Vrede, vrede dengenen, die verre zijn.
Jesaja 57:19
Verre! Wat betekent dat? Het betekent dat de ziel die in die toestand verkeert, in haar gevoel gescheiden en op verre afstand van God is. Nu is dat inwendig gevoel van „verre af” te zijn een van de pijnlijkste die een levend gemaakte ziel kan ondervinden. De goddelozen, die inderdaad ver af zijn, kennen er bij ervaring niets van, wat het zegt van God verwijderd te zijn, want zij zijn geestelijk nooit in Zijn nabijheid gebracht. Zij hebben noch koorden der liefde, noch zelen van een man gevoeld, die hen met liefelijke aantrekkelijkheid trokken naar de troon des Allerhoogsten. Zij hebben evenmin gezucht naar de zoete openbaringen van Gods genade en liefde; maar zij leven vrolijk en wentelen zich naar eigen wil in die dingen welke de ziel van haar Maker scheiden.
Maar zij die „verre” zijn in hun gevoel, zijn dit omdat zij iets hebben gezien van de schoonheid des Heeren en het snode der zonde hebben gevoeld; die geestelijk Jehova’s reinheid en de onreinheid van het schepsel kennen en de ervaring hebben van een inwendige vloek, van de slavernij en de veroordeling ener heilige Wet. Een geestelijke ontdekking van Zijn reinheid en heiligheid, die hun bedorvenheid openbaart, heeft hen van hun standpunt hunner eigengerechtigheid en trotsheid afgeworpen en hen van „verre” geplaatst. Hoe kunnen wij weten wat het zegt „van het einde des lands” (Psalm 61:3) gebracht te zijn door de openbaring van Gods barmhartigheid en liefde, tenzij wij daarheen zijn gedreven door een openbaring van de toorn Gods tegen de zonde?
Maar de gezegende Heere te zien en niet in staat te zijn tot Hem te gaan; Zijn zoenbloed op een verre afstand van ons, Zijn heerlijke gerechtigheid bijna buiten het gezicht te zien, is „verre” van God te zijn. En ik geloof dat Gods volk veel van deze gevoelens kent. Er is in onze dagen weinig nabijheid onder ’t volk van God, want het is een donkere en bewolkte dag waarin wij leven.
Een stroom van ongerechtigheden
had d’ overhand op mij,
maar ons weerspannig overtreden
verzoent en zuivert Gij.
Psalm 65:2
Aan de lezer…
Waarde lezer, voelt u zich verre van God? Ziet u de Heere wel, maar kunt u niet tot Hem gaan, en lijken Zijn zoenbloed en Zijn heerlijke gerechtigheid bijna buiten uw gezicht? Dat is een van de pijnlijkste gevoelens die een levend gemaakte ziel kent. Maar bedenk dit: de goddelozen weten er niets van, want zij zijn nooit in Zijn nabijheid gebracht. Dat u de afstand voelt, is omdat u iets van Zijn schoonheid en van het snode der zonde gezien hebt.
Wanhoop dan niet, want juist tot zulken klinkt het woord: „Vrede, vrede dengenen, die verre zijn.” U bent door de toorn tegen de zonde naar het einde des lands gedreven, opdat u daar Zijn barmhartigheid en liefde zou leren kennen. Een stroom van ongerechtigheden moge de overhand op u hebben gehad, maar Hij verzoent en zuivert. Roep dan van verre tot Hem, want Hij spreekt vrede tot wie verre zijn.
Met een hartelijke groet,
De samenstellers van jcphilpot.nl