20 juli

Doe wel bij Uw knecht, dat ik leve en Uw Woord beware.
Psalm 119:17

Kan de Heere anders dan weldadigheid aan Zijn knechten bewijzen? Waarom heeft Hij u tot Zijn dienstknechten gemaakt? Waarom heeft Hij de ketenen der vorige dienstbaarheid van uw handen afgerukt? Waarom bracht Hij u uit de dienstbaarheid van de zonde, de wereld, satan en eigen ik? Waarom maakte Hij Zichzelf dienstbaar aan uw ziel, won Hij uw genegenheden in en stelde Hij u in staat u volkomen aan Hem over te geven?

Opdat Hij u wilde verderven? Opdat Hij mocht spotten in uw verderf? Opdat Hij u op zekere dag in de hel mocht werpen? Opdat Hij u aan uzelf zou overgeven en toelaten dat de satan u overmocht; toelaten dat uw lusten u ten verderve zouden voeren, of dat gij aan de zonden zoudt gebonden worden, als een molensteen aan uw hals, opdat gij in de hel zoudt neerzinken? O, kan ons hart ooit zulke gedachten, die afbreuk doen aan de souvereine genade, inwilligen?

Was het niet omdat de Heere bewogen was in Zichzelf, dat Hij allereerst uw hart tot Hem wendde? Was het niet omdat de Heere voornemen had Zijn liefde tot u uit te laten, dat Hij allereerst uw voeten in Zijn paden leidde? Was het niet Zijn liefde tot u, dat Hij Zijn Zoon voor u overgaf? Welnu, als Hij u heeft onderwezen, u al die tijd geleid en bewaard heeft, kan het dan zijn dat Hij u zou afsnijden en u ten laatste zal doen verzinken? Hij kan het niet doen en wil het niet doen. Die Hij liefheeft, heeft Hij lief tot het einde. Het goede werk, in u begonnen, zal Hij voleinden en volmaken; derhalve zijn al des Heeren handelingen, handelingen van ontferming.

Doe wel bij Uw knecht, dat ik leve en Uw Woord beware.
Psalm 119:17

Kan de Heere iets anders doen dan Zijn knechten weldadigheid bewijzen? Waarom heeft Hij u tot Zijn dienstknechten gemaakt? Waarom heeft Hij de ketenen van de vroegere dienstbaarheid van uw handen afgerukt? Waarom bracht Hij u uit de dienstbaarheid van de zonde, de wereld, satan en het eigen ik? Waarom maakte Hij Zichzelf dienstbaar aan uw ziel, won Hij uw genegenheden voor Zich en maakte Hij u in staat u volkomen aan Hem over te geven?

Om u te verderven? Om te spotten met uw verderf? Om u op een dag in de hel te werpen? Om u aan uzelf over te geven en toe te laten dat satan u overweldigde; toe te laten dat uw lusten u in het verderf zouden storten, of dat u aan de zonden gebonden zou worden als aan een molensteen om uw hals, zodat u in de hel zou wegzinken? O, kan ons hart ooit instemmen met zulke gedachten, die afbreuk doen aan de soevereine genade?

Was het niet omdat de Heere in Zichzelf bewogen was, dat Hij allereerst uw hart naar Zich toe keerde? Was het niet omdat de Heere van plan was Zijn liefde aan u te bewijzen, dat Hij allereerst uw voeten in Zijn paden leidde? Was het niet Zijn liefde tot u, dat Hij Zijn Zoon voor u overgaf? Welnu, als Hij u onderwezen heeft en u al die tijd geleid en bewaard heeft, kan het dan zijn dat Hij u zou afsnijden en u ten slotte zou laten wegzinken? Hij kan het niet doen en wil het niet doen. Wie Hij liefheeft, heeft Hij lief tot het einde. Het goede werk dat Hij in u begonnen is, zal Hij voleindigen en volmaken; daarom zijn alle handelingen van de Heere handelingen van ontferming.

“Deal bountifully with thy servant, that I may live, and keep thy word.”
Psalm 119:17

Can the Lord deal any way but bountifully with His servants? Why has He made you His servants? Why did He strike the chains of former servitude off your hands? Why did He bring you out of the service of sin, the world, Satan, and self? Why did He ever make Himself precious to your heart, win your affections, and enable you to give yourselves wholly unto Him? That He might cast you off? that He might mock your calamity? that He might trample you one day into hell? that He might leave you to yourself, that He might allow Satan to overcome you, permit your lusts to destroy you; or allow your sins to be tied one day, like a mill-stone, round your neck to sink you into hell?

Oh, can our heart ever indulge thoughts so derogatory to sovereign grace? Was it not because the Lord had bounty in His heart towards you, that He first turned your heart towards Himself? Was it not because the Lord had purposes of love towards you, that He first led your feet into His paths? Was it not because God first loved you, that He gave His Son to die for you?

Now if He has taught you, led you, upheld you, kept you, all this time, is it to cast you off now—to let you sink at last? He cannot do so, will not do so. Those whom He loves, He loves to the end; the good work which He has begun, He will accomplish, and bring to final perfection; and therefore all the Lord’s acts are acts of bounty.

“Haz bien á tu siervo; que viva y guarde tu palabra.”
Salmo 119:17

¿Puede el Señor tratar a Sus siervos de otro modo que con generosidad? ¿Por qué le ha hecho a usted Su siervo? ¿Por qué quitó de sus manos las cadenas de la antigua servidumbre? ¿Por qué le sacó del servicio del pecado, del mundo, de Satanás y del yo? ¿Por qué Se hizo alguna vez precioso a su corazón, ganó sus afectos y le capacitó para entregarse del todo a Él? ¿Para desecharle? ¿Para burlarse de su calamidad? ¿Para pisotearle un día en el infierno? ¿Para dejarle a sí mismo, para permitir que Satanás le venza, que sus concupiscencias le destruyan, o que sus pecados sean atados un día, como una piedra de molino, a su cuello para hundirle en el infierno?

¡Oh, puede nuestro corazón albergar jamás pensamientos tan injuriosos para la gracia soberana? ¿No fue porque el Señor tenía generosidad en Su corazón hacia usted por lo que primero volvió su corazón hacia Sí mismo? ¿No fue porque el Señor tenía propósitos de amor hacia usted por lo que primero llevó sus pies a Sus sendas? ¿No fue porque Dios le amó primero por lo que dio a Su Hijo para morir por usted?

Ahora bien, si Él le ha enseñado, guiado, sostenido y guardado todo este tiempo, ¿es para desecharle ahora, para dejarle hundirse al final? No puede hacerlo, no lo hará. A los que ama, los ama hasta el fin; la buena obra que ha comenzado, la acabará y la llevará a la perfección final; y por tanto todos los actos del Señor son actos de generosidad.