Heere! Maak mij Uw wegen bekend, leer mij Uw paden.
Psalm 25:4
Kijk eens naar de wijsheid van de weg van de verlossing. Wat is dat een wijze weg! Wat vertoont hij toch duidelijk de kenmerken van de oneindige wijsheid, omdat geen enkel kenmerk van Gods rechtvaardigheid wordt aangetast, terwijl de zondaar toch wordt gered; omdat het recht er niet onder lijdt noch wordt afgezwakt, en toch de genade de volledige heerschappij voert. Maar om Gods wijsheid deelachtig te zijn in de weg van de verlossing, moeten we enige hemelse wijsheid in onze ziel bezitten, zodat we Gods wijsheid in een verborgenheid als het ware met Gods ogen kunnen zien.
Maar Gods wegen zijn ook wegen van oneindige genade. Vanzelfsprekend bedoel ik, als ik het over Gods wegen heb, Gods wegen met Zijn kinderen. Maar de genade die op al Gods wegen is gestempeld, is voor het merendeel pas dan zichtbaar als ze in hun volle genade voor ons aan onze blik zijn geopenbaard.
De weg waarlangs de Heere u nu leidt, kan uiterst beproevend en pijnlijk voor uw ziel zijn, zodat u op deze weg soms wijsheid noch genade ziet. Hij kan zo aan uw gezicht zijn onttrokken, of zo tegengesteld zijn aan uw eigen oordeel en gevoelens, en aan de verlangens van uw eigen hart, dat u er in uw duistere geestesgesteldheid slechts tegen in opstand komt. Maar Gods wegen zijn niettemin wegen van oneindige wijsheid. Als u Gods wegen in Zijn vroegere omgang met u kunt zien, ziet u dan niet in dat die wegen, die toentertijd allesbehalve wegen van wijsheid en genade leken, juist vol van beide waren? We kunnen nu zien dat de wegen die destijds zo verward leken dat het onmogelijk scheen dat God de hand erin had gehad, juist de duidelijkste kenmerken dragen van de milde hand van God. Mogen we daarom niet voor de toekomst hopen dat, aangezien Gods wegen wat betreft het verleden met wijsheid en genade waren bestempeld, het heden en de toekomst ook duidelijk met kenmerken ervan bestempeld zullen zijn?
Lezen: Spreuken 3:1-17
Aan de lezer…
Wie thans een weg gaat die uiterst beproevend en pijnlijk is, kan er soms wijsheid noch genade in ontdekken. Is dat ook uw weg? Komt uw hart er soms tegen in opstand, omdat hij zo ingaat tegen al wat u zelf verlangde? Wees daarover eerlijk voor de Heere; Hij kent die duistere gesteldheid. Maar zie dan eens terug op Zijn vroegere omgang met u.
Waren er niet wegen die toen zo verward schenen dat u nauwelijks geloofde dat God er de hand in had, en dragen juist die nu de duidelijkste kenmerken van Zijn milde hand? Dezelfde wijsheid die een weg van verlossing vond, waarin het recht niet lijdt en toch de genade heerst, bestuurt ook uw weg. Mag het verleden u dan niet leren hopen? Wat Hij toen met wijsheid en genade bestempelde, zal Hij ook nu en in het vervolg niet anders doen.
Met een hartelijke groet,
De samenstellers van jcphilpot.nl
Heere! Maak mij Uw wegen bekend, leer mij Uw paden.
Psalm 25:4
Kijk eens naar de wijsheid van de weg van de verlossing. Wat is dat een wijze weg! Wat draagt hij toch duidelijk de kenmerken van de oneindige wijsheid! Geen enkel kenmerk van Gods rechtvaardigheid wordt aangetast, terwijl de zondaar toch wordt gered; het recht lijdt er niet onder en wordt niet afgezwakt, en toch voert de genade de volledige heerschappij. Maar om deel te krijgen aan Gods wijsheid in de weg van de verlossing, moeten we enige hemelse wijsheid in onze ziel bezitten. Dan kunnen we Gods wijsheid in een verborgenheid als het ware met Gods ogen zien.
Maar Gods wegen zijn ook wegen van oneindige genade. Als ik het over Gods wegen heb, bedoel ik vanzelfsprekend Gods wegen met Zijn kinderen. Maar de genade die op al Gods wegen gestempeld staat, wordt meestal pas zichtbaar wanneer die wegen in hun volle genade aan onze blik zijn geopenbaard.
De weg waarlangs de Heere u nu leidt, kan uiterst beproevend en pijnlijk voor uw ziel zijn, zodat u er soms geen wijsheid of genade in ziet. Hij kan zo voor uw ogen verborgen zijn, of zo ingaan tegen uw eigen oordeel en gevoelens en tegen de verlangens van uw eigen hart, dat u er in uw duistere gemoedsgesteldheid alleen maar tegen in opstand komt. Maar Gods wegen zijn toch wegen van oneindige wijsheid. Als u Gods wegen in Zijn vroegere omgang met u kunt zien, ziet u dan niet dat die wegen, die toen allesbehalve wegen van wijsheid en genade leken, juist vol van beide waren?
We kunnen nu zien dat de wegen die destijds zo verward leken dat het onmogelijk scheen dat God er de hand in had, juist de duidelijkste kenmerken dragen van de milde hand van God. Mogen we daarom niet voor de toekomst hopen dat ook het heden en de toekomst duidelijk die kenmerken zullen dragen, nu Gods wegen in het verleden met wijsheid en genade bestempeld waren?
Lezen: Spreuken 3:1-17
Aan de lezer…
Wie nu een weg gaat die uiterst beproevend en pijnlijk is, kan er soms geen wijsheid en geen genade in ontdekken. Is dat ook uw weg? Komt uw hart er soms tegen in opstand, omdat hij zo ingaat tegen alles wat u zelf verlangde? Wees daarover eerlijk voor de Heere; Hij kent die duistere gesteldheid. Maar kijk dan eens terug op Zijn vroegere omgang met u.
Waren er niet wegen die toen zo verward leken dat u nauwelijks geloofde dat God er de hand in had? En dragen juist die nu niet de duidelijkste kenmerken van Zijn milde hand? Dezelfde wijsheid die een weg van verlossing vond, waarin het recht niet lijdt en toch de genade heerst, bestuurt ook uw weg. Mag het verleden u dan niet leren hopen? Wat Hij toen met wijsheid en genade bestempelde, zal Hij ook nu en in de toekomst niet anders doen.
Met een hartelijke groet,
De samenstellers van jcphilpot.nl
Shew me Thy ways, O LORD; teach me Thy paths.
Psalm 25:4
Look at the wisdom of the way of salvation. What a wise way it is! How plainly it bears the marks of infinite wisdom! Not one attribute of God’s justice is impaired, and yet the sinner is saved; justice does not suffer and is not weakened, and yet grace reigns with full sway. But to share in God’s wisdom in the way of salvation, we must possess some heavenly wisdom in our soul. Then we can see the wisdom of God in a mystery, as it were, with God’s own eyes.
But God’s ways are also ways of infinite grace. When I speak of God’s ways, I mean, of course, God’s ways with His children. But the grace that is stamped upon all God’s ways mostly becomes visible only when those ways have been revealed to our view in their full grace.
The way in which the Lord is now leading you may be extremely trying and painful to your soul, so that at times you see neither wisdom nor grace in it. It may be so hidden from your eyes, or so contrary to your own judgment and feelings and to the desires of your own heart, that in your dark frame of mind you only rebel against it. But God’s ways are nevertheless ways of infinite wisdom. If you can see God’s ways in His past dealings with you, do you not see that those ways, which then seemed anything but ways of wisdom and grace, were in fact full of both?
We can now see that the ways which at the time seemed so confused that it appeared impossible God had any hand in them, bear the clearest marks of the bountiful hand of God. May we not therefore hope for the future that, as God’s ways in the past were stamped with wisdom and grace, the present and the future will also plainly bear those marks?
Reading: Proverbs 3:1-17
To the reader…
Whoever now walks a way that is extremely trying and painful can sometimes discover neither wisdom nor grace in it. Is that your way too? Does your heart at times rebel against it, because it goes so contrary to everything you yourself desired? Be honest about this before the Lord; He knows that dark frame of mind. But then look back on His past dealings with you.
Were there not ways that then seemed so confused that you could hardly believe God had a hand in them? And do not those very ways now bear the clearest marks of His bountiful hand? The same wisdom that found a way of salvation, in which justice does not suffer and yet grace reigns, also orders your way. May not the past then teach you to hope? What He stamped with wisdom and grace then, He will not do otherwise now and in the time to come.
With warm regards,
The compilers of jcphilpot.nl
Muéstrame, oh Jehová, Tus caminos; enséñame Tus sendas.
Salmo 25:4
Mire la sabiduría del camino de la salvación. ¡Qué camino tan sabio es! ¡Cuán claramente lleva las señales de la sabiduría infinita! Ni un solo atributo de la justicia de Dios queda menoscabado, y sin embargo el pecador es salvo; la justicia no sufre ni se debilita, y no obstante la gracia reina con pleno dominio. Pero para participar de la sabiduría de Dios en el camino de la salvación, debemos poseer algo de sabiduría celestial en nuestra alma. Entonces podemos ver la sabiduría de Dios en misterio, por así decirlo, con los propios ojos de Dios.
Pero los caminos de Dios son también caminos de gracia infinita. Cuando hablo de los caminos de Dios, me refiero, por supuesto, a los caminos de Dios con Sus hijos. Pero la gracia que está impresa sobre todos los caminos de Dios por lo general solo se hace visible cuando esos caminos han sido revelados a nuestra vista en toda su gracia.
El camino por el cual el Señor le está guiando ahora puede ser sumamente penoso y doloroso para su alma, de modo que a veces no ve en él ni sabiduría ni gracia. Puede estar tan oculto a sus ojos, o ser tan contrario a su propio juicio y sentimientos y a los deseos de su propio corazón, que en su estado de ánimo oscuro no hace más que rebelarse contra él. Pero los caminos de Dios son, con todo, caminos de sabiduría infinita. Si puede ver los caminos de Dios en Sus tratos pasados con usted, ¿no ve que esos caminos, que entonces parecían cualquier cosa menos caminos de sabiduría y gracia, estaban en realidad llenos de ambas?
Ahora podemos ver que los caminos que en su momento parecían tan confusos que resultaba imposible que Dios tuviera parte en ellos, llevan las señales más claras de la mano generosa de Dios. ¿No podemos, por tanto, esperar para el futuro que, así como los caminos de Dios en el pasado llevaban el sello de la sabiduría y la gracia, también el presente y el futuro lleven claramente esas señales?
Lectura: Proverbios 3:1-17
Al lector…
Quien anda ahora por un camino sumamente penoso y doloroso a veces no puede descubrir en él ni sabiduría ni gracia. ¿Es ese también su camino? ¿Se rebela a veces su corazón contra él, porque va tan en contra de todo lo que usted mismo deseaba? Sea sincero en esto delante del Señor; Él conoce ese estado de ánimo oscuro. Pero mire luego atrás a Sus tratos pasados con usted.
¿No hubo caminos que entonces parecían tan confusos que apenas podía creer que Dios tuviera parte en ellos? ¿Y no llevan precisamente esos caminos ahora las señales más claras de Su mano generosa? La misma sabiduría que halló un camino de salvación, en el que la justicia no sufre y sin embargo la gracia reina, ordena también su camino. ¿No puede entonces el pasado enseñarle a esperar? Lo que Él selló entonces con sabiduría y gracia, no lo hará de otro modo ahora ni en el tiempo venidero.
Con un cordial saludo,
Los compiladores de jcphilpot.nl