2 juni

Dewelke wel voorgekend is geweest vóór de grondlegging der wereld, maar geopenbaard is in deze laatste tijden om uwentwil.
1 Petrus 1:20

Door „deze laatste tijden” wordt bedoeld deze tegenwoordige bedeling, de bedeling der genade, onder welke wij leven; en zij worden de laatste tijden genoemd om de twee volgende redenen. 1°. Omdat Christus in de laatste dagen van de bedeling onder het Oude Verbond is geopenbaard, welk Verbond, als verouderd en oud gemaakt, nabij de verdwijning is (Hebr. 8:13); wat dan ook geschiedde toen bij de verwoesting van de tempel de gehele tempeldienst, benevens de offers daar gebracht, ophield te bestaan. Maar 2°. een andere reden waarom de bedeling onder welke wij leven „de laatste tijden” wordt genoemd, is omdat het de laatste openbaring Gods is. Het is „de aangename tijd”, „de dag der zaligheid”, waarvan al de profeten gesproken hebben (2 Kor. 6:2; Hand. 3:24).

Christus is nu op Zijn troon der genade; de grote, de heerlijke, de enige Middelaar tussen God en de mensen zit nu aan de rechterhand des Vaders; de Voorspraak, Die allen die door Hem tot God komen, kan zaligen. Die altijd leeft om voor hen tussenbeide te komen. Die altijd leeft om te pleiten, als een Voorspraak bij de Vader, Jezus Christus de Rechtvaardige; als de grote Hogepriester over het huis Gods. Maar Hij zal de troon der genade verlaten om plaats te nemen op de rechterstoel, en dan zullen „die laatste tijden” besluiten met de heerlijkheid der zaliging Zijner vrienden en al de afgrijselijkheid des verderfs Zijner vijanden.

Let toch en zie op vromen en oprechten,
want wat men denk’ van d’uitkomst hunner paan,
God kroont met vreê het einde Zijner knechten,
maar durft men stout des Heeren wet versmaan,
dan zal Gods wraak de berg van hoogmoed slechten
en ’t boos geslacht ten grond toe doen vergaan.

Ps. 37:19

Dewelke wel voorgekend is geweest vóór de grondlegging der wereld, maar geopenbaard is in deze laatste tijden om uwentwil.
1 Petrus 1:20

Met „deze laatste tijden” wordt deze tegenwoordige bedeling bedoeld, de bedeling van de genade waaronder wij leven. Zij worden om de volgende twee redenen de laatste tijden genoemd. 1°. Omdat Christus geopenbaard is in de laatste dagen van de bedeling onder het Oude Verbond, een Verbond dat, als verouderd en oud geworden, dicht bij zijn verdwijnen is (Hebr. 8:13). Dat gebeurde ook toen bij de verwoesting van de tempel de hele tempeldienst, samen met de offers die daar gebracht werden, ophield te bestaan. Maar 2°. een andere reden waarom de bedeling waaronder wij leven „de laatste tijden” wordt genoemd, is dat het de laatste openbaring van God is. Het is „de aangename tijd”, „de dag der zaligheid”, waarover alle profeten gesproken hebben (2 Kor. 6:2; Hand. 3:24).

Christus is nu op Zijn troon van genade. De grote, de heerlijke, de enige Middelaar tussen God en de mensen zit nu aan de rechterhand van de Vader: de Voorspraak, Die allen kan zaligen die door Hem tot God komen; Die altijd leeft om voor hen tussenbeide te komen; Die altijd leeft om te pleiten, als een Voorspraak bij de Vader, Jezus Christus de Rechtvaardige, als de grote Hogepriester over het huis van God. Maar Hij zal de troon van genade verlaten om plaats te nemen op de rechterstoel. Dan zullen „die laatste tijden” besloten worden met de heerlijkheid van de zaligheid van Zijn vrienden en met al de verschrikking van het verderf van Zijn vijanden.

Let toch en zie op vromen en oprechten,
want wat men denk’ van d’uitkomst hunner paan,
God kroont met vreê het einde Zijner knechten,
maar durft men stout des Heeren wet versmaan,
dan zal Gods wraak de berg van hoogmoed slechten
en ’t boos geslacht ten grond toe doen vergaan.

Ps. 37:19

Who verily was foreordained before the foundation of the world, but was manifest in these last times for you.
1 Peter 1:20

By “these last times” is meant this present dispensation, the dispensation of grace under which we live, and they are called the last times chiefly for two reasons–

1. Because Christ was manifested in the last days of the legal dispensation of the old covenant, which now, as decaying and waxing old, was ready to vanish away (Heb. 8:13), which it did when at the destruction of Jerusalem the whole of the temple service, including the sacrifices offered there, was brought to an end.

2. Another reason why the dispensation under which we live is called “the last days” is because it is the final revelation of God. It is “the time accepted,” “the day of salvation,” of which all the prophets have spoken (2 Cor. 6:2; Acts 3:24).

Christ is now upon His throne of grace; the great, the glorious, the only Mediator between God and men is now at the right hand of the Father; the Intercessor Who is able to save to the uttermost all who come unto God by Him, seeing He ever lives to make intercession for them, still lives to plead, as an Advocate with the Father, Jesus Christ the righteous, as the great High Priest over the house of God. But He will leave the throne of grace to take His seat on the throne of judgment; and then “these last days” will close in all the glories of salvation to His friends, in all the horrors of destruction to His foes.

Ya ordenado de antes de la fundación del mundo, pero manifestado en los postrimeros tiempos por amor de vosotros.
1 Pedro 1:20

Por “los postrimeros tiempos” se entiende esta dispensación presente, la dispensación de la gracia bajo la cual vivimos, y se les llama los postrimeros tiempos principalmente por dos razones:

1. Porque Cristo fue manifestado en los últimos días de la dispensación legal del antiguo pacto, que ahora, como lo que es dado por viejo y se envejece, estaba cerca de desvanecerse (Hebreos 8:13), lo cual sucedió cuando, en la destrucción de Jerusalén, todo el servicio del templo, incluidos los sacrificios que allí se ofrecían, llegó a su fin.

2. Otra razón por la que la dispensación bajo la cual vivimos se llama “los postreros días” es porque es la revelación final de Dios. Es “el tiempo aceptable”, “el día de salud”, del cual han hablado todos los profetas (2 Corintios 6:2; Hechos 3:24).

Cristo está ahora sobre Su trono de gracia; el grande, el glorioso, el único Mediador entre Dios y los hombres está ahora a la diestra del Padre; el Intercesor, que puede salvar eternamente a los que por Él se allegan a Dios, viviendo siempre para interceder por ellos, vive todavía para abogar, como Abogado para con el Padre, Jesucristo el Justo, como el gran Sumo Sacerdote sobre la casa de Dios. Pero dejará el trono de la gracia para sentarse en el trono del juicio; y entonces “estos postreros días” se cerrarán con todas las glorias de la salvación para Sus amigos, y con todos los horrores de la destrucción para Sus enemigos.