12 september

Maar in de betoning des Geestes en der kracht.
1 Corinthe 2:4

In de menselijke rede kan het bewijs gewoonlijk niet verkregen worden, uitgezonderd in wiskundige zaken; maar zo is het niet in het Goddelijke. De genade overtreft in glans de natuur, want de overtuiging en het getuigenis van de gezegende Geest zijn altijd bewijsbaar, dat wil zeggen: zij overtuigen boven de mogelijkheid van twijfel. Het is niet het bewijs alleen dat wij vragen, niet het betoog van het Woord, alsof er enig natuurlijk betoog en kracht ware in het Woord zelf om zijn eigen waarheid te bewijzen — ofschoon het zonder twijfel zo is wanneer de Geest erop schijnt — maar het is het bewijs van de Geest. Dit is zeer noodzakelijk om op te merken, want gij zult dikwijls van het Woord horen spreken alsof de Bijbel niet alleen bewijsbare gegevens bezit van haar eigen inspiratie, maar ook in staat is dat bewijs te geven aan de zielen der mensen.

Maar het bewijs, niet van het Woord, doch van de Geest, in en door en met het Woord, is hetgeen vereist wordt om zondaren te bekeren en Gods volk te bevredigen. Dit is inderdaad het bewijs, niet koud en hard gelijk een wiskundig betoog, maar warm, levend, vernederend, heiligend, zijnde dit het eigen licht en de kracht van God Zelf in de ziel. Welnu, Paulus’ prediking was in betoning van de Geest. De Geest van God, sprekende in en door hem, bewees zodanig de waarheid van hetgeen hij predikte, dat als hij ergens sprak, het Evangelie kwam, niet alleen in woorden, maar ook in kracht en in veel verzekerdheid, 1 Thess. 1:5.

Er zijn nu geen Paulussen meer, en bovendien, tenzij wij in zekere mate het bewijs van dezelfde Geest hebben, zal al hetgeen door ons op de predikstoel gezegd wordt geen nut hebben; het heeft geen ware vrucht, er is geen ware en blijvende vrucht, geen vrucht tot het eeuwige leven. Indien in zulk een predikatie enige aantrekkelijke woorden van ’s mensen wijsheid gevonden worden, dan moge dit het gemoed behagen dergenen die door zulke kunstgrepen bevredigd worden; het moge voor een ogenblik de aandacht opwekken en levendig houden, maar verder gaat het niet, en al hetgeen gehoord is, verdwijnt als een droom des nachts. En wat Gods volk aangaat, mogen wij op zulk een prediking de woorden van de profeet toepassen: „Het zal alzo zijn gelijk wanneer een hongerige droomt, en zie, hij eet, maar als hij ontwaakt, zo is zijn ziel ledig; of gelijk wanneer een dorstige droomt, en zie, hij drinkt, maar als hij ontwaakt, zie, zo is hij nog mat en zijn ziel is begerig”, Jesaja 29:8.

Maar iets hetwelk door de Heilige Geest wordt medegedeeld, dat door de Geest aan uw ziel wordt bekendgemaakt, wat in uw hart gebracht wordt met licht, leven en kracht, verzegeld door die Goddelijke Leraar en Vertrooster, dat blijft; gij draagt het mede naar uw huis; het vertroost u, niet slechts op die tijd, maar ook wanneer gij in het vervolg daarop terugziet. Het is een heldere plek in de bevinding uwer ziel, wanneer gij kunt geloven dat het de Heere behaagd heeft nu en dan Zijn Woord aan uw ziel te zegenen en het met een zoete indruk op uw consciëntie thuis te brengen. Dit is het bewijs of de betoning des Geestes.

En waar dit gevonden wordt, daar is kracht, want de apostel voegt eraan toe: „En der kracht.” Het grote onderscheidende kenmerk van het Koninkrijk Gods is, dat het niet in woorden is, maar in kracht. Zo wordt er kracht verleend om in het Woord van God te geloven, en wij kunnen niet waarlijk en oprecht in Hem geloven, tenzij ons kracht geschonken wordt; kracht om Hem aan te nemen in al Zijn verbondshoedanigheden en dierbare verwantschapsbetrekkingen in het Evangelie Zijner genade; kracht om te geloven dat hetgeen God gedaan heeft, voor een eeuwigheid geldt; kracht om uit alle twijfel en vrees te worden gebracht en gezet te worden in het gezegend licht en de vrijheid der waarheid, die alleen vrij maakt.

Maar in de betoning des Geestes en der kracht.
1 Corinthe 2:4

In menselijke redeneringen is een sluitend bewijs gewoonlijk niet te krijgen, behalve in wiskundige zaken; maar zo is het niet in het Goddelijke. De genade overtreft hierin de natuur in glans, want de overtuiging en het getuigenis van de gezegende Geest zijn altijd bewijzend, dat wil zeggen: zij overtuigen zo, dat twijfel onmogelijk is. Wat wij vragen, is niet alleen een bewijs, niet het betoog van het Woord, alsof er in het Woord zelf een natuurlijk betoog en een kracht zou zijn om zijn eigen waarheid te bewijzen — hoewel dat zonder twijfel zo is wanneer de Geest erop schijnt — maar het is het bewijs van de Geest. Dit is heel belangrijk om op te merken. U zult namelijk vaak over het Woord horen spreken alsof de Bijbel niet alleen bewijzen heeft van zijn eigen inspiratie, maar ook in staat is dat bewijs aan de zielen van mensen te geven.

Maar wat nodig is om zondaren te bekeren en Gods volk te bevredigen, is het bewijs, niet van het Woord, maar van de Geest, in en door en met het Woord. Dit is werkelijk het bewijs: niet koud en hard zoals een wiskundig betoog, maar warm, levend, vernederend en heiligend, omdat het het eigen licht en de kracht van God Zelf in de ziel is. Welnu, de prediking van Paulus was in betoning van de Geest. De Geest van God, Die in en door hem sprak, bewees de waarheid van wat hij predikte zo, dat waar hij ook sprak, het Evangelie kwam, niet alleen in woorden, maar ook in kracht en in veel verzekerdheid, 1 Thess. 1:5.

Er zijn nu geen Paulussen meer. Bovendien zal alles wat wij op de preekstoel zeggen geen nut hebben, tenzij wij in zekere mate het bewijs van dezelfde Geest hebben. Het draagt dan geen ware vrucht; er is geen ware en blijvende vrucht, geen vrucht tot het eeuwige leven. Als er in zo’n preek enkele aantrekkelijke woorden van menselijke wijsheid te vinden zijn, mag dat het gemoed behagen van hen die door zulke kunstgrepen bevredigd worden. Het mag voor een ogenblik de aandacht wekken en levendig houden, maar verder gaat het niet, en alles wat gehoord is, verdwijnt als een droom in de nacht. En wat Gods volk betreft, mogen wij op zo’n prediking de woorden van de profeet toepassen: „Het zal alzo zijn gelijk wanneer een hongerige droomt, en zie, hij eet, maar als hij ontwaakt, zo is zijn ziel ledig; of gelijk wanneer een dorstige droomt, en zie, hij drinkt, maar als hij ontwaakt, zie, zo is hij nog mat en zijn ziel is begerig”, Jesaja 29:8.

Maar wat door de Heilige Geest wordt meegedeeld, wat de Geest aan uw ziel bekendmaakt, wat met licht, leven en kracht in uw hart gebracht wordt en verzegeld door die Goddelijke Leraar en Trooster, dat blijft. U neemt het mee naar huis. Het troost u, niet alleen op dat moment, maar ook wanneer u er later op terugziet. Het is een heldere plek in de bevinding van uw ziel, wanneer u kunt geloven dat het de Heere behaagd heeft nu en dan Zijn Woord aan uw ziel te zegenen en het met een zoete indruk in uw geweten thuis te brengen. Dit is het bewijs of de betoning van de Geest.

En waar dit gevonden wordt, daar is kracht, want de apostel voegt eraan toe: „En der kracht.” Het grote onderscheidende kenmerk van het Koninkrijk van God is dat het niet in woorden is, maar in kracht. Zo wordt er kracht gegeven om in het Woord van God te geloven, en wij kunnen niet werkelijk en oprecht in Hem geloven, tenzij ons kracht geschonken wordt. Het is kracht om Hem aan te nemen in al Zijn verbondshoedanigheden en dierbare betrekkingen in het Evangelie van Zijn genade. Het is kracht om te geloven dat wat God gedaan heeft, voor eeuwig geldt. Het is kracht om uit alle twijfel en vrees gehaald te worden en gezet te worden in het gezegende licht en de vrijheid van de waarheid, die alleen vrijmaakt.

But in demonstration of the Spirit and of power.
1 Corinthians 2:4

In human reasoning, demonstration cannot usually be obtained except in mathematics, but not so in divine. There grace outshines and exceeds nature, for the teaching and testimony of the blessed Spirit is always demonstrative, that is, convincing beyond the possibility of doubt. It is not demonstration simply we require, not demonstration of the Word, as if there were some innate proof and power in the Word itself to demonstrate its own truth, though doubtless it is so when the Spirit shines upon it, but it is the “demonstration of the Spirit.”

This is very necessary to observe, for you will often hear the Word of God spoken of, as if the Bible possessed not only demonstrative proof of its own inspiration, but was able to give that demonstration to the souls of men. But the demonstration not of the Word but of the Spirit in, through, and by the Word, is the thing needed to convert sinners and satisfy saints. This is proof indeed, not cold and hard like mathematical demonstration, but warm, living, softening, and sanctifying, being the very light, life, and power of God Himself in the soul.

Now Paul’s preaching was this demonstration of the Spirit. The Spirit of God speaking in him and by him, so demonstrated the truth of what he preached that it came, as he elsewhere speaks, “not in word only, but also in power, and in the Holy Spirit, and in much assurance” (1 Thess. 1:5). There are now no Pauls; and, yet, unless we have a measure of the same demonstration of the Spirit, all that is said by us in the pulpit drops to the ground; it has no real effect; there is no true or abiding fruit—no fruit unto eternal life.

If there be in it some enticing words of man’s wisdom, it may please the mind of those who are gratified by such arts; it may stimulate and occupy the attention for the time; but there it ceases, and all that has been heard fades away like a dream of the night; and, as regards the family of God, we may apply to all such preaching the words of the prophet—“It shall even be as when an hungry man dreams, and, behold, he eats; but he awakens, and his soul is empty—or as when a thirsty man dreams, and, behold, he drinks; but he awakens, and, behold, he is faint, and his soul has appetite” (Isaiah 29:8).

But anything which is communicated by the Holy Spirit, which is demonstrated by the Spirit to your soul, which is brought into your heart with light, life, and power, sealed and witnessed by that sacred Teacher and divine Comforter; that abides, you take it home with you; it comforts you, not only at the time, but when you look back to it in days to come; it is a bright spot in your soul’s experience, when you can believe that then and there God was pleased to bless His Word to your soul, and seal it home with a sweet influence upon your conscience. This is “demonstration of the Spirit.”

And where there is this, there is “power,” for the Apostle adds, “and of power.” The grand distinguishing mark of the kingdom of God is that “it is not in word, but in power.” Thus power is given to believe in the Son of God, and we cannot believe truly and savingly in Him until power is put forth; power to receive the Lord in all His covenant characters and gracious relationships in the gospel of His grace; power to believe that what God has done He does forever; power to come out of every doubt and fear into the blessed light and liberty of the truth which makes free.

Sino con demostración del Espíritu y de poder.
1 Corintios 2:4

En el razonamiento humano, la demostración no puede obtenerse por lo general sino en las matemáticas; pero no así en lo divino. Allí la gracia sobrepuja en brillo y excede a la naturaleza, porque la enseñanza y el testimonio del bendito Espíritu son siempre demostrativos, es decir, convincentes más allá de toda posibilidad de duda. No es simplemente demostración lo que necesitamos, ni demostración de la Palabra, como si hubiera en la Palabra misma una prueba y un poder innatos para demostrar su propia verdad, aunque sin duda así es cuando el Espíritu resplandece sobre ella; sino que es la “demostración del Espíritu”.

Es muy necesario observar esto, porque a menudo oirá usted hablar de la Palabra de Dios como si la Biblia poseyera no solo prueba demostrativa de su propia inspiración, sino que fuera capaz de dar esa demostración a las almas de los hombres. Pero lo que se necesita para convertir a los pecadores y satisfacer a los santos es la demostración, no de la Palabra, sino del Espíritu en la Palabra, mediante ella y por ella. Esta sí que es prueba, no fría y dura como la demostración matemática, sino cálida, viva, enternecedora y santificadora, siendo la misma luz, vida y poder de Dios mismo en el alma.

Ahora bien, la predicación de Pablo era esta demostración del Espíritu. El Espíritu de Dios, hablando en él y por medio de él, demostraba de tal modo la verdad de lo que predicaba que esta llegaba, como dice en otro lugar, “no en palabra solamente, mas también en potencia, y en Espíritu Santo, y en gran plenitud” (1 Tes. 1:5). Ya no hay Pablos; y sin embargo, a menos que tengamos una medida de la misma demostración del Espíritu, todo lo que decimos en el púlpito cae a tierra; no tiene efecto real; no hay fruto verdadero ni duradero, ningún fruto para vida eterna.

Si hay en ello algunas palabras persuasivas de humana sabiduría, puede agradar a la mente de quienes se complacen en tales artes; puede estimular y ocupar la atención por un tiempo; pero allí se detiene, y todo lo oído se desvanece como un sueño de la noche; y en cuanto a la familia de Dios, podemos aplicar a toda esa predicación las palabras del profeta: “Y les sucederá como el que tiene hambre y sueña, y parece que come; mas cuando se despierta, su alma está vacía; o como el que tiene sed y sueña, y parece que bebe; mas cuando se despierta, se halla cansado, y su alma sedienta” (Isaías 29:8).

Pero todo lo que es comunicado por el Espíritu Santo, lo que el Espíritu demuestra a su alma, lo que es traído a su corazón con luz, vida y poder, sellado y atestiguado por aquel sagrado Maestro y divino Consolador, eso permanece; usted se lo lleva a casa; le consuela, no solo en el momento, sino cuando mira atrás hacia ello en días venideros; es un punto luminoso en la experiencia de su alma, cuando puede creer que entonces y allí le plugo a Dios bendecir Su Palabra a su alma y sellarla con una dulce influencia sobre su conciencia. Esto es “demostración del Espíritu”.

Y donde hay esto, hay “poder”, porque el Apóstol añade: “y de poder”. La gran señal distintiva del reino de Dios es que “no consiste en palabras, sino en virtud”. Así se da poder para creer en el Hijo de Dios, y no podemos creer verdadera y salvadoramente en Él hasta que se despliega ese poder; poder para recibir al Señor en todos Sus caracteres del pacto y en todas Sus relaciones de gracia en el evangelio de Su gracia; poder para creer que lo que Dios ha hecho lo hace para siempre; poder para salir de toda duda y temor a la bendita luz y libertad de la verdad que hace libres.