O HEERE! behoud; die Koning verhore ons, ten dage van ons roepen.
Psalm 20:10
Merk op dat de Kerk haar ogen tot de Koning richt; dat ze de Zoon van God opmerkt in al Zijn bemiddelende werk. „Die Koning verhore ons ten dage van ons roepen.” Toont dit niet de gelijkheid van de Zoon en de Vader? In het eerste deel van de tekst zegt de Kerk: „O HEERE! behoud”, alsof ze zich persoonlijk tot de Vader richtte; maar in hetzelfde vers voegt ze toe: „Die Koning verhore ons ten dage van ons roepen.” Dit kan voor sommigen een opluchting betekenen.
Is het voor sommigen van u niet verwarrend geweest tot welke Persoon van de Drie-eenheid u zou moeten bidden? Soms hebt u tot de Vader gebeden, en toen hoorde u stilletjes in uw hart fluisteren dat u tot de Zoon zou moeten bidden; en als u dat deed, had u het gevoel dat het verkeerd was dat u niet tot de Heilige Geest bad; en op het laatst was u zo verward dat u helemaal niet meer wist hoe u moest bidden. Dit is een van des duivels listen om u in het gebed te verwarren, uw gedachten uiteen te drijven en uw geest in verwarring te brengen, door deze verwarrende mogelijkheden op te roepen. Maar u kunt het niet verkeerd doen als u tot alle Personen van de Drie-eenheid bidt, zoals uw ziel wordt geleid. Als u ertoe wordt geleid tot de Vader te bidden, bid dan tot de Vader; en als u wordt geleid tot de Zoon te bidden, bid dan tot de Zoon; en als u wordt geleid tot de Geest te bidden, bid dan tot de Geest.
Er staan voorbeelden voor allemaal in de Heilige Schrift. Paulus bidt tot de Vader (Ef. 1:17): „Opdat de God van onze Heere Jezus Christus, de Vader der heerlijkheid, u geve de Geest der wijsheid en der openbaring in Zijn kennis.” We hebben het gebed van Stefanus tot de Zoon: „Heere Jezus, ontvang mijn geest” (Hand. 7:59). En we hebben het gebed van Paulus tot de Geest: „Doch de Heere richte uw harten tot de liefde van God, en tot de lijdzaamheid van Christus” (2 Thess. 3:5), waarin de naam Heere, die wordt onderscheiden van God de Vader en Christus, aantoont dat de Heilige Geest wordt aangesproken.
Lezen: 2 Thessalonicenzen 3
Aan de lezer…
Hoe dikwijls bent u al zo verward geraakt in het gebed dat u niet meer wist tot Wie u uw hart moest uitstorten? U begon tot de Vader, en toen fluisterde het in u dat u tot de Zoon moest bidden, en daarna dat u de Heilige Geest vergat, totdat u in het geheel niet meer wist hoe te bidden. Weet dan dat dit een van des duivels listen is, om uw gedachten uiteen te drijven en uw geest te verwarren.
Laat u daardoor niet van de troon afhouden. U kunt het niet verkeerd doen als u bidt zoals uw ziel geleid wordt: tot de Vader, tot de Zoon of tot de Geest. De Schrift geeft u voorbeelden van alle drie. Het is één God, Die hoort; en de Koning, tot Wie de Kerk haar ogen opheft, zal ook u verhoren ten dage van uw roepen.
Met een hartelijke groet,
De samenstellers van jcphilpot.nl
O HEERE! behoud; die Koning verhore ons, ten dage van ons roepen.
Psalm 20:10
Merk op dat de Kerk haar ogen op de Koning richt, en dat zij de Zoon van God ziet in heel Zijn middelaarswerk. „Die Koning verhore ons ten dage van ons roepen.” Toont dit niet de gelijkheid van de Zoon en de Vader? In het eerste deel van de tekst zegt de Kerk: „O HEERE! behoud”, alsof zij zich persoonlijk tot de Vader richtte. Maar in hetzelfde vers voegt zij eraan toe: „Die Koning verhore ons ten dage van ons roepen.” Dit kan voor sommigen een verlichting zijn.
Is het voor sommigen van u niet verwarrend geweest tot welke Persoon van de Drie-eenheid u moest bidden? Soms hebt u tot de Vader gebeden, en dan hoorde u in uw hart fluisteren dat u tot de Zoon moest bidden. Als u dat deed, had u het gevoel dat het verkeerd was dat u niet tot de Heilige Geest bad. Ten slotte was u zo in verwarring dat u helemaal niet meer wist hoe u moest bidden. Dit is een van de listen van de duivel om u in het gebed te verwarren, uw gedachten uiteen te drijven en uw geest in verwarring te brengen, door deze verwarrende vragen op te roepen.
Maar u kunt het niet verkeerd doen als u tot alle Personen van de Drie-eenheid bidt, zoals uw ziel geleid wordt. Wordt u ertoe geleid tot de Vader te bidden, bid dan tot de Vader. Wordt u geleid tot de Zoon te bidden, bid dan tot de Zoon. En wordt u geleid tot de Geest te bidden, bid dan tot de Geest.
Voor alle drie staan er voorbeelden in de Heilige Schrift. Paulus bidt tot de Vader (Ef. 1:17): „Opdat de God van onze Heere Jezus Christus, de Vader der heerlijkheid, u geve de Geest der wijsheid en der openbaring in Zijn kennis.” We hebben het gebed van Stefanus tot de Zoon: „Heere Jezus, ontvang mijn geest” (Hand. 7:59). En we hebben het gebed van Paulus tot de Geest: „Doch de Heere richte uw harten tot de liefde van God, en tot de lijdzaamheid van Christus” (2 Thess. 3:5). Daar laat de naam Heere, die onderscheiden wordt van God de Vader en van Christus, zien dat de Heilige Geest wordt aangesproken.
Lezen: 2 Thessalonicenzen 3
Aan de lezer…
Hoe vaak bent u al zo verward geraakt in het gebed dat u niet meer wist tot Wie u uw hart moest uitstorten? U begon tot de Vader, en toen fluisterde het in u dat u tot de Zoon moest bidden, en daarna dat u de Heilige Geest vergat, totdat u helemaal niet meer wist hoe u moest bidden. Weet dan dat dit een van de listen van de duivel is, om uw gedachten uiteen te drijven en uw geest te verwarren.
Laat u daardoor niet van de troon afhouden. U kunt het niet verkeerd doen als u bidt zoals uw ziel geleid wordt: tot de Vader, tot de Zoon of tot de Geest. De Schrift geeft u voorbeelden van alle drie. Het is één God, Die hoort; en de Koning, naar Wie de Kerk haar ogen opheft, zal ook u verhoren ten dage van uw roepen.
Met een hartelijke groet,
De samenstellers van jcphilpot.nl
Save, LORD: let the king hear us when we call.
Psalm 20:9
Notice that the Church fixes her eyes on the King, and that she sees the Son of God in all His mediatorial work. “Let the King hear us when we call.” Does not this show the equality of the Son with the Father? In the first part of the text the Church says, “Save, LORD,” as if she were addressing the Father personally. But in the same verse she adds, “Let the King hear us when we call.” This may be a relief to some.
Has it not been perplexing to some of you to which Person of the Trinity you should pray? Sometimes you have prayed to the Father, and then you heard a whisper in your heart that you should pray to the Son. When you did so, you felt it was wrong that you did not pray to the Holy Ghost. At last you were so confused that you no longer knew how to pray at all. This is one of the devil’s devices to perplex you in prayer, to scatter your thoughts and confuse your mind, by raising these perplexing questions.
But you cannot do wrong in praying to all the Persons of the Trinity, as your soul is led. If you are led to pray to the Father, pray to the Father. If you are led to pray to the Son, pray to the Son. And if you are led to pray to the Spirit, pray to the Spirit.
For all three there are examples in Holy Scripture. Paul prays to the Father (Ephesians 1:17): “That the God of our Lord Jesus Christ, the Father of glory, may give unto you the spirit of wisdom and revelation in the knowledge of Him.” We have the prayer of Stephen to the Son: “Lord Jesus, receive my spirit” (Acts 7:59). And we have the prayer of Paul to the Spirit: “And the Lord direct your hearts into the love of God, and into the patient waiting for Christ” (2 Thessalonians 3:5). There the name Lord, distinguished from God the Father and from Christ, shows that the Holy Ghost is addressed.
Reading: 2 Thessalonians 3
To the reader…
How often have you become so confused in prayer that you no longer knew to Whom you should pour out your heart? You began with the Father, and then something whispered within you that you should pray to the Son, and afterwards that you had forgotten the Holy Ghost, until you no longer knew how to pray at all. Know, then, that this is one of the devil’s devices, to scatter your thoughts and confuse your mind.
Do not let it keep you away from the throne. You cannot do wrong if you pray as your soul is led: to the Father, to the Son or to the Spirit. Scripture gives you examples of all three. It is one God Who hears; and the King, to Whom the Church lifts up her eyes, will hear you too when you call.
With warm regards,
The compilers of jcphilpot.nl
Salva, Jehová: que el Rey nos oiga el día que Le invocáremos.
Salmo 20:9
Observe que la Iglesia fija sus ojos en el Rey, y que ve al Hijo de Dios en toda Su obra mediadora. “Que el Rey nos oiga el día que Le invocáremos.” ¿No muestra esto la igualdad del Hijo con el Padre? En la primera parte del texto la Iglesia dice: “Salva, Jehová”, como si se dirigiera personalmente al Padre. Pero en el mismo versículo añade: “Que el Rey nos oiga el día que Le invocáremos.” Esto puede ser un alivio para algunos.
¿No ha sido para algunos de ustedes motivo de perplejidad a qué Persona de la Trinidad deberían orar? A veces ha orado usted al Padre, y entonces oyó un susurro en su corazón de que debía orar al Hijo. Cuando lo hizo, sintió que estaba mal no orar al Espíritu Santo. Al final quedó tan confundido que ya no sabía en absoluto cómo orar. Esta es una de las artimañas del diablo para dejarle perplejo en la oración, para dispersar sus pensamientos y confundir su mente, suscitando estas preguntas desconcertantes.
Pero no puede obrar mal orando a todas las Personas de la Trinidad, según su alma sea guiada. Si es guiado a orar al Padre, ore al Padre. Si es guiado a orar al Hijo, ore al Hijo. Y si es guiado a orar al Espíritu, ore al Espíritu.
Para las tres hay ejemplos en la Santa Escritura. Pablo ora al Padre (Efesios 1:17): “Que el Dios del Señor nuestro Jesucristo, el Padre de gloria, os dé espíritu de sabiduría y de revelación para Su conocimiento.” Tenemos la oración de Esteban al Hijo: “Señor Jesús, recibe mi espíritu” (Hechos 7:59). Y tenemos la oración de Pablo al Espíritu: “Y el Señor enderece vuestros corazones en el amor de Dios, y en la paciencia de Cristo” (2 Tesalonicenses 3:5). Allí el nombre Señor, distinguido de Dios el Padre y de Cristo, muestra que se dirige al Espíritu Santo.
Lectura: 2 Tesalonicenses 3
Al lector…
¿Cuántas veces se ha confundido tanto en la oración que ya no sabía ante Quién debía derramar su corazón? Comenzó con el Padre, y luego algo le susurró por dentro que debía orar al Hijo, y después que había olvidado al Espíritu Santo, hasta que ya no sabía en absoluto cómo orar. Sepa, pues, que esta es una de las artimañas del diablo, para dispersar sus pensamientos y confundir su mente.
No deje que eso le aparte del trono. No puede obrar mal si ora según su alma sea guiada: al Padre, al Hijo o al Espíritu. La Escritura le da ejemplos de las tres cosas. Es un solo Dios Quien oye; y el Rey, a Quien la Iglesia alza sus ojos, le oirá también a usted cuando Le invoque.
Con un cordial saludo,
Los compiladores de jcphilpot.nl