6 oktober

Och, dat mijn wegen gericht werden, om Uw inzettingen te bewaren.
Psalm 119:5

Nu zal ik de manier beschrijven waarop we er vaak toe komen de noodzaak alsook de zegen in te zien van het volgen van evangelische voorschriften, alsmede van het geloven van evangelische waarheden en het ervaren van evangelische zegeningen. Laten we daarom beginnen bij het begin van het aan God gewijde leven, en eens zien in hoeverre de voorschriften van het evangelie in die dagen en onder dat werk in acht werden genomen en werden nageleefd. Aangezien deze voorschriften de voorschriften van het evangelie zijn, en geen wettelijke verordeningen, ligt het voor de hand dat ze niet kunnen worden begrepen voordat we de waarheid en de kracht van het evangelie kennen. Omdat we onder de wet staan, en ernaar streven hem op eigen kracht en onder invloed van een wettische geest te gehoorzamen, zitten we nog steeds verstrikt in wettische dienstbaarheid. Daarom zijn de voorschriften van het evangelie eerder bezwarend dan heilzaam, en als ze in het licht van de wet worden gezien, worden ze eerder gevoeld als een last op het geweten dan als regelaar van het leven of wezenlijk deel van het roemrijke evangelie van de Zoon van God.

Maar er komt een tijd dat de wettische schellen van de ogen vallen en, door het onderricht en het getuigenis van de gezegende Geest, ons verstand verlicht raakt en helder inzicht krijgt in de grote en roemrijke leer van verlossing door de genade, en ons hart wordt geopend om haar te ontvangen en te geloven. Als we dan uit de duisternis en dienstbaarheid van de vrije wil en wettische dienst tevoorschijn komen, en, zoals vaak het geval is, geleidelijk liefde voor de waarheid van het evangelie ontwikkelen, raken we zo in beslag genomen door de leer van het evangelie, en zien we zo’n zaligheid in de waarheden die er als met een lichtstraal in worden onthuld, dat het voorschriftgevende deel van Gods Woord niet meer zo zwaar en krachtig op onze geest lijkt te drukken. Als we het pad van Gods geboden lopen met een verwijd hart, we ons bereid voelen elk offer ten behoeve van Christus te doen, en genieten van de kracht van de goddelijke waarheid, worden we eerder geleid door de geest van het voorschrift dan door de letter ervan. Maar als men nog niet op paden van veel beproeving of verlokking is geleid, en de ziel nog niet veel geoefend is, worden ze niet zozeer door ons verwaarloosd, en zeker niet veracht, als wel over het hoofd gezien.

Lezen: Psalm 119:1-16

Och, dat mijn wegen gericht werden, om Uw inzettingen te bewaren.
Psalm 119:5

Nu wil ik beschrijven hoe we vaak gaan inzien hoe noodzakelijk en hoe gezegend het is de voorschriften van het evangelie te volgen, en ook de waarheden van het evangelie te geloven en de zegeningen van het evangelie te ervaren. Laten we daarom beginnen bij het begin van het leven voor God, en eens zien in hoeverre de voorschriften van het evangelie in die dagen en onder dat werk in acht genomen en opgevolgd werden. Omdat deze voorschriften voorschriften van het evangelie zijn en geen wettische verordeningen, ligt het voor de hand dat ze niet begrepen kunnen worden voordat we de waarheid en de kracht van het evangelie kennen. Zolang we onder de wet staan en die op eigen kracht en vanuit een wettische geest proberen te gehoorzamen, zitten we nog verstrikt in wettische dienstbaarheid. Daarom zijn de voorschriften van het evangelie dan eerder bezwarend dan heilzaam. In het licht van de wet gezien, worden ze eerder gevoeld als een last op het geweten dan als een richtsnoer voor het leven of als een wezenlijk deel van het heerlijke evangelie van de Zoon van God.

Maar er komt een tijd dat de wettische schellen van de ogen vallen. Door het onderwijs en het getuigenis van de gezegende Geest wordt ons verstand verlicht en krijgt het helder zicht op de grote en heerlijke leer van de zaligheid door genade, en wordt ons hart geopend om haar te ontvangen en te geloven. Als we dan uit de duisternis en dienstbaarheid van de vrije wil en de wettische dienst tevoorschijn komen, en, zoals vaak gebeurt, geleidelijk liefde krijgen voor de waarheid van het evangelie, raken we zo vervuld van de leer van het evangelie en zien we zoveel zaligheid in de waarheden die daarin als met een lichtstraal worden ontdekt, dat het voorschrijvende deel van Gods Woord niet meer zo zwaar en krachtig op onze geest lijkt te drukken. Wanneer we de weg van Gods geboden lopen met een verwijd hart, bereid zijn elk offer voor Christus te brengen en de kracht van de goddelijke waarheid genieten, worden we eerder geleid door de geest van het voorschrift dan door de letter ervan. Maar zolang men nog niet op wegen van veel beproeving of verzoeking geleid is, en de ziel nog niet veel geoefend is, worden de voorschriften door ons niet zozeer verwaarloosd, en zeker niet veracht, als wel over het hoofd gezien.

Lezen: Psalm 119:1-16

O that my ways were directed to keep Thy statutes!
Psalm 119:5

Now I wish to describe how we often come to see how necessary and how blessed it is to follow the precepts of the gospel, as well as to believe the truths of the gospel and to experience the blessings of the gospel. Let us therefore begin at the beginning of the life of God, and see how far the precepts of the gospel were observed and obeyed in those days and under that work. As these precepts are gospel precepts and not legal ordinances, it is plain that they cannot be understood until we know the truth and power of the gospel. As long as we are under the law and try to obey it in our own strength and from a legal spirit, we are still entangled in legal bondage.

Therefore the precepts of the gospel are then rather burdensome than wholesome. Seen in the light of the law, they are felt more as a burden on the conscience than as a rule of life or an essential part of the glorious gospel of the Son of God.

But a time comes when the legal scales fall from the eyes. By the teaching and testimony of the blessed Spirit our understanding is enlightened and gains a clear view of the great and glorious doctrine of salvation by grace, and our heart is opened to receive and believe it. When we then come forth out of the darkness and bondage of free will and legal service, and, as often happens, gradually come to love the truth of the gospel, we become so filled with the doctrine of the gospel, and see such blessedness in the truths discovered in it as by a ray of light, that the preceptive part of God’s Word no longer seems to press so heavily and powerfully upon our mind. When we run the way of God’s commandments with an enlarged heart, ready to make every sacrifice for Christ and enjoying the power of divine truth, we are led rather by the spirit of the precept than by its letter.

But as long as we have not yet been led in paths of much trial or temptation, and the soul has not yet been much exercised, the precepts are not so much neglected by us, and certainly not despised, as overlooked.

Reading: Psalm 119:1-16

¡Ojalá fuesen ordenados mis caminos a guardar Tus estatutos!
Salmo 119:5

Ahora deseo describir cómo llegamos a menudo a ver cuán necesario y cuán bienaventurado es seguir los preceptos del evangelio, así como creer las verdades del evangelio y experimentar las bendiciones del evangelio. Comencemos, pues, por el principio de la vida de Dios, y veamos hasta qué punto se observaban y obedecían los preceptos del evangelio en aquellos días y bajo aquella obra. Como estos preceptos son preceptos del evangelio y no ordenanzas legales, es evidente que no pueden entenderse hasta que conocemos la verdad y el poder del evangelio. Mientras estamos bajo la ley y tratamos de obedecerla con nuestras propias fuerzas y desde un espíritu legal, seguimos enredados en la servidumbre legal.

Por eso los preceptos del evangelio son entonces más gravosos que saludables. Vistos a la luz de la ley, se sienten más como una carga sobre la conciencia que como una regla de vida o una parte esencial del glorioso evangelio del Hijo de Dios.

Pero llega un tiempo en que las escamas legales caen de los ojos. Por la enseñanza y el testimonio del bendito Espíritu nuestro entendimiento es alumbrado y obtiene una visión clara de la grande y gloriosa doctrina de la salvación por gracia, y nuestro corazón es abierto para recibirla y creerla. Cuando entonces salimos de las tinieblas y la servidumbre del libre albedrío y del servicio legal, y, como sucede a menudo, llegamos poco a poco a amar la verdad del evangelio, nos llenamos tanto de la doctrina del evangelio, y vemos tal bienaventuranza en las verdades descubiertas en él como por un rayo de luz, que la parte preceptiva de la Palabra de Dios ya no parece pesar tanto ni con tanta fuerza sobre nuestra mente. Cuando corremos por el camino de los mandamientos de Dios con el corazón ensanchado, dispuestos a hacer todo sacrificio por Cristo y gozando del poder de la verdad divina, somos guiados más por el espíritu del precepto que por su letra.

Pero mientras todavía no hemos sido llevados por sendas de mucha prueba o tentación, y el alma todavía no ha sido muy ejercitada, los preceptos no son tanto descuidados por nosotros, y ciertamente no despreciados, como pasados por alto.

Lectura: Salmo 119:1-16