21 september
Want wij zijn vreemdelingen en bijwoners voor Uw aangezicht, gelijk alle onze vaders.
1 Kronieken 29:15
Indien gij het geloof van Abraham, Izaak en Jakob bezit, belijdt gij, gelijk zij, dat gij een vreemdeling zijt, en uw belijdenis komt voort uit een gelovig hart en enige gevoelde ervaring. Gij gevoelt u een vreemdeling in deze goddeloze wereld; zij is uw element niet; gij zijt er niet thuis. Gij zijt er gedurende de door God bepaalde tijd, maar gij zwerft in deze wereld rond als een vreemdeling voor haar vrienden; een vreemdeling voor haar wetten; een vreemdeling voor haar gebruiken; een vreemdeling voor haar beginselen; een vreemdeling voor haar beweegredenen; een vreemdeling voor haar lusten, haar neigingen en voor alles waarin deze wereld zich als haar element beweegt. De genade heeft u door Gods verkiezende macht gescheiden, opdat gij, schoon in de wereld zijnde, niet van de wereld zijn zoudt.
Ik kan u vrijuit zeggen dat, zo gij in de wereld thuis zijt; zo de dingen des tijds en der zinnen uw element zijn; zo gij één zijt met de samenleving der wereld, de voorschriften der wereld, de gebruiken der wereld en de beginselen der wereld, de genade uw hart niet heeft getroffen, en dat het geloof van Gods uitverkorenen niet in uw boezem woont. De eerste uitwerking der genade is u af te scheiden. Zo was het met Abraham. Door de genade was hij geroepen het land zijner vaderen te verlaten en te gaan naar een land dat God hem wijzen zou.
En zo is ook Gods eigen woord tot Zijn volk: „Komt uit het midden van hen, en scheidt u af, zegt de Heere, en raakt het onreine niet aan; en Ik zal u aannemen, en zal u een Vader zijn, en gij zult Mij zonen en dochteren zijn, zegt de Heere de Almachtige.” Afscheiding, afscheiding, afscheiding van de wereld, ziet daar het grote onderscheidingsteken van levende godsvrucht. Er kan wel afscheiding des lichaams zijn waar geen afscheiding des harten is. Maar wat ik bedoel, is afscheiding des harten, afscheiding van beginsel, afscheiding van genegenheid, afscheiding des geestes. En zo de genade uw hart heeft aangeraakt en gij een deelgenoot zijt van het geloof van Gods uitverkorenen, dan zijt gij een vreemdeling in de wereld, en zult gij door uw leven en wandel openbaar maken dat gij zulks zijt.
Mijn hart verfoeit en haat
de werkers van het kwaad,
bij wie ik mijne voet niet zet.
Ik zit bij geen godd’lozen,
’k ontwijk de plaats der bozen:
zo word ik niet door hen besmet.
Psalm 26:5
Aan de lezer…
Wanneer u zich afvraagt waar u eigenlijk thuis bent, stelt u een eenvoudige vraag die toch diep snijdt. Zijn de dingen des tijds en der zinnen uw element, voelt u zich op uw gemak bij de vrienden, de gebruiken en de beginselen van deze wereld? Dan moet ik u eerlijk zeggen dat dit geen kenmerk van genade is. Maar misschien zucht u juist omdat u zich hier zo vreemd voelt, en vreest u dat er iets mis met u is.
Weet dan dat dit gevoel van vreemdelingschap juist de eerste uitwerking van genade kan zijn. Zo ging het Abraham, die het land zijner vaderen verliet zonder te weten waarheen. Zo spreekt de Heere tot Zijn volk: „Komt uit het midden van hen, en scheidt u af.” En Hij voegt er de belofte aan toe: „Ik zal u aannemen, en zal u een Vader zijn.” Wie hier een vreemdeling is, heeft daar een Vader en een thuis.
Met een hartelijke groet,
De samenstellers van jcphilpot.nl
Want wij zijn vreemdelingen en bijwoners voor Uw aangezicht, gelijk alle onze vaders.
1 Kronieken 29:15
Als u het geloof van Abraham, Izak en Jakob bezit, belijdt u net als zij dat u een vreemdeling bent, en uw belijdenis komt voort uit een gelovig hart en uit iets van doorleefde ervaring. U voelt zich een vreemdeling in deze goddeloze wereld. Zij is niet uw element; u bent er niet thuis. U bent er voor de tijd die God heeft bepaald, maar u zwerft in deze wereld rond als een vreemdeling voor haar vrienden, voor haar wetten, voor haar gewoonten, voor haar beginselen, voor haar beweegredenen, voor haar lusten en haar neigingen, en voor alles waarin deze wereld zich als in haar element beweegt. De genade heeft u door Gods verkiezende macht afgezonderd, zodat u, hoewel u in de wereld bent, niet van de wereld zou zijn.
Ik kan u ronduit zeggen: als u in de wereld thuis bent, als de dingen van de tijd en van de zinnen uw element zijn, als u één bent met de omgang van de wereld, de voorschriften van de wereld, de gewoonten van de wereld en de beginselen van de wereld, dan heeft de genade uw hart niet getroffen en woont het geloof van Gods uitverkorenen niet in uw hart. De eerste uitwerking van de genade is dat zij u afzondert. Zo was het met Abraham. Door de genade werd hij geroepen het land van zijn vaderen te verlaten en te gaan naar een land dat God hem zou wijzen.
En zo luidt ook Gods eigen woord tot Zijn volk: „Komt uit het midden van hen, en scheidt u af, zegt de Heere, en raakt het onreine niet aan; en Ik zal u aannemen, en zal u een Vader zijn, en gij zult Mij zonen en dochteren zijn, zegt de Heere de Almachtige.” Afzondering, afzondering, afzondering van de wereld: zie daar het grote kenmerk van levende godsvrucht. Er kan wel een afzondering naar het lichaam zijn waar geen afzondering van het hart is. Maar wat ik bedoel, is afzondering van het hart, afzondering in beginselen, afzondering in genegenheden, afzondering van geest. En als de genade uw hart heeft aangeraakt en u deel hebt aan het geloof van Gods uitverkorenen, dan bent u een vreemdeling in de wereld, en zult u door uw leven en wandel laten zien dat u dat bent.
Mijn hart verfoeit en haat
de werkers van het kwaad,
bij wie ik mijne voet niet zet.
Ik zit bij geen godd’lozen,
’k ontwijk de plaats der bozen:
zo word ik niet door hen besmet.
Psalm 26:5
Aan de lezer…
Wanneer u zich afvraagt waar u eigenlijk thuis bent, stelt u een eenvoudige vraag die toch diep snijdt. Zijn de dingen van de tijd en van de zinnen uw element, voelt u zich op uw gemak bij de vrienden, de gewoonten en de beginselen van deze wereld? Dan moet ik u eerlijk zeggen dat dit geen kenmerk van genade is. Maar misschien zucht u juist omdat u zich hier zo vreemd voelt, en vreest u dat er iets mis met u is.
Weet dan dat dit gevoel van vreemdelingschap juist de eerste uitwerking van genade kan zijn. Zo ging het Abraham, die het land van zijn vaderen verliet zonder te weten waarheen. Zo spreekt de Heere tot Zijn volk: „Komt uit het midden van hen, en scheidt u af.” En Hij voegt er de belofte aan toe: „Ik zal u aannemen, en zal u een Vader zijn.” Wie hier een vreemdeling is, heeft daar een Vader en een thuis.
Met een hartelijke groet,
De samenstellers van jcphilpot.nl
For we are strangers before Thee, and sojourners, as were all our fathers: our days on the earth are as a shadow, and there is none abiding.
1 Chronicles 29:15
If you possess the faith of Abraham, Isaac, and Jacob, you, like them, confess that you are a stranger; and your confession springs out of a believing heart and a feeling experience. You feel yourself a stranger in this ungodly world; it is not your element, it is not your home. You are in it during God’s appointed time, but you wander up and down this world a stranger to its company, a stranger to its maxims, a stranger to its fashions, a stranger to its principles, a stranger to its motives, a stranger to its lusts, its inclinations, and all in which this world moves as in its native element.
Grace has separated you by God’s sovereign power, that though you are in the world, you are not of it. I can tell you plainly, if you are at home in the world; if the things of time and sense are your element; if you feel one with the company of the world, the maxims of the world, the fashions of the world, and the principles of the world, grace has not reached your heart, the faith of God’s elect does not dwell in your bosom.
The first effect of grace is to separate. It was so in the case of Abraham. He was called by grace to leave the land of his fathers, and go out into a land that God would show him. And so God’s own word to His people is now, “Come out from among them, and be separate, says the Lord, and touch not the unclean thing; and I will receive you, and will be a Father unto you, and you shall be My sons and daughters, says the Lord Almighty.”
Separation, separation, separation from the world is the grand distinguishing mark of vital godliness. There may be indeed separation of body where there is no separation of heart. But what I mean is, separation of heart, separation of principle, separation of affection, separation of spirit. And if grace has touched your heart, and you are a partaker of the faith of God’s elect, you are a stranger in the world, and will make it manifest by your life and conduct that you are such.
To the reader…
When you ask yourself where you are really at home, you are asking a simple question that nevertheless cuts deep. Are the things of time and sense your element; do you feel at ease with the company, the fashions, and the principles of this world? Then I must tell you honestly that this is no mark of grace. But perhaps you sigh precisely because you feel so much a stranger here, and you fear that something is wrong with you.
Then know that this sense of being a stranger may be the very first effect of grace. So it was with Abraham, who left the land of his fathers without knowing where he was going. So the Lord speaks to His people: “Come out from among them, and be ye separate.” And He adds the promise: “I will receive you, and will be a Father unto you.” Whoever is a stranger here has a Father and a home there.
With warm regards,
The compilers of jcphilpot.nl
Porque nosotros, extranjeros y advenedizos somos delante de ti, como todos nuestros padres; y nuestros días cual sombra sobre la tierra, y no hay estabilidad.
1 Crónicas 29:15
Si usted posee la fe de Abraham, Isaac y Jacob, confiesa, como ellos, que es extranjero; y su confesión brota de un corazón creyente y de una experiencia sentida. Se siente extranjero en este mundo impío; no es su elemento, no es su hogar. Está en él durante el tiempo señalado por Dios, pero anda de acá para allá por este mundo como extranjero a su compañía, extranjero a sus máximas, extranjero a sus modas, extranjero a sus principios, extranjero a sus motivos, extranjero a sus concupiscencias, a sus inclinaciones y a todo aquello en que este mundo se mueve como en su elemento natural.
La gracia le ha separado por el poder soberano de Dios, de modo que, aunque está en el mundo, no es del mundo. Puedo decírselo claramente: si está usted a gusto en el mundo; si las cosas del tiempo y de los sentidos son su elemento; si se siente uno con la compañía del mundo, las máximas del mundo, las modas del mundo y los principios del mundo, la gracia no ha alcanzado su corazón, la fe de los escogidos de Dios no habita en su pecho.
El primer efecto de la gracia es separar. Así fue en el caso de Abraham. Fue llamado por gracia a dejar la tierra de sus padres y salir a una tierra que Dios le mostraría. Y así la propia palabra de Dios a Su pueblo es ahora: “Salid de en medio de ellos, y apartaos, dice el Señor, y no toquéis lo inmundo; y yo os recibiré, y seré á vosotros Padre, y vosotros me seréis á mí hijos é hijas, dice el Señor Todopoderoso.”
La separación, la separación, la separación del mundo es la gran marca distintiva de la piedad vital. Puede haber, en verdad, separación del cuerpo donde no hay separación del corazón. Pero a lo que me refiero es a separación de corazón, separación de principios, separación de afectos, separación de espíritu. Y si la gracia ha tocado su corazón, y usted es partícipe de la fe de los escogidos de Dios, es extranjero en el mundo, y lo pondrá de manifiesto con su vida y conducta.
Al lector…
Cuando se pregunta dónde está realmente en su hogar, se hace una pregunta sencilla que sin embargo corta hondo. ¿Son las cosas del tiempo y de los sentidos su elemento; se siente a gusto con la compañía, las modas y los principios de este mundo? Entonces tengo que decirle con sinceridad que eso no es marca de gracia. Pero quizá suspira usted precisamente porque se siente tan extranjero aquí, y teme que algo vaya mal en usted.
Sepa entonces que este sentirse extranjero puede ser el primerísimo efecto de la gracia. Así fue con Abraham, que dejó la tierra de sus padres sin saber adónde iba. Así habla el Señor a Su pueblo: “Salid de en medio de ellos, y apartaos.” Y añade la promesa: “Yo os recibiré, y seré á vosotros Padre.” Quien es extranjero aquí tiene un Padre y un hogar allá.
Con un cordial saludo,
Los compiladores de jcphilpot.nl