16 juli

Want er is één God, er is ook één Middelaar Gods en der mensen, de mens Christus Jezus.
1 Timotheüs 2:5

Dat Hij God is, is de enige grondslag waarop Hij zaligheid heeft aangebracht; want het is Zijn eeuwige Godheid die kracht, werking en waardigheid geeft aan alles wat Hij als mens voor Zijn uitverkoren volk deed en leed. Indien Hij niet God was, God en mens in één heerlijk Persoon, welke hoop zou er dan zijn voor onze schuldige zielen? Zou Zijn bloed voor onze zonden kunnen boeten, zo de Godheid er geen kracht aan gaf? Kan Zijn rechtvaardigheid ons rechtvaardig maken, zo de Godheid geen verdienste en waarde schonk aan alles wat Zijn mensheid gedaan en geleden heeft? Kon Zijn liefhebbend hart medelijden met ons hebben en ons bevrijden, zo Hij niet „als God over alles” alles zag en wist wat er in ons omgaat, en niet alle macht, zowel als alle medelijden had, om voor ons tussenbeide te treden?

Wij zijn gedurig in omstandigheden waarin geen mens ons van nut kan zijn en waarin wij onszelf niet kunnen helpen of verlossen; wij dwalen als schapen en kunnen de weg naar de schaapskooi niet vinden; wij zwerven gedurig afgoden na en houwen ons „gebroken waterbakken” uit en kunnen niet terugkeren tot de „Fontein van levend water”. Hoe welkom en hoe zoet is het dan voor hen die zo beproefd worden, te zien dat er een genadige Immanuël aan de rechterhand des Vaders is, Wiens hart vol is van liefde en Wiens ingewanden rommelen van mededogen; Die Zijn bloed heeft gestort, opdat zij mochten leven; Die een heerlijke rechtvaardigmaking heeft gewrocht en in staat is allen die door Hem tot God komen, te zaligen.

God is een toevlucht voor de zijnen,
hun sterkt’, als zij door droefheid kwijnen;
zij werden steeds zijn hulp gewaar
in zielsbenauwdheid, in gevaar.
Dies zal geen vrees ons doen bezwijken,
schoon d’aard uit hare plaats mocht wijken,
schoon ’t hoogst gebergt’ uit zijne steê
verzet werd in het hart der zee.

Ps. 46:1

Want er is één God, er is ook één Middelaar Gods en der mensen, de mens Christus Jezus.
1 Timotheüs 2:5

Dat Hij God is, is de enige grondslag waarop Hij de zaligheid tot stand heeft gebracht. Want het is Zijn eeuwige Godheid die kracht, werking en waardigheid geeft aan alles wat Hij als mens voor Zijn uitverkoren volk deed en leed. Als Hij niet God was, God en mens in één heerlijke Persoon, welke hoop zou er dan zijn voor onze schuldige zielen? Zou Zijn bloed voor onze zonden kunnen boeten als de Godheid er geen kracht aan gaf? Kan Zijn gerechtigheid ons rechtvaardig maken als de Godheid geen verdienste en waarde schonk aan alles wat Zijn mensheid gedaan en geleden heeft? Zou Zijn liefhebbende hart medelijden met ons kunnen hebben en ons kunnen bevrijden, als Hij niet „als God over alles” alles zag en wist wat er in ons omgaat, en niet alle macht en ook alle medelijden had om voor ons tussenbeide te komen?

We komen voortdurend in omstandigheden waarin geen mens ons van nut kan zijn en waarin we onszelf niet kunnen helpen of verlossen. We dwalen als schapen en kunnen de weg naar de schaapskooi niet vinden. We lopen voortdurend afgoden achterna, houwen onszelf „gebroken waterbakken” uit en kunnen niet terugkeren naar de „Fontein van levend water”. Hoe welkom en hoe zoet is het dan voor wie zo beproefd worden, te zien dat er een genadige Immanuël aan de rechterhand van de Vader is. Zijn hart is vol liefde en Zijn ingewanden rommelen van ontferming. Hij heeft Zijn bloed gestort, opdat zij zouden leven. Hij heeft een heerlijke rechtvaardigmaking teweeggebracht en is in staat allen die door Hem tot God komen, zalig te maken.

God is een toevlucht voor de zijnen,
hun sterkt’, als zij door droefheid kwijnen;
zij werden steeds zijn hulp gewaar
in zielsbenauwdheid, in gevaar.
Dies zal geen vrees ons doen bezwijken,
schoon d’aard uit hare plaats mocht wijken,
schoon ’t hoogst gebergt’ uit zijne steê
verzet werd in het hart der zee.

Ps. 46:1

For there is one God, and one Mediator between God and men, the man Christ Jesus.
1 Timothy 2:5

That He is God, is the very foundation of His salvation; for it is His eternal Godhead that gives virtue, efficacy, and dignity to all that as man He did and suffered for His chosen people. If He were not God, God and man in one glorious Person, what hope would there be for our guilty souls? Could His blood atone for our sins, unless Deity gave it efficacy? Could His righteousness justify our persons, unless Deity imparted merit and value to all the doings and sufferings of His humanity? Could His loving heart sympathize with and deliver us, unless “as God over all,” He saw and knew all that passes within us, and had all power, as well as all compassion, to exert on our behalf?

We are continually in circumstances where no man can do us the least good, and where we cannot help or deliver ourselves; we are in snares, and cannot break them; we are in temptations, and cannot deliver ourselves out of them; we are in trouble, and cannot comfort ourselves; are wandering sheep, and cannot find the way back to the fold; we are continually roving after idols, and hewing out “broken cisterns,” and cannot return to “the fountain of living waters.”

How suitable, then, and sweet it is, to those who are thus exercised, to see that there is a gracious Immanuel at the right hand of the Father, Whose heart is filled with love, and Whose affections move with compassion; Who has shed His own precious blood that they might live; Who has wrought out a glorious righteousness, and “is able to save unto the uttermost all who come unto God by Him.”

Porque hay un Dios, asimismo un Mediador entre Dios y los hombres, Jesucristo hombre.
1 Timoteo 2:5

Que Él es Dios es el fundamento mismo de Su salvación; porque es Su Deidad eterna la que da virtud, eficacia y dignidad a todo lo que como hombre hizo y padeció por Su pueblo escogido. Si Él no fuera Dios, Dios y hombre en una gloriosa Persona, ¿qué esperanza habría para nuestras almas culpables? ¿Podría Su sangre expiar nuestros pecados, si la Deidad no le diera eficacia? ¿Podría Su justicia justificar nuestras personas, si la Deidad no impartiera mérito y valor a todo lo que Su humanidad hizo y padeció? ¿Podría Su corazón amoroso compadecerse de nosotros y librarnos, si, como “Dios sobre todas las cosas”, no viera y conociera todo lo que pasa dentro de nosotros, y no tuviera todo el poder, así como toda la compasión, para ejercerlos a nuestro favor?

Estamos continuamente en circunstancias en las que ningún hombre puede hacernos el menor bien, y en las que no podemos ayudarnos ni librarnos a nosotros mismos; estamos en lazos, y no podemos romperlos; estamos en tentaciones, y no podemos librarnos de ellas; estamos en angustia, y no podemos consolarnos; somos ovejas descarriadas, y no podemos hallar el camino de vuelta al redil; andamos continuamente vagando tras ídolos y cavando “cisternas rotas”, y no podemos volver a “la fuente de agua viva”.

¡Cuán conveniente y dulce es, pues, para los que así están ejercitados, ver que hay un Emmanuel lleno de gracia a la diestra del Padre, cuyo corazón está lleno de amor y cuyas entrañas se conmueven de compasión; que ha derramado Su propia preciosa sangre para que ellos vivan; que ha obrado una justicia gloriosa, y “puede también salvar eternamente a los que por Él se allegan a Dios”!