19 september

Maar wordt veranderd door de vernieuwing uws gemoeds.
Romeinen 12:2

Als de wereldgelijkvormigheid wordt onderworpen en wij daarvan scheiden, vangt er een veranderingsproces in ons aan, waarvan de apostel hier spreekt, en worden wij veranderd in de geest van ons gemoed. Met andere woorden: de Heilige Geest vernieuwt door Zijn werk in de ziel het leven Gods. Hij wekt op en verlevendigt het geloof, de hoop, de liefde, het gebed, de lof, de geestelijkheid van ons gemoed, met elke tedere gewaarwording en elke goddelijke aandoening die zich beweegt in een levend hart. Als dan de Geest van God Zijn werk in ons hart vernieuwt, brengt Hij ons uit deze wereldse gelijkvormigheid. Hij ontdekt ons het kwaad ervan; Hij maakt en houdt de consciëntie teder en gevoelig.

Hij toont ons dat, indien wij de wereld gelijkvormig worden, wij dan onze bewijzen verliezen, en dat wij, waar deze verdonkerd worden, dan spoedig beroofd zijn van de gemeenschap Gods, van de vertroostende toenadering tot onze hemelse Vriend; dat onze smaak voor en onze eetlust naar geestelijke dingen verzwakken, en dat zelfs onze belijdenis ons tot een last wordt. Wanneer dan onze consciëntie meer en meer gaat ontwaken om deze afwijkingen te zien en te gevoelen, dan worden wij overtuigd dat wij maar maaien wat wij gezaaid hebben. En Gods Geest, de beschuldiging meer op de consciëntie bindende, toont ons het kwaad van wereldse gelijkvormigheid, en dit somtijds door smartelijke ondervinding, bijvoorbeeld door lange dagen van donkerheid en zware, donkere nachten van verlating.

Welnu, wanneer Hij ons uit deze wereldgelijkvormigheid brengt door het kwaad ervan aan te tonen, en ons laat zien dat wij door het ellendig kleven aan het stof onszelf van onze gelukkigste uren, van onze zoetste hoop en genietingen beroven, dan trekt Hij onze zielen nader tot Christus. En waar Hij ons onderhoudt door de ene dierbare waarheid na de andere in ons hart te doen druipen, daar vernieuwt Hij ons in de geest van ons gemoed. Hij verlevendigt het geloof, wekt de hoop op, deelt de liefde mede, haalt het gebed uit en schenkt ons de geestelijke gezindheid van het hart, en hierdoor wordt een verandering in ons gewrocht naar de gelijkenis van de lijdende Middelaar.

Wat hebben wij dan de gezegende Geest van God nodig tot een dagelijkse vernieuwing onzes gemoeds, om het beeld Gods gelijkvormig te zijn! Want er is geen middenweg tussen een geestelijk en een vleselijk beleven; tussen het beeld van Christus gelijkvormig te zijn en de wereld gelijkvormig te zijn. Gelijk er geen middenweg is tussen de enge en de brede weg, zo is er geen middenweg tussen vruchtbaarheid en onvruchtbaarheid, tussen een biddende gestalte en een biddeloze gestalte, tussen waakzaamheid en zorgeloosheid, tussen berouw en hardheid des harten, tussen geloof en ongeloof, tussen het leven van een christen en het leven van een wereldling.

Maar wordt veranderd door de vernieuwing uws gemoeds.
Romeinen 12:2

Wanneer de gelijkvormigheid aan de wereld wordt overwonnen en wij ons daarvan afscheiden, begint er in ons een proces van verandering waarover de apostel hier spreekt, en worden wij veranderd in de geest van ons gemoed. Met andere woorden: de Heilige Geest vernieuwt door Zijn werk in de ziel het leven van God. Hij wekt op en maakt levend: het geloof, de hoop, de liefde, het gebed, de lof, de geestelijkheid van ons gemoed, met elk teder gevoel en elke goddelijke aandoening die zich in een levend hart beweegt. Wanneer de Geest van God dan Zijn werk in ons hart vernieuwt, brengt Hij ons uit deze wereldse gelijkvormigheid. Hij laat ons het kwaad ervan zien; Hij maakt het geweten teder en gevoelig en houdt het zo.

Hij laat ons zien dat wij onze bewijzen verliezen als wij aan de wereld gelijkvormig worden. En waar die verduisterd worden, zijn wij al snel beroofd van de gemeenschap met God, van de troostende toenadering tot onze hemelse Vriend. Onze smaak voor en onze honger naar geestelijke dingen verzwakken, en zelfs onze belijdenis wordt ons tot een last. Wanneer ons geweten dan steeds meer ontwaakt om deze afwijkingen te zien en te voelen, worden wij ervan overtuigd dat wij slechts maaien wat wij gezaaid hebben. En terwijl de Geest van God de beschuldiging steeds vaster op het geweten bindt, laat Hij ons het kwaad van wereldse gelijkvormigheid zien, soms door pijnlijke ervaring, bijvoorbeeld door lange dagen van donkerheid en zware, donkere nachten van verlatenheid.

Welnu, wanneer Hij ons uit deze gelijkvormigheid aan de wereld brengt door het kwaad ervan aan te tonen, en ons laat zien dat wij ons door ons ellendig kleven aan het stof beroven van onze gelukkigste uren, van onze zoetste hoop en vreugden, dan trekt Hij onze zielen dichter naar Christus. En waar Hij ons in stand houdt door de ene dierbare waarheid na de andere in ons hart te laten druppelen, daar vernieuwt Hij ons in de geest van ons gemoed. Hij maakt het geloof levend, wekt de hoop op, deelt de liefde mee, lokt het gebed uit en schenkt ons de geestelijke gezindheid van het hart. Daardoor wordt er in ons een verandering gewerkt naar de gelijkenis van de lijdende Middelaar.

Wat hebben wij de gezegende Geest van God dan nodig voor een dagelijkse vernieuwing van ons gemoed, om aan het beeld van God gelijkvormig te zijn! Want er is geen middenweg tussen een geestelijk en een vleselijk leven, tussen gelijkvormig zijn aan het beeld van Christus en gelijkvormig zijn aan de wereld. Zoals er geen middenweg is tussen de enge en de brede weg, zo is er geen middenweg tussen vruchtbaarheid en onvruchtbaarheid, tussen een biddende en een biddeloze gestalte, tussen waakzaamheid en zorgeloosheid, tussen berouw en hardheid van hart, tussen geloof en ongeloof, tussen het leven van een christen en het leven van een wereldling.

But be ye transformed by the renewing of your mind.
Romans 12:2

As worldly conformity is subdued and departed from, there is the transforming process of which the Apostle here speaks, whereby we become renewed in the spirit of our mind. In other words, the Holy Spirit, by His work upon the soul, renews the life of God, revives faith, hope, love, prayer, praise, spirituality of mind, with every tender feeling and every godly sensation that stirs and moves in a living heart. As, then, the Spirit of God renews His work upon the heart, He brings us out of this worldly conformity.

He discovers to us the evil of it; He makes and keeps the conscience tender and sensitive; He shows us that if we get conformed to the world we lose our evidences; that they become dulled and obscured; that we are soon deprived of communion with God, of comfortable access to our best, our heavenly Friend; that our taste and appetite for spiritual things get palled; and that our very profession itself becomes a burden. As the conscience then gets more and more awakened to see and feel these things, we become convinced that we do but reap what we have sown; and the Spirit of God by pressing the charge more closely home, shows us, and sometimes by painful experience, such as long days of darkness, and heavy, dragging nights of desertion, the evil of worldly conformity.

Now, as He thus brings us out of worldly conformity, by showing us the evil of it, and that by this miserable cleaving to earth we rob ourselves of our happiest hours, our sweetest hopes, and our dearest enjoyments, He draws the soul nearer to Christ; and as He keeps renewing us in the spirit of our mind, by dropping one precious truth after another into the heart, He revives faith, renews hope, communicates love, draws forth prayer, bestows spirituality of mind and affection; and by these means a transforming process takes place, whereby the soul is brought out of worldly conformity, and is transformed into the likeness of a suffering Jesus.

How we need, then, the blessed Spirit of God to be renewing us daily in the spirit of our minds, and thus transforming us into the suffering image of the sorrowing Son of God. For there is no medium between spirituality and carnality, between the image of Christ and conformity to the world. As there is no middle path between the strait road and the broad one, so there is no middle way between fruitfulness and barrenness, prayerfulness and prayerlessness, watchfulness and carelessness, repentance and hardness, faith and unbelief, the life of a Christian and the life of a worldling.

Mas reformaos por la renovación de vuestro entendimiento.
Romanos 12:2

A medida que la conformidad mundana es sometida y abandonada, se produce el proceso de transformación del que aquí habla el Apóstol, por el cual somos renovados en el espíritu de nuestra mente. En otras palabras, el Espíritu Santo, por Su obra en el alma, renueva la vida de Dios, aviva la fe, la esperanza, el amor, la oración, la alabanza, la espiritualidad de la mente, con todo sentimiento tierno y toda sensación piadosa que se agita y se mueve en un corazón vivo. Así, pues, cuando el Espíritu de Dios renueva Su obra en el corazón, nos saca de esta conformidad mundana.

Nos descubre el mal de ella; hace y mantiene tierna y sensible la conciencia; nos muestra que si nos conformamos al mundo perdemos nuestras evidencias; que estas se embotan y se oscurecen; que pronto somos privados de la comunión con Dios, del acceso consolador a nuestro mejor Amigo, nuestro Amigo celestial; que nuestro gusto y apetito por las cosas espirituales se estragan; y que nuestra misma profesión se vuelve una carga. A medida que la conciencia despierta más y más para ver y sentir estas cosas, quedamos convencidos de que no hacemos sino segar lo que hemos sembrado; y el Espíritu de Dios, apretando más de cerca la acusación, nos muestra, a veces por experiencia dolorosa, como largos días de tinieblas y pesadas y lentas noches de desamparo, el mal de la conformidad mundana.

Ahora bien, al sacarnos así de la conformidad mundana, mostrándonos su mal y que por este miserable apego a la tierra nos robamos nuestras horas más felices, nuestras esperanzas más dulces y nuestros goces más queridos, Él acerca el alma a Cristo; y al seguir renovándonos en el espíritu de nuestra mente, dejando caer en el corazón una preciosa verdad tras otra, aviva la fe, renueva la esperanza, comunica amor, suscita la oración, concede espiritualidad de mente y de afectos; y por estos medios se produce un proceso de transformación, por el cual el alma es sacada de la conformidad mundana y transformada a la semejanza de un Jesús sufriente.

¡Cuánto necesitamos, pues, que el bendito Espíritu de Dios nos renueve diariamente en el espíritu de nuestra mente, y nos transforme así a la imagen sufriente del afligido Hijo de Dios! Porque no hay término medio entre la espiritualidad y la carnalidad, entre la imagen de Cristo y la conformidad con el mundo. Así como no hay senda intermedia entre el camino angosto y el espacioso, así tampoco hay camino intermedio entre la fecundidad y la esterilidad, entre la vida de oración y la falta de oración, entre la vigilancia y el descuido, entre el arrepentimiento y la dureza, entre la fe y la incredulidad, entre la vida de un cristiano y la vida de un mundano.