2 december

Opdat Hij rechtvaardig zij, en rechtvaardigende degene, die uit het geloof van Jezus is.
Romeinen 3:26

Al het geschapene, alle verstand zou eerder moeten vernietigd worden, dan dat Jehova de minste aantasting van Zijn eeuwige eigenschappen zou kunnen dulden. Evenwel kan God rechtvaardig zijn, oneindig rechtvaardig, nauwgezet rechtvaardig, onveranderlijk rechtvaardig, en toch kan Hij, met handhaving van Zijn onkreukbare en onveranderlijke rechtvaardigheid, de Rechtvaardiger zijn van hem die in Jezus gelooft. De weg waardoor dit tot stand kon worden gebracht, zal een eindeloze eeuwigheid van node hebben om verstaan, bewonderd en aanbeden te worden.

Maar wat wordt bedoeld met de uitdrukking: „rechtvaardigende degene, die uit het geloof van Jezus is”? De Rechtvaardige beduidt dat God een mens als rechtvaardig rekent, hem geheel vrij zijn zonden kan vergeven, in genade zijn persoon kan aannemen, hem gerechtigheid kan toerekenen zonder de werken, en hem Zichzelf eeuwig kan doen genieten. En hoedanig is de eigenschap van degene die Hij tot Zich brengt door hem te rechtvaardigen? „Hij die in Jezus gelooft.” Wat een eenvoudigheid, wat een zoetheid en gepastheid is er in het Evangelieplan!

Luidt het dan aldus: „Opdat Hij rechtvaardig zij, en evenwel de Rechtvaardiger van hem die werkt, die Gode behaagt door zijn eigen verrichtingen, die een gerechtigheid voortbrengt, aangenaam in de ogen van de oneindige reinheid”? Wie kon dan behouden worden? Zou er één enkele ziel in de hemel zijn? Neen, zulk een woord als dit zou het gehele mensengeslacht in de hel doen nederstorten.

Maar het luidt aldus: „Dit is de bedoeling Gods, en in Zijn eeuwige raad besloten, die niet verhinderd kan worden, dat Hij is de Rechtvaardiger van hem die gelooft in Jezus — dus de arme, nooddruftige, beproefde, verzochte, bekommerde en de verlegene, die in Jezus gelooft, die op Jezus ziet, die op Hem leunt en rust in Zijn Persoon, bloed, gerechtigheid en liefde, en dat boven alle dingen.” Dat dezen gerechtvaardigd worden, dat hun de zonden vergeven worden, dat zij aangenomen en verlost worden met een eeuwigdurende verlossing: hoe zoet, hoe gepast verklaart het Evangelie dit aan de levende, gelovige ziel!

Opdat Hij rechtvaardig zij, en rechtvaardigende degene, die uit het geloof van Jezus is.
Romeinen 3:26

Alles wat geschapen is, alle verstand, zou eerder vernietigd moeten worden dan dat Jehova de minste aantasting van Zijn eeuwige eigenschappen zou kunnen dulden. Toch kan God rechtvaardig zijn, oneindig rechtvaardig, nauwgezet rechtvaardig, onveranderlijk rechtvaardig, en kan Hij tegelijk, met handhaving van Zijn onkreukbare en onveranderlijke rechtvaardigheid, de Rechtvaardiger zijn van hem die in Jezus gelooft. De weg waarlangs dit tot stand kon worden gebracht, zal een eindeloze eeuwigheid nodig hebben om verstaan, bewonderd en aanbeden te worden.

Maar wat wordt bedoeld met de uitdrukking: „rechtvaardigende degene, die uit het geloof van Jezus is”? Dat God de Rechtvaardiger is, betekent dat Hij een mens als rechtvaardig rekent, hem al zijn zonden volkomen vrij kan vergeven, zijn persoon in genade kan aannemen, hem gerechtigheid kan toerekenen zonder de werken, en hem eeuwig van Zichzelf kan laten genieten. En wat kenmerkt degene die Hij tot Zich brengt door hem te rechtvaardigen? „Hij die in Jezus gelooft.” Wat een eenvoud, wat een zoetheid en wat een gepastheid is er in het plan van het Evangelie!

Staat er dan soms: „Opdat Hij rechtvaardig zij, en toch de Rechtvaardiger van hem die werkt, die God behaagt door zijn eigen verrichtingen, die een gerechtigheid voortbrengt die aangenaam is in de ogen van de oneindige reinheid”? Wie zou dan behouden kunnen worden? Zou er één enkele ziel in de hemel zijn? Nee, zo’n woord zou het hele mensengeslacht in de hel doen neerstorten.

Maar er staat dit: „Dit is de bedoeling van God, in Zijn eeuwige raad besloten, die niet verhinderd kan worden: dat Hij de Rechtvaardiger is van hem die in Jezus gelooft — dus van de arme, nooddruftige, beproefde, verzochte, bekommerde en verlegen mens die in Jezus gelooft, die op Jezus ziet, die op Hem leunt en rust in Zijn Persoon, bloed, gerechtigheid en liefde, en dat boven alle dingen.” Dat zulke mensen gerechtvaardigd worden, dat hun de zonden vergeven worden, dat zij aangenomen en verlost worden met een eeuwigdurende verlossing: hoe zoet en hoe gepast verkondigt het Evangelie dit aan de levende, gelovige ziel!

“To declare, I say, at this time his righteousness: that he might be just, and the justifier of him which believeth in Jesus.”
Romans 3:26

Every created thing, every finite intelligence, must sooner be annihilated, than Jehovah can sacrifice, or allow the slightest tarnish to come over any one of His eternal attributes. Yet God can be just, infinitely just, scrupulously just, unchangeably just—and yet, preserving His attribute of justice unchanging and unchangeable, He can still be “the justifier of those who have faith in Jesus.” The way by which this was effected will take a countless eternity to understand, and a boundless eternity to admire and adore.

But what is meant by the expression, “the justifier?” “The justifier” means, that God can count man as righteous, can freely pardon his sins, can graciously accept his person, can impute to him righteousness without works, and can bring him to the eternal enjoyment of Himself. And who is the character that He thus brings to Himself by justifying him? “those who believe in Jesus.”

What simplicity, and yet what sweetness and suitability is there in the gospel plan! Say it ran thus, “That He might be just, and yet the justifier of him that works, that pleases God by his own performances, that produces a righteousness satisfactory to the eyes of infinite purity.” Who then could be saved? Would there be a single soul in heaven? No; such a sentence as that would trample down the whole human race into hell.

But when it runs thus, “That this is the mind and purpose of God, that this is His eternal counsel, which cannot pass away; that He is ‘the justifier of those who believe in Jesus,’—the poor, the needy, the exercised, the tempted, the distressed, and the perplexed, that believe in Jesus, that look to Jesus, that lean upon Jesus, and rest in His Person, blood, righteousness, and love for all things; that these are justified, that these are pardoned, that these are accepted, that these are graciously received, and saved with an everlasting salvation,”—how sweet, how suitable, does the gospel that declares this become to the living, believing soul!

“Con la mira de manifestar Su justicia en este tiempo: para que Él sea el justo, y el que justifica al que es de la fe de Jesús.”
Romanos 3:26

Toda cosa creada, toda inteligencia finita, tendría que ser aniquilada antes que Jehová pudiera sacrificar alguno de Sus atributos eternos, o permitir que viniera sobre él la más leve mancha. Y sin embargo, Dios puede ser justo, infinitamente justo, escrupulosamente justo, inmutablemente justo; y aun así, conservando Su atributo de justicia invariable e inmutable, puede ser “el que justifica a los que tienen fe en Jesús”. El camino por el cual esto se efectuó requerirá una eternidad incontable para entenderlo, y una eternidad sin límites para admirarlo y adorarlo.

¿Pero qué significa la expresión “el que justifica”? “El que justifica” significa que Dios puede tener al hombre por justo, puede perdonar gratuitamente sus pecados, puede aceptar con gracia su persona, puede imputarle justicia sin obras, y puede llevarle al gozo eterno de Sí mismo. ¿Y quién es el carácter que Él lleva así a Sí mismo justificándolo? “Los que creen en Jesús.”

¡Qué sencillez, y sin embargo qué dulzura y qué idoneidad hay en el plan del evangelio! Supongamos que dijera así: “Para que Él sea justo, y sin embargo el que justifica al que obra, al que agrada a Dios por sus propias obras, al que produce una justicia satisfactoria a los ojos de la pureza infinita.” ¿Quién podría entonces ser salvo? ¿Habría una sola alma en el cielo? No; una sentencia así hundiría a todo el género humano en el infierno.

Pero cuando dice así: “Que esta es la mente y el propósito de Dios, que este es Su consejo eterno, que no puede pasar; que Él es ‘el que justifica a los que creen en Jesús’: a los pobres, los necesitados, los ejercitados, los tentados, los angustiados y los perplejos, que creen en Jesús, que miran a Jesús, que se apoyan en Jesús y descansan en Su Persona, Su sangre, Su justicia y Su amor para todas las cosas; que estos son justificados, que estos son perdonados, que estos son aceptados, que estos son recibidos con gracia y salvados con una salvación eterna”, ¡cuán dulce, cuán idóneo llega a ser para el alma viva y creyente el evangelio que declara esto!