12 oktober
Ik zal hem met langheid der dagen verzadigen; en Ik zal hem Mijn heil doen zien.
Psalm 91:16
Het is niet in de veelheid der jaren dat wij bereid zullen zijn om te sterven. Het is niet: hoe langer iemand leeft, hoe vergenoegder hij zal zijn. In geen geval. Wat kan de belofte beduiden? Wel, dat de Heere Zijn volk zal doen berusten, hetzij zij lang of kort leven. God haalt Zijn kinderen thuis op elke leeftijd en daaronder doet Hij hen stil zijn. Hij brengt hen altijd op die plaats waar zij zien en ondervinden dat dit leven ledig en ijdel is, en dat het beter en veel beter is om te leven in Zijn tegenwoordigheid.
Gij moogt gekweld worden door de gedachte aan de dood, in banden gaan door de vrees des doods en bij uzelf zeggen: „Hoe zal het mij dan gaan?” Ik zal het u zeggen. Indien gij een kind van God zijt, dan geloof ik vast dat gij niet onwillig of afkerig zijn zult op de dag van Gods heirkracht. Gij zult gewillig zijn uw geest te bevelen in Zijn handen; gij zult gewillig zijn met Christus te zijn, hetgeen verreweg het beste is. Gij kunt nu wel niet gewillig zijn. Indien gij een onrijpe appel zoudt afplukken, dan zoudt gij enige tegenstand ontmoeten; maar laat het een rijpe appel zijn, hoe zacht gij hem ook aanraakt, hij zal van de boom afvallen.
Gij zult als een hoop koren te zijner tijd opgevoerd worden. Immers zal een landbouwer zijn koren niet verzamelen, tenzij het volkomen rijp is; en zoudt gij denken dat de Heere Zijn koren in Zijn schuur brengen zal als het daarvoor ongeschikt, als het niet rijp is? Wij geloven het niet. Zij die gedachte verre van ons, gelijk zij ook verre van de Heere is. „Ik zal hem met langheid der dagen verzadigen, en Ik zal hem Mijn heil doen zien.”
Ach ja, Gods kind zal nooit zien, tenzij de Heere het hem toont; maar de Heere zal het hem tonen. Hij zegt dat Hij zal: „Ik zal hem Mijn heil doen zien.” Wat kan hij meer behoeven? Al hetgeen hij nodig kan hebben, al wat hij op zijn reis door deze woestijn behoeft, is er. Is er niet een genoegzaamheid? Is er niet datgene waaraan hij waarlijk genoeg heeft? Indien deze belofte de mijne en de uwe is, en als zij aan u en aan mij wordt vervuld, wat kunnen wij dan nog meer nodig hebben?
Aan de lezer…
Gaat u, lezer, in banden door de vrees des doods? Vraagt u zich in stille uren af: „Hoe zal het mij dan gaan?” Wees niet bevreesd dat u nu nog niet gewillig bent. Een onrijpe appel houdt zich aan de tak vast, maar de Heere weet Zijn tijd. Hij brengt Zijn koren niet in de schuur voordat het rijp is, en Hij zal het hart van Zijn kind zo leren dat dit leven ledig en ijdel is, dat het op Zijn dag gewillig zal zijn zijn geest in Zijn handen te bevelen.
Lang of kort, de jaren zijn in Zijn hand. Maar dit heeft Hij beloofd: „Ik zal hem Mijn heil doen zien.” Zou u dan nog iets meer behoeven? Al wat u op de reis door deze woestijn nodig hebt, ligt in dat heil besloten. Vraag Hem daarom niet in de eerste plaats om een lang leven, maar dat Hij u Zijn heil doe zien; dan is het goed, wanneer Hij u ook thuishaalt.
Met een hartelijke groet,
De samenstellers van jcphilpot.nl
Ik zal hem met langheid der dagen verzadigen; en Ik zal hem Mijn heil doen zien.
Psalm 91:16
Het is niet het aantal jaren dat ons bereid maakt om te sterven. Het is niet zo dat iemand meer tevreden zal zijn naarmate hij langer leeft. In geen geval. Wat kan de belofte dan betekenen? Wel, dat de Heere Zijn volk tot berusting zal brengen, of zij nu lang of kort leven. God haalt Zijn kinderen op elke leeftijd thuis, en Hij maakt hen daaronder stil. Hij brengt hen altijd op de plaats waar zij zien en ervaren dat dit leven leeg en ijdel is, en dat het beter, veel beter is om in Zijn tegenwoordigheid te leven.
U kunt gekweld worden door de gedachte aan de dood, in banden gaan door de vrees voor de dood en bij uzelf zeggen: „Hoe zal het mij dan gaan?” Ik zal het u zeggen. Als u een kind van God bent, dan geloof ik vast dat u niet onwillig of afkerig zult zijn op de dag van Gods heirkracht. U zult gewillig zijn uw geest in Zijn handen te bevelen; u zult gewillig zijn om met Christus te zijn, wat verreweg het beste is. Nu kunt u misschien niet gewillig zijn. Als u een onrijpe appel zou plukken, zou u enige weerstand ondervinden; maar is het een rijpe appel, dan valt hij van de boom, hoe zacht u hem ook aanraakt.
U zult als een korenhoop op zijn tijd worden binnengehaald. Een boer haalt zijn koren immers niet binnen tenzij het volkomen rijp is. Zou u dan denken dat de Heere Zijn koren in Zijn schuur zal brengen als het daarvoor ongeschikt is, als het niet rijp is? Wij geloven het niet. Die gedachte zij ver van ons, zoals zij ook ver van de Heere is. „Ik zal hem met langheid der dagen verzadigen, en Ik zal hem Mijn heil doen zien.”
Ach ja, Gods kind zal het nooit zien tenzij de Heere het hem toont; maar de Heere zál het hem tonen. Hij zegt dat Hij het zal doen: „Ik zal hem Mijn heil doen zien.” Wat kan hij meer nodig hebben? Alles wat hij nodig kan hebben, alles wat hij op zijn reis door deze woestijn nodig heeft, is daarin aanwezig. Is daar geen genoegzaamheid? Is daar niet datgene waaraan hij werkelijk genoeg heeft? Als deze belofte de mijne en de uwe is, en als zij aan u en aan mij vervuld wordt, wat kunnen wij dan nog meer nodig hebben?
Aan de lezer…
Gaat u in banden door de vrees voor de dood? Vraagt u zich in stille uren af: „Hoe zal het mij dan gaan?” Wees niet bang omdat u nu nog niet gewillig bent. Een onrijpe appel houdt zich aan de tak vast, maar de Heere weet Zijn tijd. Hij brengt Zijn koren niet in de schuur voordat het rijp is. Hij zal het hart van Zijn kind zo leren dat dit leven leeg en ijdel is, dat het op Zijn dag gewillig zal zijn zijn geest in Zijn handen te bevelen.
Lang of kort, de jaren zijn in Zijn hand. Maar dit heeft Hij beloofd: „Ik zal hem Mijn heil doen zien.” Zou u dan nog iets meer nodig hebben? Alles wat u op de reis door deze woestijn nodig hebt, ligt in dat heil besloten. Vraag Hem daarom niet in de eerste plaats om een lang leven, maar dat Hij u Zijn heil laat zien; dan is het goed, wanneer Hij u ook thuishaalt.
Met een hartelijke groet,
De samenstellers van jcphilpot.nl
With long life will I satisfy him, and shew him My salvation.
Psalm 91:16
It is not in the number of our years that we shall find preparedness for death. It is not the longer a man lives the more will he be satisfied. No such thing. Then what can the promise mean? Why, that God will satisfy His people with their length of life, whether long or short. God takes His children home at all ages, and He always satisfies them. He always brings them to see and feel that this life is empty and vain, and that it is better, far better, to live in His presence. You may be harassed by the thoughts of death, and be in bondage through the fears of death; and you may be saying, “How will it be with me then?” I will tell you.
If you are a child of God, I firmly believe you will not be removed unwillingly and reluctantly, but you will be willing in the day of the Lord’s power. You will be willing to breathe out your soul into His dear hands, to Whom you will commend your spirit; you will be willing to be with Christ, which is far better. You may not now be willing. If you pluck at an unripe apple, it resists the touch, but let it be fully ripe, how little, how slight a touch will cause it to drop from the tree.
You shall be gathered as a shock of corn in its season. Why, a farmer will not gather in his grain until it is fully ripe; and do you think the Lord will gather His grain into His heavenly garner and it be in an unfit and unripe state? We cannot think it. Be that thought far from us, as it is far from the Lord.
“With long life will I satisfy him, and show him My salvation.” Ah! the soul will never see it unless the Lord shows it him; but the Lord will show it him. He says He will. “I will show him My salvation.” What can he want more? All that he may want, all that he may need in his journey through this wilderness is there. Is there not a sufficiency? Is there not that which he feels is enough? If these promises be mine, be yours, and if they be fulfilled to you and to me, what more can we possibly want?
To the reader…
Are you in bondage through the fear of death? Do you wonder in quiet hours, “How will it be with me then?” Do not be afraid because you are not yet willing now. An unripe apple clings to the branch, but the Lord knows His time. He does not bring His corn into the barn before it is ripe. He will so teach the heart of His child that this life is empty and vain, that in His day it will be willing to commit its spirit into His hands.
Long or short, the years are in His hand. But this He has promised: “I will shew him My salvation.” Would you then need anything more? Everything you need on the journey through this wilderness is contained in that salvation. Do not ask Him, then, first of all for a long life, but that He will show you His salvation; then all is well, whenever He also takes you home.
With warm regards,
The compilers of jcphilpot.nl
Saciarélo de larga vida, y mostraréle Mi salud.
Salmo 91:16
No es en el número de nuestros años donde hallaremos la preparación para la muerte. No es que cuanto más vive un hombre, más satisfecho quedará. Nada de eso. ¿Qué puede significar entonces la promesa? Pues que Dios saciará a Su pueblo con la duración de su vida, sea larga o corta. Dios lleva a Sus hijos a casa a todas las edades, y siempre los sacia. Siempre los lleva a ver y sentir que esta vida es vacía y vana, y que es mejor, mucho mejor, vivir en Su presencia. Usted puede estar atormentado por pensamientos de muerte y estar en servidumbre por el temor de la muerte; y quizá esté diciendo: “¿Cómo será conmigo entonces?” Yo se lo diré.
Si usted es un hijo de Dios, creo firmemente que no será quitado de aquí contra su voluntad y a regañadientes, sino que estará dispuesto en el día del poder del Señor. Estará dispuesto a exhalar su alma en Sus amadas manos, a Quien encomendará su espíritu; estará dispuesto a estar con Cristo, lo cual es mucho mejor. Puede que ahora no esté dispuesto. Si tira de una manzana verde, resiste al tirón; pero cuando está bien madura, ¡qué poco, qué ligero toque basta para que caiga del árbol!
Usted será recogido como el montón de trigo que se coge a su tiempo. Pues bien, un labrador no recoge su grano hasta que está bien maduro; ¿y piensa usted que el Señor recogerá Su grano en Su granero celestial estando en un estado inadecuado e inmaduro? No podemos pensarlo. Lejos esté de nosotros tal pensamiento, como lejos está del Señor.
“Saciarélo de larga vida, y mostraréle Mi salud.” ¡Ah! el alma nunca la verá a menos que el Señor se la muestre; pero el Señor se la mostrará. Él dice que lo hará: “Mostraréle Mi salud.” ¿Qué más puede desear? Todo lo que pueda desear, todo lo que pueda necesitar en su viaje por este desierto, está allí. ¿No hay en ello suficiencia? ¿No hay allí lo que él siente que le basta? Si estas promesas son mías, si son suyas, y si se cumplen en usted y en mí, ¿qué más podemos desear?
Al lector…
¿Está usted en servidumbre por el temor de la muerte? ¿Se pregunta en horas tranquilas: “¿Cómo será conmigo entonces?” No tema porque ahora todavía no esté dispuesto. Una manzana verde se aferra a la rama, pero el Señor conoce Su tiempo. Él no lleva Su trigo al granero antes de que esté maduro. Enseñará de tal modo al corazón de Su hijo que esta vida es vacía y vana, que en Su día estará dispuesto a encomendar su espíritu en Sus manos.
Largos o cortos, los años están en Su mano. Pero esto ha prometido: “Mostraréle Mi salud.” ¿Necesitaría usted entonces algo más? Todo lo que necesita en el viaje por este desierto está contenido en esa salvación. No le pida, pues, ante todo una larga vida, sino que le muestre Su salvación; entonces todo está bien, cuando quiera que Él le lleve también a casa.
Con un cordial saludo,
Los compiladores de jcphilpot.nl