4 oktober

Daar de Voorloper voor ons is ingegaan, namelijk Jezus.
Hebreeën 6:20

Hoe aangenaam vertroostte de Heere Zijn bedroefde discipelen toen Hij tot hen zei: „In het huis Mijns Vaders zijn vele woningen; anderszins zou Ik het u gezegd hebben. Ik ga henen om u plaats te bereiden.” Hij is voor hen henen gegaan om Zijn en hun eeuwig huis in bezit te nemen, want Hij is opgevaren tot Zijn en hun Vader, tot Zijn en hun God. Hij heeft als het ware de hemel vervuld met een nieuwe schoonheid, met nieuw geluk, met nieuwe heerlijkheid. In Hem woont al de volheid der Godheid lichamelijk.

Zijn heerlijke Persoon als Immanuël is het Voorwerp van des hemels lof en aanbidding geworden. De uitverkoren engelen, die Hij in hun staat bevestigd heeft, aanbidden Hem als Godmens; en de geesten der volmaakt rechtvaardigen eren Hem in het gezelschap van der engelen heirscharen. Wat een gezicht had de heilige Johannes van des hemels heerlijke eredienst, toen hij de vier dieren en de vierentwintig ouderlingen zag neervallen voor het Lam, toen hij hun nieuw gezang hoorde en de stem van vele engelen rondom de troon, zeggende met een grote stem: „Het Lam, Dat geslacht is, is waardig te ontvangen de kracht, de rijkdom, en wijsheid, en sterkte, en eer, en heerlijkheid, en dankzegging” (Openb. 5:12).

De hemel zelf wacht op de voltooiing van de grote verborgenheid der godzaligheid, wanneer de gehele kerk zal verzameld zijn rondom de troon; wanneer de bruiloft des Lams komen zal; wanneer de hoofdsteen zal voortgebracht worden door de hand van de geestelijke Zerubbabel, met toeroepingen: „Genade, genade zij dezelve!” De aarde zelf zucht onder het gewicht der zonde en onder de smart; en de zielen dergenen die onder het altaar zijn en gedood zijn om het Woord Gods en om het getuigenis dat zij hadden, roepen met luide stem: „Hoe lang, o heilige en waarachtige God, oordeelt en wreekt Gij ons bloed niet van degenen die op de aarde wonen?”

Wat meer is, de tekenen der tijden roepen het als uit één mond uit, dat de tijd niet ver is dat de Heere ten tweeden male komen zal en zonder zonde zal gezien worden van degenen die Hem verwachten tot zaligheid.

Daar de Voorloper voor ons is ingegaan, namelijk Jezus.
Hebreeën 6:20

Hoe aangenaam troostte de Heere Zijn bedroefde discipelen toen Hij tot hen zei: „In het huis Mijns Vaders zijn vele woningen; anderszins zou Ik het u gezegd hebben. Ik ga henen om u plaats te bereiden.” Hij is hun voorgegaan om Zijn en hun eeuwig huis in bezit te nemen, want Hij is opgevaren tot Zijn en hun Vader, tot Zijn en hun God. Hij heeft als het ware de hemel vervuld met een nieuwe schoonheid, met nieuw geluk, met nieuwe heerlijkheid. In Hem woont al de volheid der Godheid lichamelijk.

Zijn heerlijke Persoon als Immanuël is het Voorwerp geworden van de lof en aanbidding van de hemel. De uitverkoren engelen, die Hij in hun staat bevestigd heeft, aanbidden Hem als Godmens, en de geesten van de volmaakt rechtvaardigen eren Hem samen met de heirscharen van de engelen. Wat een gezicht kreeg de heilige Johannes van de heerlijke eredienst van de hemel! Hij zag de vier dieren en de vierentwintig ouderlingen neervallen voor het Lam, hij hoorde hun nieuw gezang en de stem van vele engelen rondom de troon, zeggende met een grote stem: „Het Lam, Dat geslacht is, is waardig te ontvangen de kracht, de rijkdom, en wijsheid, en sterkte, en eer, en heerlijkheid, en dankzegging” (Openb. 5:12).

De hemel zelf wacht op de voltooiing van de grote verborgenheid der godzaligheid: wanneer de hele kerk rondom de troon verzameld zal zijn, wanneer de bruiloft van het Lam zal komen, wanneer de hoofdsteen door de hand van de geestelijke Zerubbabel zal worden voortgebracht, met toeroepingen: „Genade, genade zij dezelve!” De aarde zelf zucht onder het gewicht van de zonde en onder de smart. En de zielen van hen die onder het altaar zijn en gedood zijn om het Woord van God en om het getuigenis dat zij hadden, roepen met luide stem: „Hoe lang, o heilige en waarachtige God, oordeelt en wreekt Gij ons bloed niet van degenen die op de aarde wonen?”

Wat meer is, de tekenen der tijden roepen als uit één mond uit dat de tijd niet ver meer is dat de Heere ten tweeden male zal komen en zonder zonde gezien zal worden van degenen die Hem verwachten tot zaligheid.

Whither the forerunner is for us entered, even Jesus.
Hebrews 6:20

How blessedly did the Lord comfort His sorrowing disciples when He said to them, “In My Father’s house are many mansions—if it were not so, I would have told you. I go to prepare a place for you.” He has gone to take possession beforehand of His and their everlasting home; for He is ascended to His Father and their Father, to His God and their God. He has, as it were, filled heaven with new beauty, new happiness, new glory. In Him dwells all the fullness of the Godhead bodily.

His glorious Person as Immanuel has become the object of heaven’s praise and adoration. The elect angels adore Him as God-man; and the spirits of just men made perfect worship Him in company with the angelic host. What a view had holy John of heaven’s glorious worship, when he saw the four living creatures and the twenty-four elders fall down before the Lamb; when he heard their new song and the voice of many angels round about the throne, and all saying with a loud voice, “Worthy is the Lamb Who was slain—to receive power, and riches, and wisdom, and strength, and honor, and glory, and blessing” (Rev. 5:12).

Heaven itself is waiting for the completion of the great mystery of godliness, when the whole Church shall be assembled around the throne; when the marriage supper of the Lamb shall come; when the headstone shall be brought forth by the hands of the spiritual Zerubbabel, with shoutings of Grace, grace unto it. Earth itself is groaning under the weight of sin and sorrow; and the souls of those under the altar who were slain for the Word of God, and for the testimony which they held, are crying with a loud voice, “How long, O Lord, holy and true, do You not judge and avenge our blood on them that dwell on the earth?” No, the very signs of the times themselves are all proclaiming as with one voice that it cannot be long before the Lord will come a second time without sin unto salvation.

Donde entró por nosotros como precursor Jesús.
Hebreos 6:20

¡Con cuánta bendición consoló el Señor a Sus afligidos discípulos cuando les dijo: “En la casa de Mi Padre muchas moradas hay: de otra manera os lo hubiera dicho: voy, pues, a preparar lugar para vosotros”! Él ha ido a tomar posesión de antemano de Su hogar eterno y del de ellos; porque ha subido a Su Padre y al Padre de ellos, a Su Dios y al Dios de ellos. Él ha llenado, por así decirlo, el cielo de nueva hermosura, nueva felicidad, nueva gloria. En Él habita toda la plenitud de la Divinidad corporalmente.

Su gloriosa Persona como Emanuel ha llegado a ser el objeto de la alabanza y adoración del cielo. Los ángeles escogidos le adoran como Dios-hombre; y los espíritus de los justos hechos perfectos le rinden culto junto con la hueste angélica. ¡Qué visión tuvo el santo Juan del glorioso culto del cielo, cuando vio a los cuatro animales y a los veinticuatro ancianos postrarse delante del Cordero; cuando oyó su cántico nuevo y la voz de muchos ángeles alrededor del trono, y todos diciendo a gran voz: “El Cordero que fue inmolado es digno de tomar el poder y riquezas y sabiduría, y fortaleza y honra y gloria y alabanza” (Apoc. 5:12)!

El cielo mismo espera la consumación del gran misterio de la piedad, cuando toda la Iglesia será reunida alrededor del trono; cuando llegará la cena de las bodas del Cordero; cuando la piedra principal será sacada por las manos del Zorobabel espiritual, con aclamaciones de: Gracia, gracia a ella. La tierra misma gime bajo el peso del pecado y del dolor; y las almas de los que están debajo del altar, que fueron muertos por la Palabra de Dios y por el testimonio que tenían, claman a gran voz: “¿Hasta cuándo, Señor, santo y verdadero, no juzgas y vengas nuestra sangre de los que moran en la tierra?” Sí, las mismas señales de los tiempos proclaman todas como a una voz que no puede tardar mucho antes que el Señor venga por segunda vez, sin pecado, para salvación.