18 juni

Maar, geliefden, wij verzekeren ons van u betere dingen, en met de zaligheid gevoegd, hoewel wij alzo spreken.
Hebreeën 6:9

Wat is zaligheid? Daarop acht gevende, moeten wij haar van twee zijden bezien: de zaligheid zoals zij voor ons is uitgewerkt, en de zaligheid zoals zij in ons gewerkt wordt. De zaligheid is voor de kerk verworven door het volbrachte werk van de Zoon van God, toen Hij de geest gaf en uitriep: „Het is volbracht.” De zaligheid van het overblijfsel naar de verkiezing der genade was toen in haar geheel aangebracht, zodat er niets aan kon worden toegevoegd; ook kon er niets aan ontnomen worden. „Want met één offerande heeft Hij in eeuwigheid volmaakt degenen, die door Hem geheiligd worden”, en zo staat de kerk volmaakt in Christus, zonder vlek of rimpel of iets dergelijks.

Maar er is ook een zaligheid die in de ziel wordt uitgewerkt: de openbaring en toepassing van die zaligheid die Jezus heeft teweeggebracht door Zijn lijden, bloedstorting en dood. Deze kunnen wij alleen bevindelijk kennen voor zover de gezegende Geest haar in onze harten werkt en haar daarin verzegelt door een heilige zalving en hemelse geur. Doch alle kinderen van God hebben niet deze zaligheid als een bevindelijke werkelijkheid in hun ziel, want twijfelingen, vrezen, donkerheid en aanvechtingen bewolken hun weg. Satan werpt zijn vurige pijlen in hun ziel, en zij zijn menigmaal niet in staat hun aandeel aan de Heere Jezus Christus en Zijn zaligheid vast te stellen.

Zij twijfelen er geenszins aan dat de Heere Jezus de Zaligmaker is dergenen die geloven; zij weten dat er geen andere toevlucht of verberging voor hun schuldige ziel is dan het bloed des Lams. Zij zijn daadwerkelijk afgebracht van het steunen op een verbond der werken; zij jagen niet naar dingen die hun geen nut kunnen doen, noch verbergen zij zich in leugenachtige toevluchten, want daarvan zijn zij krachtdadig afgesneden door een werk der genade in hun zielen. Maar het ongeloof huns harten, de dodigheid van hun gestalten, de onvruchtbaarheid van hun ziel en de verscheidene aanvechtingen waaraan zij blootgesteld zijn, doen hen vrezen dat zij de kenmerken van Gods kinderen missen, en zij zijn niet in staat hun aandeel in de liefde en het bloed des Lams op te maken.

Daarom spreekt de apostel van „dingen, met de zaligheid gevoegd”, dat zijn zekere kenmerken, zekere klare en ontwijfelbare tekenen van het werk der genade in de ziel. En sprekende tot de Hebreeën, zegt hij tot hun troost en bemoediging: „Wij verzekeren ons”, dat hoedanig ook uw twijfelingen en vrezen zijn en welke donkerheid ook over uw geest heerst, hoezeer gij ook met scherpe en hevige bestrijdingen te kampen hebt — wij verzekeren ons dat gij deze betere dingen bezit, dat wil zeggen de dingen die met de zaligheid gevoegd zijn, en dat deze zaligheid voor eeuwig uw deel zal zijn.

Maar, geliefden, wij verzekeren ons van u betere dingen, en met de zaligheid gevoegd, hoewel wij alzo spreken.
Hebreeën 6:9

Wat is zaligheid? Als wij daarop letten, moeten wij haar van twee kanten bekijken: de zaligheid zoals zij voor ons is uitgewerkt, en de zaligheid zoals zij in ons gewerkt wordt. De zaligheid is voor de kerk verworven door het volbrachte werk van de Zoon van God, toen Hij de geest gaf en uitriep: „Het is volbracht.” De zaligheid van het overblijfsel naar de verkiezing der genade was toen in haar geheel tot stand gebracht, zodat er niets aan kon worden toegevoegd; er kon ook niets van worden afgenomen. „Want met één offerande heeft Hij in eeuwigheid volmaakt degenen, die door Hem geheiligd worden”, en zo staat de kerk volmaakt in Christus, zonder vlek of rimpel of iets dergelijks.

Maar er is ook een zaligheid die in de ziel wordt uitgewerkt: de openbaring en toepassing van de zaligheid die Jezus tot stand heeft gebracht door Zijn lijden, bloedstorting en dood. Die kunnen wij alleen bevindelijk kennen voor zover de gezegende Geest haar in ons hart werkt en haar daarin verzegelt door een heilige zalving en een hemelse geur. Maar niet alle kinderen van God hebben deze zaligheid als een bevindelijke werkelijkheid in hun ziel, want twijfels, vrezen, duisternis en aanvechtingen bewolken hun weg. Satan werpt zijn vurige pijlen in hun ziel, en vaak zijn zij niet in staat hun deel aan de Heere Jezus Christus en Zijn zaligheid vast te stellen.

Zij twijfelen er helemaal niet aan dat de Heere Jezus de Zaligmaker is van hen die geloven; zij weten dat er voor hun schuldige ziel geen andere toevlucht of schuilplaats is dan het bloed van het Lam. Zij zijn werkelijk afgebracht van het steunen op een verbond van werken. Zij jagen niet naar dingen die hun niet kunnen baten, en zij verbergen zich ook niet in leugenachtige toevluchten, want daarvan zijn zij krachtig afgesneden door een werk van genade in hun ziel. Maar het ongeloof van hun hart, de dodigheid van hun gestalte, de onvruchtbaarheid van hun ziel en de verschillende aanvechtingen waaraan zij blootstaan, doen hen vrezen dat zij de kenmerken van Gods kinderen missen, en zij zijn niet in staat hun deel aan de liefde en het bloed van het Lam vast te stellen.

Daarom spreekt de apostel van „dingen, met de zaligheid gevoegd”, dat zijn bepaalde kenmerken, bepaalde duidelijke en ontwijfelbare tekenen van het werk van de genade in de ziel. En tot de Hebreeën zegt hij tot hun troost en bemoediging: „Wij verzekeren ons.” Hoe uw twijfels en vrezen ook zijn, welke duisternis er ook over uw geest heerst, hoezeer u ook met scherpe en hevige bestrijdingen te kampen hebt: wij zijn ervan verzekerd dat u deze betere dingen bezit, dat wil zeggen de dingen die met de zaligheid gevoegd zijn, en dat deze zaligheid voor eeuwig uw deel zal zijn.

But, beloved, we are persuaded better things of you, and things that accompany salvation, though we thus speak.
Hebrews 6:9

What is “salvation?” In looking at salvation, we must consider it in two points of view; salvation wrought out for us, and salvation wrought out in us. Salvation was wrought out FOR the Church by the finished work of the Son of God, when He cried with expiring breath, “It is finished.” The salvation of “the remnant according to the election of grace” was then completely accomplished, so that nothing could be added to, or taken from it; for “by one offering He has perfected forever those who are sanctified;” and thus the Church stands complete in Christ, “without spot, or wrinkle, or any such thing.”

But there is a salvation which is wrought out IN the soul; the manifestation and application of that salvation which Jesus wrought out by His sufferings, blood-shedding, and death; and this we can only know experimentally so far as the blessed Spirit brings it into our hearts, and seals it there with holy unction and heavenly savor.

But all the people of God cannot feel sure they have this salvation as an experimental reality; doubts, fears, darkness, and temptations becloud their path; Satan hurls his fiery darts into their souls; and they are often unable to realize their saving interest in the Lord Jesus Christ and His salvation. They do not doubt that the Lord Jesus is the Savior of those who believe; they know that there is no other refuge for their guilty souls but the blood of the Lamb. They are effectually stripped from cleaving to a covenant of works; they are not running after things that cannot profit them, nor hiding their heads in lying refuges—from all these things they are effectually cut off by a work of grace on their souls.

But through the unbelief of their hearts, the deadness of their frames, the barrenness of their souls, and the various temptations they are exercised with, they fear they have not the marks of God’s family, and are not able to realize their saving interest in the love and blood of the Lamb. The Apostle, therefore, speaks of “things that accompany salvation;” that is, certain marks and signs, certain clear and indubitable tokens of the work of grace on the soul.

And, speaking to the Hebrews, he says for their comfort and encouragement, “We are persuaded,” whatever be your doubts and fears, whatever the darkness of your mind, however exercised with sharp and severe temptations, “we are persuaded” you are in possession of those “better things,” of those “things that accompany salvation;” and that this salvation is therefore eternally yours.

Pero de vosotros, oh amados, estamos persuadidos de cosas mejores, y que acompañan a la salvación, aunque hablamos así.
Hebreos 6:9

¿Qué es la “salvación”? Al considerar la salvación, debemos verla desde dos puntos de vista: la salvación obrada para nosotros, y la salvación obrada en nosotros. La salvación fue obrada PARA la Iglesia por la obra consumada del Hijo de Dios, cuando clamó con Su último aliento: “Consumado es”. La salvación del “remanente según la elección de gracia” quedó entonces completamente cumplida, de modo que nada podía añadírsele ni quitársele; porque “con una sola ofrenda hizo perfectos para siempre a los santificados”; y así la Iglesia está completa en Cristo, “que no tuviese mancha ni arruga, ni cosa semejante”.

Pero hay una salvación que es obrada EN el alma: la manifestación y aplicación de aquella salvación que Jesús obró por Sus sufrimientos, el derramamiento de Su sangre y Su muerte; y esta solo podemos conocerla experimentalmente en la medida en que el bendito Espíritu la trae a nuestros corazones y la sella allí con santa unción y sabor celestial.

Pero no todo el pueblo de Dios puede sentirse seguro de tener esta salvación como una realidad experimental; dudas, temores, oscuridad y tentaciones nublan su camino; Satanás lanza sus dardos de fuego a sus almas; y a menudo no pueden darse cuenta de su parte salvadora en el Señor Jesucristo y Su salvación. No dudan de que el Señor Jesús es el Salvador de los que creen; saben que no hay otro refugio para sus almas culpables sino la sangre del Cordero. Han sido eficazmente despojados de aferrarse a un pacto de obras; no corren tras cosas que no pueden aprovecharles, ni esconden la cabeza en refugios de mentira: de todas estas cosas han sido eficazmente cortados por una obra de gracia en sus almas.

Pero por la incredulidad de sus corazones, la muerte de su estado, la esterilidad de sus almas y las diversas tentaciones con que son ejercitados, temen no tener las marcas de la familia de Dios, y no pueden darse cuenta de su parte salvadora en el amor y la sangre del Cordero. Por eso el apóstol habla de “cosas que acompañan a la salvación”; es decir, ciertas marcas y señales, ciertas pruebas claras e indudables de la obra de gracia en el alma.

Y, hablando a los hebreos, dice para su consuelo y aliento: “Estamos persuadidos” —sean cuales sean sus dudas y temores, sea cual sea la oscuridad de su mente, por mucho que sean ejercitados con tentaciones agudas y severas—, “estamos persuadidos” de que ustedes poseen esas “cosas mejores”, esas “cosas que acompañan a la salvación”; y de que esta salvación es, por tanto, eternamente suya.