26 april

Dan zullen wij kennen, wij zullen vervolgen om de HEERE te kennen. Zijn uitgang is bereid als de dageraad; en Hij zal tot ons komen als een regen, als de spade regen, en als de vroege regen des lands.
Hosea 6:3

Dat Jezus zal uittrekken om Zijn volk te verlossen, is net zo zeker als dat de zon morgen opgaat. Zo zeker als de ochtend na de nacht komt, zo zeker zal Jezus uittrekken naar de belofte in onze tekst. En heeft het woord „bereid” niet iets dat zowel zoet als betekenisvol is? Er vindt een voorbereiding plaats voor de zon opgaat; en niet alleen opdat hij uit zijn kamer als bruidegom kan komen, en zich als een sterk man kan verheugen een wedstrijd te lopen, maar als voortkomend uit de voorafgaande duisternis, en om alles licht te maken.

Zie hoe de ochtend uit de donkerte van de nacht voortkomt! Is het niet altijd nacht voor het ochtend wordt? We hebben niet altijd daglicht tot onze beschikking. Een donkere nacht van smart en verwarring gaat vaak vooraf aan Gods morgen, donkerder dan de nacht die voorafgaat aan het opgaan van de natuurlijke zon. Hoe vaak verduisteren nevel en mist de zon als hij begint op te komen. Toch is het ochtend, en spoedig zullen ze zijn verdreven. Net zo zeker zal de Heere Zichzelf aan uw ziel kenbaar maken als u „vervolgt”.

Maar komt de ochtend niet geleidelijk? Voor de zon opkomt, vindt er een voorbereiding plaats voor zijn verschijnen. Zijn stralen trekken, als voorboden van zijn komst, strepen aan de oostelijke hemel, terwijl hijzelf nog achter de horizon is. En soms glinstert de morgenster als een diamant in het oosten, zijn nadering aankondigend en zijn spoedige verschijning verkondigend. Zo is het vaak in de genade; ik wil niet zeggen altijd, want soms breekt de Zon der gerechtigheid plotseling los uit de donkerte van de nacht. Maar vaak, zo niet meestal, wordt de komst van de Heere in de genade voorbereid als de ochtend in de natuur.

Er zijn stralen van de aankomende morgen voordat de Zon Zelf opgaat voor de ziel; de aanstaande barmhartigheid, het dagen van hoop, de verwachting van zichtbare verlossing, breken genadig door: „Doch gij, o mijn ziel! zwijg Gode; want van Hem is mijn verwachting” (Ps. 62:5); goed lezen, luisteren of bidden, zijn glimpen en vluchtige blikken van de Koning in Zijn schoonheid die het hart doen gevoelen en de tong zeggen: „O Heere, wat zijt Gij mijn ziel dierbaar.” Al deze voorbereidingen gaan vooraf aan de Bruidegom en kondigen Hem aan als Hij uit Zijn kamer komt.

En soms straalt, als de geestelijke dag begint, de Morgenster, die opgaat in het hart (2 Petr. 1:19). We kunnen dit wellicht opvatten als een belofte die aan de ziel met speciale zalf en kracht wordt toegediend als een voorspelling van toekomstig goeds. Maar in de loop der tijd komt de Zon Zelf als een gezegende onthulling van Christus aan de ziel; een genadige onthulling van de Zoon van God in de heerlijkheid van Zijn Persoon en de werking van Zijn bloed.

Lezen: 2 Petrus 1

Dan zullen wij kennen, wij zullen vervolgen om de HEERE te kennen. Zijn uitgang is bereid als de dageraad; en Hij zal tot ons komen als een regen, als de spade regen, en als de vroege regen des lands.
Hosea 6:3

Dat Jezus zal uittrekken om Zijn volk te verlossen, is net zo zeker als dat de zon morgen opgaat. Zo zeker als de ochtend na de nacht komt, zo zeker zal Jezus uittrekken volgens de belofte in onze tekst. En heeft het woord „bereid” niet iets wat zowel zoet als veelzeggend is? Er vindt een voorbereiding plaats voordat de zon opgaat. Dat gebeurt niet alleen zodat hij als een bruidegom uit zijn kamer kan komen en zich als een sterke man kan verheugen om een wedstrijd te lopen, maar ook omdat hij voortkomt uit de duisternis die eraan voorafgaat, en om alles licht te maken.

Zie hoe de ochtend uit de donkerte van de nacht voortkomt! Is het niet altijd nacht voordat het ochtend wordt? We hebben niet altijd daglicht tot onze beschikking. Een donkere nacht van smart en verwarring gaat vaak vooraf aan Gods morgen, donkerder dan de nacht die voorafgaat aan het opgaan van de natuurlijke zon. Hoe vaak verduisteren nevel en mist de zon wanneer hij begint op te komen. Toch is het ochtend, en spoedig zullen ze verdreven zijn. Even zeker zal de Heere Zichzelf aan uw ziel bekendmaken als u „vervolgt”.

Maar komt de ochtend niet geleidelijk? Voordat de zon opkomt, wordt zijn verschijnen voorbereid. Zijn stralen trekken als voorboden van zijn komst strepen langs de oostelijke hemel, terwijl hijzelf nog achter de horizon is. En soms fonkelt de morgenster als een diamant in het oosten; zij kondigt zijn nadering aan en verkondigt dat hij spoedig zal verschijnen. Zo is het vaak in de genade. Ik wil niet zeggen altijd, want soms breekt de Zon der gerechtigheid plotseling los uit de donkerte van de nacht. Maar vaak, zo niet meestal, wordt de komst van de Heere in de genade voorbereid zoals de ochtend in de natuur.

Er zijn stralen van de aankomende morgen voordat de Zon Zelf voor de ziel opgaat. De naderende barmhartigheid, het dagen van hoop, de verwachting van zichtbare verlossing breken genadig door: „Doch gij, o mijn ziel! zwijg Gode; want van Hem is mijn verwachting” (Ps. 62:5). Goed lezen, luisteren of bidden geeft glimpen en vluchtige blikken van de Koning in Zijn schoonheid, die het hart doen voelen en de tong doen zeggen: „O Heere, wat zijt Gij mijn ziel dierbaar.” Al deze voorbereidingen gaan vooraf aan de Bruidegom en kondigen Hem aan wanneer Hij uit Zijn kamer komt.

En soms gaat, wanneer de geestelijke dag begint, de Morgenster op in het hart (2 Petr. 1:19). We kunnen dit misschien opvatten als een belofte die met bijzondere zalving en kracht aan de ziel wordt toegepast, als een voorzegging van toekomstig goed. Maar na verloop van tijd komt de Zon Zelf, als een gezegende onthulling van Christus aan de ziel: een genadige onthulling van de Zoon van God in de heerlijkheid van Zijn Persoon en de werking van Zijn bloed.

Lezen: 2 Petrus 1

Then shall we know, if we follow on to know the LORD: His going forth is prepared as the morning; and He shall come unto us as the rain, as the latter and former rain unto the earth.
Hosea 6:3

That Jesus will go forth to save His people is as certain as that the sun will rise tomorrow. As surely as morning follows night, so surely will Jesus go forth according to the promise in our text. And has not the word “prepared” something in it both sweet and significant? A preparation takes place before the sun rises. This is not only that he may come forth as a bridegroom out of his chamber and rejoice as a strong man to run a race, but also because he comes forth out of the darkness that precedes him, and to make all things light.

See how the morning comes forth out of the darkness of the night! Is it not always night before it is morning? We do not always have daylight at our command. A dark night of sorrow and perplexity often precedes God’s morning, darker than the night which precedes the rising of the natural sun. How often fog and mist obscure the sun when he begins to rise. Yet it is morning, and soon they will be dispersed. Just as surely will the Lord make Himself known to your soul if you “follow on.”

But does not the morning come gradually? Before the sun rises, his appearing is prepared. His rays, as forerunners of his coming, streak the eastern sky while he himself is still below the horizon. And sometimes the morning star sparkles like a diamond in the east; she announces his approach and proclaims that he will soon appear. So it often is in grace. I do not say always, for sometimes the Sun of righteousness breaks suddenly out of the darkness of the night. But often, if not mostly, the coming of the Lord in grace is prepared like the morning in nature.

There are rays of the coming morning before the Sun Himself rises upon the soul. Approaching mercy, the dawning of hope, the expectation of manifest deliverance graciously break through: “My soul, wait thou only upon God; for my expectation is from Him” (Psalm 62:5). Reading, hearing or praying aright gives glimpses and passing views of the King in His beauty, which make the heart feel and the tongue say, “O Lord, how precious Thou art to my soul.” All these preparations go before the Bridegroom and announce Him when He comes forth out of His chamber.

And sometimes, when the spiritual day begins, the Day Star arises in the heart (2 Peter 1:19). We may perhaps understand this as a promise applied to the soul with special unction and power, as a foretelling of good to come. But in due time the Sun Himself comes, as a blessed discovery of Christ to the soul: a gracious revelation of the Son of God in the glory of His Person and the efficacy of His blood.

Reading: 2 Peter 1

Y conoceremos, y proseguiremos en conocer a Jehová: como el alba está aparejada Su salida, y vendrá a nosotros como la lluvia, como la lluvia tardía y temprana a la tierra.
Oseas 6:3

Que Jesús saldrá para salvar a Su pueblo es tan cierto como que el sol saldrá mañana. Tan seguro como que la mañana sigue a la noche, tan seguro saldrá Jesús conforme a la promesa de nuestro texto. ¿Y no tiene la palabra “aparejada” algo a la vez dulce y significativo? Antes de que el sol salga tiene lugar una preparación. Esto no es solo para que salga como un novio de su tálamo y se alegre cual gigante para correr el camino, sino también porque sale de la oscuridad que le precede, y para llenarlo todo de luz.

¡Vea cómo la mañana sale de la oscuridad de la noche! ¿No es siempre de noche antes de que sea de mañana? No siempre tenemos la luz del día a nuestra disposición. Una noche oscura de tristeza y perplejidad precede a menudo a la mañana de Dios, más oscura que la noche que precede a la salida del sol natural. ¡Cuántas veces la niebla y la bruma oscurecen el sol cuando comienza a salir! Sin embargo, es de mañana, y pronto serán disipadas. Con la misma certeza el Señor se dará a conocer a su alma si usted “prosigue”.

Pero ¿no viene la mañana gradualmente? Antes de que el sol salga, su aparición es preparada. Sus rayos, como precursores de su venida, surcan el cielo del oriente mientras él mismo está todavía bajo el horizonte. Y a veces el lucero de la mañana brilla como un diamante en el oriente; anuncia su llegada y proclama que pronto aparecerá. Así sucede a menudo en la gracia. No digo siempre, porque a veces el Sol de justicia irrumpe de repente de la oscuridad de la noche. Pero a menudo, si no la mayoría de las veces, la venida del Señor en la gracia es preparada como la mañana en la naturaleza.

Hay rayos de la mañana que viene antes de que el Sol mismo salga sobre el alma. La misericordia que se acerca, el albor de la esperanza, la expectación de una liberación manifiesta irrumpen misericordiosamente: “Alma mía, en Dios solamente reposa; porque de Él es mi esperanza” (Salmo 62:5). El leer, oír u orar debidamente da vislumbres y visiones pasajeras del Rey en Su hermosura, que hacen sentir al corazón y decir a la lengua: “Oh Señor, cuán precioso eres Tú para mi alma”. Todas estas preparaciones van delante del Esposo y le anuncian cuando sale de Su tálamo.

Y a veces, cuando comienza el día espiritual, el lucero de la mañana sale en el corazón (2 Pedro 1:19). Quizá podamos entender esto como una promesa aplicada al alma con especial unción y poder, como un presagio del bien que ha de venir. Pero a su debido tiempo viene el Sol mismo, como un bendito descubrimiento de Cristo al alma: una revelación misericordiosa del Hijo de Dios en la gloria de Su Persona y la eficacia de Su sangre.

Lectura: 2 Pedro 1