Ik ellendig mens!
Romeinen 7:24a
Zulk een gevoel als dat waaronder de apostel zuchtte, wordt door de levendgemaakte kinderen Gods ondervonden. Geloofd zij de Naam des Allerhoogsten, dat Hij het hem ingaf zijn bevinding te boek te stellen, opdat wij erdoor zouden worden getroost en verlicht. Wat zouden wij anders gedacht hebben? Wij zouden aldus hebben geredeneerd: „Hier is een apostel, volmaakt heilig, steeds hemelsgezind, mitsdien het beeld van Christus in zich hebbende, voortdurend levende tot verheerlijking Gods, en voortdurend in gemeenschap met Hem levende!” Wij zouden hem beschouwd hebben als een volmaakt heilige, zo hij ons niet gezegd had wat hij was; en hem dan als een volmaakt heilige beschouwd hebbende, zouden wij onze wanhopige blik in onze eigen boezem geslagen en zulk een ontzettende tegenstelling gezien hebben, dat wij eraan zouden wanhopen ooit gered te zijn geworden!
Maar de zielenstrijd des apostels ziende, en enigermate hetzelfde in onze eigen boezem gevoelende, wordt de ziel aangemoedigd, gesterkt en geleid te geloven dat dit de wet is die de heiligen is aangewezen te bewandelen. Wees verzekerd dat, zo u nooit uit de diepte uwer ziel hebt uitgeroepen: „O, ik ellendig mens!”, u dood bent in zonde, of dood in een belijdenis. Indien schuldgevoel, ellende en veroordeling u nooit gedrongen hebben dat uit de grond van uw hart te roepen, maak er staat op dat het leven en de kracht Gods niet in uw ziel is. Maar zo van tijd tot tijd die kreet aan uw ziel werd ontperst, hebt u een getuigenis dat dezelfde Heere, Die Paulus onderwees, ook u onderwijst.
’t Is niet alleen dit kwaad, dat roept om straf,
neen, ’k ben in ongerechtigheid geboren.
Mijn zonde maakt mij ’t voorwerp van Uw toorn
reeds van het uur van mijn ontvang’nis af.
Zie, Gij hebt lust tot waarheid in ’t gemoed,
Gij, Heer, Die weet al wat ik heb misdreven;
Gij, Die mijn geest met wijsheid hadt gevoed
en in mijn ziel Uw godd’lijk licht gegeven.
Ps. 51:3
Aan de lezer…
Waarde lezer, schrikt u soms van uw eigen hart? Ziet u in uw boezem zoveel ellende dat u gaat vrezen dat u nooit gered bent? Lees dan nog eens deze kreet van de apostel: „Ik ellendig mens!” Hij was geen volmaakt heilige die zonder strijd ten hemel voer, maar een levendgemaakt zondaar die zuchtte onder hetzelfde gevoel als u. Geloofd zij de Naam des Allerhoogsten, dat Hij het hem ingaf dit op te schrijven tot troost van Zijn bestreden kinderen.
Zulk een kreet, uit de grond van het hart ontperst, is geen teken van dood, maar van leven. Een dode belijder roept zo niet. Wordt dan van tijd tot tijd die zucht ook aan uw ziel ontwrongen, laat hij u niet wegdrijven, maar uitdrijven tot Hem. Dezelfde Heere, Die Paulus onderwees, onderwijst ook u; en Hij leert de Zijnen eerst hun ellende kennen, opdat zij Zijn genade zouden leren waarderen.
Met een hartelijke groet,
De samenstellers van jcphilpot.nl