24 januari

Altijd de doding des Heeren Jezus in het lichaam omdragende.
2 Korinthe 4:10

De twee gezichtspunten, indien ik deze uitdrukking moge gebruiken, van onze barmhartige God, en waarin geheel ons geloof en hoop en liefde liggen besloten, zijn een stervende Jezus en een uit de dood herrezen Jezus. Christus in Zijn lijden en dood; Christus in Zijn opstanding en leven. Dit is de Christus Gods; dit is de Zoon van God, in Wie wij geloven ten eeuwigen leven, zoals Hij wordt voorgesteld voor ons oog in de Schrift der waarheid en door de inwendige onderwijzing en het getuigenis van de Heilige Geest. Indien gij dan niet gelooft in een Christus Die gestorven is en opgestaan, dan is uw geloof niet het geloof van een christen.

Zie nu hoe dit juist slaat op onze tekst. Waarom dragen wij de doding des Heeren Jezus in ons? Opdat het leven van Jezus in ons sterfelijk lichaam zou geopenbaard worden. Wanneer wij dan de doding des Heeren Jezus in ons sterfelijk lichaam omdragen, met Christus lijden, met Christus sterven, en door het geloof in het wonder van Zijn kruisiging ingaan, dus als verborgen en geestelijk met Hem gekruisigd worden, dan staan wij om zo te zeggen uit deze dood op en komen wij in vereniging met de verrezen, levende Christus en trekken wij leven en sterkte, genade en kracht uit Zijn heerlijke volheid. Want Hij is opgestaan van de dood.

Hij is niet meer in het graf, waarin Hij gezonken was in al de zwakheid of krachteloosheid van de dood; maar Hij is herrezen en krachtig geopenbaard of bewezen te zijn de Zoon van God. Ja, Hij is opgevaren en zit nu aan de rechterhand Gods in de hoogste hemelen. Hij is ingegaan in het binnenste heiligdom, om Hogepriester te zijn over het huis Gods. Daar ook regeert Hij als Koning over Sion en daar leeft Hij voor eeuwig als ons verheerlijkt en verrezen Hoofd. Als wij dan de doding des Heeren Jezus in het lichaam omdragen, als wij met Hem gekruisigd en Zijn dood gelijkvormig gemaakt zijn, als ook met Hem opstaan, dan is er zelfs in ons lichaam een bewijs van Zijn opstanding.

Altijd de doding des Heeren Jezus in het lichaam omdragende.
2 Korinthe 4:10

De twee gezichtspunten, als ik deze uitdrukking mag gebruiken, van onze barmhartige God, waarin heel ons geloof en onze hoop en liefde besloten liggen, zijn een stervende Jezus en een uit de dood opgestane Jezus. Christus in Zijn lijden en dood; Christus in Zijn opstanding en leven. Dat is de Christus van God; dat is de Zoon van God, in Wie wij geloven tot het eeuwige leven, zoals Hij ons voor ogen gesteld wordt in de Schrift der waarheid en door het innerlijk onderwijs en het getuigenis van de Heilige Geest. Als u dan niet gelooft in een Christus Die gestorven en opgestaan is, dan is uw geloof niet het geloof van een christen.

Zie nu hoe precies dit past bij onze tekst. Waarom dragen wij de doding van de Heere Jezus in ons om? Opdat het leven van Jezus in ons sterfelijk lichaam geopenbaard zou worden. Wanneer wij dan de doding van de Heere Jezus in ons sterfelijk lichaam omdragen, met Christus lijden, met Christus sterven, en door het geloof ingaan in het wonder van Zijn kruisiging, en zo op een verborgen en geestelijke wijze met Hem gekruisigd worden, dan staan wij als het ware uit deze dood op. Dan komen wij in vereniging met de opgestane, levende Christus en putten wij leven en sterkte, genade en kracht uit Zijn heerlijke volheid. Want Hij is opgestaan uit de dood.

Hij is niet meer in het graf, waarin Hij in al de zwakheid of krachteloosheid van de dood was weggezonken, maar Hij is opgestaan en met kracht bewezen de Zoon van God te zijn. Ja, Hij is opgevaren en zit nu aan de rechterhand van God in de hoogste hemelen. Hij is ingegaan in het binnenste heiligdom, om Hogepriester te zijn over het huis van God. Daar regeert Hij ook als Koning over Sion, en daar leeft Hij voor eeuwig als ons verheerlijkt en opgestaan Hoofd. Als wij dan de doding van de Heere Jezus in het lichaam omdragen, als wij met Hem gekruisigd en aan Zijn dood gelijkvormig gemaakt zijn, en ook met Hem opstaan, dan is er zelfs in ons lichaam een bewijs van Zijn opstanding.

Always bearing about in the body the dying of the Lord Jesus.
2 Corinthians 4:10

The two aspects, if I may use the expression, of our gracious Lord, in which are wrapped up all our faith, and hope, and love, are a dying Jesus and a risen Jesus—Christ in His sufferings and death, Christ in His resurrection and life. This is the Christ of God, this is the Son of God in Whom we believe unto life eternal, as He is presented to our view in the Scriptures of truth, and by the inward teaching and testimony of the Holy Spirit. If, then, you do not believe in a dying Christ and in a risen Christ, your faith is not the faith of a Christian. Now just see how this bears upon our text.

WHY do we bear about the dying of the Lord Jesus? It is that the life of Jesus might be made manifest in our body. As then we bear about in the body the dying of the Lord Jesus; as we suffer with Christ, die with Christ, and enter by faith into the mystery of His crucifixion so as to be mystically and spiritually crucified with Him, we rise, so to speak, out of this death into union with the risen, living Christ, so as to derive life and strength, grace and power out of His glorious fullness.

For He is risen from the dead—He is no more in the tomb, into which He sank in all the weakness of death; but is risen again, and was thus “declared to be the Son of God with power.” Yes, He has gone up on high, and now sits at the right hand of God in the highest heavens. He is gone within the veil, to be the High Priest over the house of God; there, also, He rules and reigns as King in Zion; and there He ever lives as our glorified and risen Head. As, then, we bear about in the body the dying of the Lord Jesus, as crucified with Him and conformed to His death, so as “risen with Him,” there is even now in our body a manifestation of His risen life.

Llevando siempre por todas partes la muerte de Jesús en el cuerpo.
2 Corintios 4:10

Los dos aspectos, si se me permite la expresión, de nuestro Señor lleno de gracia, en los cuales está envuelta toda nuestra fe, esperanza y amor, son un Jesús que muere y un Jesús resucitado: Cristo en Sus sufrimientos y Su muerte, Cristo en Su resurrección y Su vida. Este es el Cristo de Dios, este es el Hijo de Dios en quien creemos para vida eterna, tal como se presenta a nuestra vista en las Escrituras de verdad y por la enseñanza y el testimonio interiores del Espíritu Santo. Si, pues, usted no cree en un Cristo que muere y en un Cristo resucitado, su fe no es la fe de un cristiano. Vea ahora cómo se relaciona esto con nuestro texto.

¿POR QUÉ llevamos por todas partes la muerte del Señor Jesús? Para que también la vida de Jesús sea manifestada en nuestro cuerpo. Así pues, a medida que llevamos en el cuerpo la muerte del Señor Jesús; a medida que padecemos con Cristo, morimos con Cristo y entramos por la fe en el misterio de Su crucifixión, de modo que somos crucificados con Él mística y espiritualmente, nos levantamos, por así decirlo, de esta muerte a la unión con el Cristo resucitado y viviente, de modo que recibimos vida y fuerza, gracia y poder de Su gloriosa plenitud.

Porque Él ha resucitado de los muertos; ya no está en el sepulcro, al cual descendió en toda la flaqueza de la muerte, sino que ha resucitado, y así fue “declarado Hijo de Dios con potencia”. Sí, ha subido a lo alto, y ahora está sentado a la diestra de Dios en los más altos cielos. Ha entrado dentro del velo, para ser el Sumo Sacerdote sobre la casa de Dios; allí también gobierna y reina como Rey en Sion; y allí vive siempre como nuestra Cabeza glorificada y resucitada. Así pues, a medida que llevamos en el cuerpo la muerte del Señor Jesús, como crucificados con Él y conformados a Su muerte, así también, como “resucitados con Él”, hay ya ahora en nuestro cuerpo una manifestación de Su vida de resucitado.