25 december

De verborgenheid der godzaligheid is groot: God is geopenbaard in het vlees.
1 Timotheus 3:16

Een verborgenheid is het; een grote, een diepe, een onpeilbare verborgenheid; want wie kan recht verstaan hoe het Goddelijke Woord, de eeuwige Zone Gods, vlees is geworden en onder ons heeft gewoond? „Wie zal Zijn leeftijd uitspreken?” (Jesaja 53:8), hetzij die eeuwige leeftijd waardoor Hij is Gods eengeboren Zoon, hetzij de leeftijd van Zijn heilige mensheid in de schoot der maagd, toen de Heilige Geest over haar kwam en de kracht des Allerhoogsten haar overschaduwde? Dit zijn de zaken „die de engelen begerig zijn in te zien”, die zij niet kunnen begrijpen, maar eerbiedig aanbidden. En wel mogen wij hun aanbiddende bewondering navolgen, niet zoekende te begrijpen, maar te geloven, lief te hebben en te vrezen. „Waar de rede met al haar vermogens faalt, daar gelooft het geloof en aanbidt de liefde.”

Ook zullen wij dit bij goed onderwijs en geestelijke leiding geen dor, droog of ondankbaar onderwerp vinden. Het is „de grote verborgenheid der godzaligheid”; alle godzaligheid is daarom in haar begrepen en vloeit uit haar voort. Gods genade, barmhartigheid en waarheid liggen geheel opgesloten in, en zijn geopenbaard en bewezen door de Zoon Zijner liefde; want „het behaagde de Vader, dat in Hem alle volheid wonen zou”, en dit als Immanuël, God met ons. Aldus is Zijn geheiligde mensheid, in vereniging met Zijn Goddelijke Persoon, de weg van gemeenschap langs welke al de liefde en barmhartigheid Gods afstroomt voor arme, schuldige, ellendige zondaars, die geloven in de Naam van Gods eniggeboren Zoon.

Zo wij dan met een levend geloof begiftigd zijn, mogen wij die grote verborgenheid der godzaligheid naderen en beschouwen. Door het geloof die heilige grond te betreden, is te komen tot de berg Sion, en de stad des levenden Gods, het hemelse Jeruzalem, en de vele duizenden der engelen; tot de algemene vergadering en de Gemeente der eerstgeborenen, die in de hemelen opgeschreven zijn, en tot God, den Rechter over allen, en tot de geesten der volmaakte rechtvaardigen; en tot den Middelaar des Nieuwen Testaments, Jezus, en het bloed der besprenging, dat betere dingen spreekt dan Abel (Hebr. 12:22-24); want iedere zegen van het Nieuwe Verbond is, zo wij slechts begunstigd zijn met een levend geloof in een vleesgeworden God, ons eigendom, zowel hier als in de eeuwigheid.

Voor elk, die in het duister dwaalt
verstrekt deez’ zon een helder licht,
dat hem in schauw des doods bestraalt,
op ’t vredepad zijn voeten richt.

Lofzang van Zacharias:5

De verborgenheid der godzaligheid is groot: God is geopenbaard in het vlees.
1 Timotheus 3:16

Het is een verborgenheid: een grote, een diepe, een onpeilbare verborgenheid. Want wie kan goed begrijpen hoe het Goddelijke Woord, de eeuwige Zoon van God, vlees is geworden en onder ons heeft gewoond? „Wie zal Zijn leeftijd uitspreken?” (Jesaja 53:8), of het nu gaat om die eeuwige leeftijd waardoor Hij Gods eniggeboren Zoon is, of om de leeftijd van Zijn heilige mensheid in de schoot van de maagd, toen de Heilige Geest over haar kwam en de kracht van de Allerhoogste haar overschaduwde. Dit zijn de dingen „die de engelen begerig zijn in te zien”, die zij niet kunnen begrijpen, maar eerbiedig aanbidden. En wij doen er goed aan hun aanbiddende verwondering na te volgen: niet proberen te begrijpen, maar geloven, liefhebben en vrezen. „Waar de rede met al haar vermogens faalt, daar gelooft het geloof en aanbidt de liefde.”

Wanneer wij goed onderwezen en geestelijk geleid worden, zullen wij dit ook geen dor, droog of ondankbaar onderwerp vinden. Het is „de grote verborgenheid der godzaligheid”; daarom ligt alle godzaligheid erin besloten en vloeit zij eruit voort. Gods genade, barmhartigheid en waarheid liggen er volledig in opgesloten, en zijn geopenbaard en bewezen door de Zoon van Zijn liefde. Want „het behaagde de Vader, dat in Hem alle volheid wonen zou”, en dat als Immanuël, God met ons. Zo is Zijn geheiligde mensheid, in vereniging met Zijn Goddelijke Persoon, de weg van gemeenschap waarlangs alle liefde en barmhartigheid van God neerstroomt naar arme, schuldige, ellendige zondaars die geloven in de Naam van Gods eniggeboren Zoon.

Als wij dan met een levend geloof begiftigd zijn, mogen wij die grote verborgenheid van de godzaligheid naderen en beschouwen. Wie door het geloof die heilige grond betreedt, komt tot de berg Sion, en de stad des levenden Gods, het hemelse Jeruzalem, en de vele duizenden der engelen; tot de algemene vergadering en de Gemeente der eerstgeborenen, die in de hemelen opgeschreven zijn, en tot God, den Rechter over allen, en tot de geesten der volmaakte rechtvaardigen; en tot den Middelaar des Nieuwen Testaments, Jezus, en het bloed der besprenging, dat betere dingen spreekt dan Abel (Hebr. 12:22-24). Want als wij maar begunstigd zijn met een levend geloof in een vleesgeworden God, is iedere zegen van het Nieuwe Verbond ons eigendom, zowel hier als in de eeuwigheid.

Voor elk, die in het duister dwaalt
verstrekt deez’ zon een helder licht,
dat hem in schauw des doods bestraalt,
op ’t vredepad zijn voeten richt.

Lofzang van Zacharias:5

Great is the mystery of godliness: God was manifest in the flesh.
1 Timothy 3:16

A mystery indeed it is, a great, a deep, an unfathomable mystery; for who can rightly understand how the divine Word, the eternal Son of God, was made flesh, and dwelt among us? “Who shall declare His generation?” (Isa. 53:8;) either that eternal generation whereby He is the only-begotten Son of God, or the generation of His sacred humanity in the womb of the Virgin, when the Holy Spirit came upon her, and the power of the Highest overshadowed her? These are the things “which the angels desire to look into;” which they cannot understand, but reverently adore. And well may we imitate their adoring admiration, not attempting to understand, but believe, love, and revere; for well has it been said, “Where reason fails, with all her power—there faith believes, and love adores.”

Nor, if rightly taught and spiritually led, shall we find this a barren, dry, or unprofitable subject. It is “the great mystery of godliness;” therefore all godliness is contained in it, and flows out of it. The whole of God’s grace, mercy, and truth is laid up in, is revealed through, is manifested by, the Son of His love; for “it pleased the Father that in Him should all fullness dwell;” and this as Immanuel, God with us. Thus His sacred humanity, in union with His divine Person, is the channel of communication through which all the love and mercy of God flow down to poor guilty, miserable sinners, who believe in the Name of the only-begotten Son of God.

If blessed, then, with faith in living exercise, we may draw near and behold the great mystery of godliness. To tread by faith upon this holy ground is to come “unto Mount Zion, and unto the city of the living God, the heavenly Jerusalem, and to an innumerable company of angels, to the general assembly and church of the firstborn, who are written in heaven, and to God the judge of all, and to the spirits of just men made perfect, and to Jesus the mediator of the new covenant, and to the blood of sprinkling, that speaks better things than that of Abel” (Heb. 12:22-24); for every blessing of the new covenant, if we are but favored with a living faith in an incarnate God, is then experimentally as well as eternally ours.

Grande es el misterio de la piedad: Dios ha sido manifestado en carne.
1 Timoteo 3:16

Misterio es, en verdad, un misterio grande, profundo, insondable; porque ¿quién puede entender rectamente cómo el Verbo divino, el Hijo eterno de Dios, fue hecho carne y habitó entre nosotros? “Y Su generación ¿quién la contará?” (Isa. 53:8): ya sea aquella generación eterna por la cual Él es el unigénito Hijo de Dios, o la generación de Su sagrada humanidad en el seno de la Virgen, cuando el Espíritu Santo vino sobre ella y la virtud del Altísimo le hizo sombra. Estas son las cosas “en las cuales desean mirar los ángeles”; que no pueden entender, sino que adoran reverentemente. Y bien podemos imitar su admiración adoradora, no intentando entender, sino creer, amar y reverenciar; porque bien se ha dicho: “Donde la razón falla con todo su poder, allí la fe cree y el amor adora”.

Tampoco, si somos rectamente enseñados y espiritualmente guiados, hallaremos que este es un tema estéril, seco o sin provecho. Es “el gran misterio de la piedad”; por tanto, toda piedad está contenida en él y fluye de él. Toda la gracia, la misericordia y la verdad de Dios están atesoradas en el Hijo de Su amor, son reveladas por medio de Él y manifestadas por Él; porque “agradó al Padre que en Él habitase toda plenitud”; y esto como Emmanuel, Dios con nosotros. Así Su sagrada humanidad, en unión con Su Persona divina, es el cauce de comunicación por el cual todo el amor y la misericordia de Dios descienden a los pobres pecadores culpables y miserables que creen en el Nombre del unigénito Hijo de Dios.

Si somos bendecidos, pues, con una fe en ejercicio vivo, podemos acercarnos y contemplar el gran misterio de la piedad. Pisar por la fe esta tierra santa es llegarse “al monte de Sion, y a la ciudad del Dios vivo, Jerusalén la celestial, y a la compañía de muchos millares de ángeles, y a la congregación de los primogénitos que están alistados en los cielos, y a Dios el Juez de todos, y a los espíritus de los justos hechos perfectos, y a Jesús el Mediador del nuevo testamento, y a la sangre del esparcimiento que habla mejor que la de Abel” (Heb. 12:22-24); porque toda bendición del nuevo pacto, con tal que seamos favorecidos con una fe viva en un Dios encarnado, es entonces nuestra tanto experimental como eternamente.