28 april
Opdat wij door twee onveranderlijke dingen, in welke het onmogelijk is, dat God liege, een sterke vertroosting zouden hebben; wij namelijk, die de toevlucht genomen hebben om de voorgestelde hoop vast te houden.
Hebreeën 6:18
Neen, het is ten enenmale onmogelijk, dat God liege. De aarde zou eerder ontbonden en de gehele schepping tot een chaos kunnen teruggebracht worden eer God zou kunnen liegen. Hij zou ophouden God te zijn, wanneer de minste schaduw van omkering of de minste verandering in Zijn heerlijke Godheid zou kunnen plaats hebben. Maar het is onmogelijk, dat God liege. Dit houdt dan ook de sterke vertroosting in voor degenen, die de toevlucht genomen hebben om de voorgestelde hoop vast te houden.
En wat is de grond van deze sterke vertroosting? Dit is de grond, dat God van eeuwigheid bepaald en bij Zichzelf gezworen heeft, dat Hij verlossen en zegenen wil degenen, die de toevlucht genomen hebben om de in het Evangelie voorgestelde hoop vast te houden. Dit is de grond van hun vertroosting, dit is de grond hunner hoop, dat God zulke en zulke beloften gegeven, en deze door Zijn dure eed bevestigd heeft, dat zij, die de toevlucht nemen en deze hoop vasthouden, een recht daartoe hebben en daarbij een klare verzekering, dat zij erfgenamen der beloften zijn.
Nu, hebt gij ooit in uw leven geestelijke vertroosting gesmaakt? Zo ja, dan was het doordat gij de hoop, in het Evangelie u voorgesteld, kondt omhelzen. Er was geen vertroosting te verkrijgen door op uw gevallen staat te zien. Zo er ooit enige ware vertroosting was, enige hoop in uw hart oprees, enig waar zielsgemak, het vloeide voort uit de daden van het levend geloof, dat het bloed en de gerechtigheid van Christus omhelsde, door een zekere mate van Zijn dierbaarheid te smaken, door een beschouwen van Zijn heerlijkheid en schoonheid, vergezeld van een smelting des harten in eigen nietigheid en onwaardigheid aan Zijn gezegende voeten.
Niet door op uzelf te zien, maar als ledige zondaren uit Zijn volheid te ontvangen; niet door op uzelf te vertrouwen of op uw eigen talenten, maar door uit te gaan tot Jezus en iets uit Hem in uw hart te ontvangen. Alleen dit kan ons vertroosting geven, en hoe meer wij daarvan hebben, hoe meer dit onze vertroosting zal vermeerderen.
Aan de lezer…
Soms zoeken wij onze vertroosting op de verkeerde plaats; waar hebt u de uwe gezocht? Hebt u gezocht in uw eigen staat, in uw vorderingen of in uw gevoel, en daar niets gevonden dan nieuwe redenen tot zorg? Dat kan ook niet anders, want er is geen vertroosting te verkrijgen door op uw gevallen staat te zien. Maar er is een vaste grond buiten u: het is ten enenmale onmogelijk dat God liege.
Hij heeft beloofd, en Hij heeft het met Zijn dure eed bevestigd, dat Hij wil verlossen en zegenen allen die de toevlucht nemen om de voorgestelde hoop vast te houden. Bent u dan zo’n vluchteling, zonder iets in eigen handen? Komt dan als een ledige zondaar tot Jezus en ontvang uit Zijn volheid. Hoe nietiger en onwaardiger u zich aan Zijn voeten voelt, hoe meer ruimte er is voor Zijn bloed en Zijn gerechtigheid. Daar alleen ligt de sterke vertroosting, en die zal niet wankelen, want Hij verandert niet.
Met een hartelijke groet,
De samenstellers van jcphilpot.nl
Opdat wij door twee onveranderlijke dingen, in welke het onmogelijk is, dat God liege, een sterke vertroosting zouden hebben; wij namelijk, die de toevlucht genomen hebben om de voorgestelde hoop vast te houden.
Hebreeën 6:18
Nee, het is volstrekt onmogelijk dat God liegt. De aarde zou eerder vergaan en de hele schepping zou eerder tot een chaos kunnen terugkeren dan dat God zou kunnen liegen. Hij zou ophouden God te zijn, als er in Zijn heerlijke Godheid ook maar de minste schaduw van omkering of de minste verandering zou kunnen plaatsvinden. Maar het is onmogelijk dat God liegt. Daarin ligt dan ook de sterke vertroosting voor hen die de toevlucht genomen hebben om de voorgestelde hoop vast te houden.
En wat is de grond van deze sterke vertroosting? Dit is de grond: God heeft van eeuwigheid bepaald en bij Zichzelf gezworen dat Hij hen wil verlossen en zegenen die de toevlucht genomen hebben om de hoop vast te houden die in het Evangelie wordt voorgesteld. Dit is de grond van hun vertroosting, dit is de grond van hun hoop: God heeft die en die beloften gegeven en ze met Zijn dure eed bevestigd, zodat zij die de toevlucht nemen en deze hoop vasthouden, daar recht op hebben, en daarbij een heldere verzekering dat zij erfgenamen van de beloften zijn.
Hebt u ooit in uw leven geestelijke vertroosting gesmaakt? Zo ja, dan was dat doordat u de hoop kon omhelzen die u in het Evangelie werd voorgesteld. Er was geen vertroosting te krijgen door naar uw gevallen staat te kijken. Als er ooit enige ware vertroosting was, als er ooit enige hoop in uw hart opkwam, enige ware rust voor uw ziel, dan kwam dat voort uit de daden van het levende geloof dat het bloed en de gerechtigheid van Christus omhelsde. Het kwam doordat u iets van Zijn dierbaarheid smaakte, doordat u Zijn heerlijkheid en schoonheid aanschouwde, terwijl uw hart aan Zijn gezegende voeten wegsmolt in eigen nietigheid en onwaardigheid.
Niet door naar uzelf te kijken, maar door als lege zondaren uit Zijn volheid te ontvangen; niet door op uzelf of op uw eigen talenten te vertrouwen, maar door naar Jezus uit te gaan en iets van Hem in uw hart te ontvangen. Alleen dit kan ons vertroosting geven, en hoe meer wij daarvan hebben, hoe meer onze vertroosting zal toenemen.
Aan de lezer…
Soms zoeken wij onze vertroosting op de verkeerde plaats; waar hebt u de uwe gezocht? Hebt u gezocht in uw eigen staat, in uw vorderingen of in uw gevoel, en daar niets gevonden dan nieuwe redenen tot zorg? Dat kan ook niet anders, want er is geen vertroosting te krijgen door naar uw gevallen staat te kijken. Maar er is een vaste grond buiten u: het is volstrekt onmogelijk dat God liegt.
Hij heeft beloofd, en Hij heeft het met Zijn dure eed bevestigd, dat Hij allen wil verlossen en zegenen die de toevlucht nemen om de voorgestelde hoop vast te houden. Bent u zo’n vluchteling, zonder iets in eigen handen? Kom dan als een lege zondaar tot Jezus en ontvang uit Zijn volheid. Hoe nietiger en onwaardiger u zich aan Zijn voeten voelt, hoe meer ruimte er is voor Zijn bloed en Zijn gerechtigheid. Daar alleen ligt de sterke vertroosting, en die zal niet wankelen, want Hij verandert niet.
Met een hartelijke groet,
De samenstellers van jcphilpot.nl
“That by two immutable things, in which it was impossible for God to lie, we might have a strong consolation, who have fled for refuge to lay hold upon the hope set before us.”
Hebrews 6:18
It is utterly impossible for God to lie. The earth may be dissolved, and all creation reduced to chaos before God could lie. He would cease to be God if the faintest breath of a change, or the shadow of a turn should pass over the glorious Godhead. But it is impossible for God to lie. Therefore this holds out strong consolation for those that have fled for refuge to lay hold of the hope set before them.
And what is the ground of this strong consolation? This is the ground, that God has eternally determined and sworn by Himself—that He will save and bless those that have “fled for refuge to the hope set before them in the gospel.” This is the foundation of their consolation, this is the ground of their hope, that God has made such and such promises, and confirmed such and such promises by His solemn oath—that those who flee for refuge, and lay hold upon this hope, have a saving interest in and title to them, and have a manifest assurance of being “heirs of promise.”
Now, did you ever in your life feel spiritual consolation? If ever you did, it was by laying hold of the hope set before you in the gospel. There was no consolation ever got by looking at fallen SELF. If ever there was any true consolation, any hope raised up in the heart, any solid comfort, it came out of the actings of living faith, embracing the blood and righteousness of Christ, tasting a measure of His preciousness, seeing His glory and beauty, and feeling the heart in some measure dissolved into nothingness at His footstool.
Not looking at ourselves, but receiving as empty sinners out of His fullness; not trusting to ourselves, or our own attainments, but going to Jesus, and receiving something into our hearts out of Him. Nothing but this can give us consolation; and the more this is felt, the more this will give us “strong consolation.”
To the reader…
Sometimes we look for our comfort in the wrong place; where have you looked for yours? Have you searched in your own state, in your progress or in your feelings, and found nothing there but fresh reasons for anxiety? It cannot be otherwise, for there is no consolation to be had by looking at your fallen self. But there is a firm ground outside of you: it is utterly impossible for God to lie.
He has promised, and He has confirmed it with His solemn oath, that He will save and bless all who flee for refuge to lay hold upon the hope set before them. Are you such a fugitive, with nothing in your own hands? Then come as an empty sinner to Jesus and receive out of His fullness. The more worthless and unworthy you feel at His feet, the more room there is for His blood and His righteousness. There alone lies the strong consolation, and it will not waver, for He does not change.
With warm regards,
The compilers of jcphilpot.nl
Para que por dos cosas inmutables, en las cuales es imposible que Dios mienta, tengamos un fortísimo consuelo, los que nos acogemos a trabarnos de la esperanza propuesta.
Hebreos 6:18
Es completamente imposible que Dios mienta. La tierra podría ser disuelta, y toda la creación reducida al caos, antes que Dios pudiera mentir. Dejaría de ser Dios si el más leve soplo de un cambio o la sombra de una variación pasara sobre la gloriosa Deidad. Pero es imposible que Dios mienta. Por eso esto ofrece un fortísimo consuelo a los que se han acogido a trabarse de la esperanza propuesta.
¿Y cuál es el fundamento de este fortísimo consuelo? Este es el fundamento: que Dios ha determinado eternamente y ha jurado por Sí mismo que salvará y bendecirá a los que “se han acogido a la esperanza que se les propone en el evangelio”. Este es el fundamento de su consuelo, este es el fundamento de su esperanza: que Dios ha hecho tales y tales promesas, y ha confirmado tales y tales promesas con Su solemne juramento; que los que se acogen y se traban de esta esperanza tienen en ellas parte salvadora y derecho a ellas, y tienen una seguridad manifiesta de ser “herederos de la promesa”.
Ahora bien, ¿ha sentido usted alguna vez en su vida consuelo espiritual? Si alguna vez lo sintió, fue trabándose de la esperanza que se le propone en el evangelio. Jamás se obtuvo consuelo alguno mirando al YO caído. Si alguna vez hubo verdadero consuelo, alguna esperanza levantada en el corazón, algún alivio sólido, provino de las acciones de la fe viva, que abraza la sangre y la justicia de Cristo, gusta una medida de Su preciosidad, ve Su gloria y hermosura, y siente el corazón en alguna medida deshecho en nada a Sus pies.
No mirándonos a nosotros mismos, sino recibiendo como pecadores vacíos de Su plenitud; no confiando en nosotros mismos ni en nuestros propios logros, sino yendo a Jesús y recibiendo en nuestro corazón algo de Él. Nada sino esto puede darnos consuelo; y cuanto más se sienta esto, más nos dará “un fortísimo consuelo”.
Al lector…
A veces buscamos nuestro consuelo en el lugar equivocado; ¿dónde ha buscado usted el suyo? ¿Ha escudriñado su propio estado, su progreso o sus sentimientos, y no ha hallado allí más que nuevos motivos de inquietud? No puede ser de otro modo, porque no hay consuelo que obtener mirando a su yo caído. Pero hay un fundamento firme fuera de usted: es completamente imposible que Dios mienta.
Él ha prometido, y lo ha confirmado con Su solemne juramento, que salvará y bendecirá a todos los que se acogen a trabarse de la esperanza propuesta. ¿Es usted uno de esos fugitivos, sin nada en sus propias manos? Venga entonces como pecador vacío a Jesús y reciba de Su plenitud. Cuanto más indigno y sin valor se sienta a Sus pies, más lugar hay para Su sangre y Su justicia. Solo allí está el fortísimo consuelo, y no vacilará, porque Él no cambia.
Con un cordial saludo,
Los compiladores de jcphilpot.nl