10 april

Indien wij nu met Christus gestorven zijn, zo geloven wij, dat wij ook met Hem zullen leven, wetende, dat Christus, opgewekt zijnde uit de doden, niet meer sterft; de dood heerst niet meer over Hem.
Romeinen 6:8, 9

De opstanding van de Heere Jezus wordt gezien als de meest wonderbaarlijke betoning van de almacht van God. Waarom is dit zo? Natuurlijk niet alleen omdat het dode lichaam van de Heere Jezus tot leven werd gewekt, want dat wonder was al eerder verricht bij Lazarus en de zoon van de weduwe, en in vele andere gevallen. Maar het was omdat door Christus uit de doden op te wekken, God miljoenen verloste zondaren met Hem opwekte (Rom. 6:4), en ook nog eens uit al hun zonden en ellende, die Zijn heilige hoofd hadden doen hangen, omdat Hij ze allemaal de dood en het graf in heeft gedragen. Over de Kerk wordt daarom gezegd dat zij „met Christus levend is gemaakt” en „samen met Hem is opgewekt” (Ef. 5:2), en over gelovigen wordt gesproken als „opgewekt met Christus” (Kol. 3:1).

Welnu, wat een levend kind Gods verlangt te ondervinden is de kracht van deze opstanding, opdat hij, aangezien hij verborgen en werkelijk samen met Christus levend is gemaakt bij en door Zijn opstanding uit de doden, bewust kan beschikken over de geestelijke kracht van die opstanding in zijn eigen ziel. Hierdoor zal hij op kunnen staan uit de banden des doods, die hem zo vaak stevig vasthouden. Het tentoonspreiden van de kracht van Christus om de ziel levend te maken, te vernieuwen en te verlossen is zo enorm groot dat dit door de apostel wordt vergeleken met de betoning van de almacht die God uitoefende om Jezus uit de doden op te wekken.

Want hoewel de gelovige feitelijk samen met Jezus levend werd gemaakt toen Hij opstond uit de doden, en al uit het graf des doods en der zonde is opgestaan door die kracht die hem nieuw maakt en levend voor God, zinkt hij vaak terug in een duister graf van vleselijkheid en dood. Hij wil daarom dat een grote kracht in zijn ziel wordt uitgeoefend — de kracht van Christus’ opstanding. Want hij heeft dezelfde almacht nodig die Jezus uit de doden opwekte om hem nogmaals op te wekken tot geloof, hoop en liefde. De opstanding van Jezus, en zijn deel hieraan als een levend gemaakt lid van Zijn lichaam, is de zekere belofte dat hij weer gezegend zal worden met deze vernieuwende, nieuw leven gevende genade.

Maar o, wat een kracht, als men innerlijk zelf deze kracht af en toe de ziel voelt ingaan zoals de kracht van God het graf van Christus inging en Hem uit de doden opwekte! En door het ondervinden van deze kracht met Christus op te staan naar het licht, leven, de vrijheid en de liefde — dat is het koninkrijk Gods te hebben dat niet alleen „gelegen is in woorden”, maar dat „rechtvaardigheid, en vrede, en blijdschap, door de Heilige Geest” is (1 Kor. 4:20; Rom. 14:17).

Lezen: Romeinen 6:1-14

Indien wij nu met Christus gestorven zijn, zo geloven wij, dat wij ook met Hem zullen leven, wetende, dat Christus, opgewekt zijnde uit de doden, niet meer sterft; de dood heerst niet meer over Hem.
Romeinen 6:8, 9

De opstanding van de Heere Jezus wordt gezien als het meest wonderbaarlijke bewijs van de almacht van God. Waarom is dat zo? Natuurlijk niet alleen omdat het dode lichaam van de Heere Jezus tot leven werd gewekt, want dat wonder was al eerder gebeurd bij Lazarus en bij de zoon van de weduwe, en in vele andere gevallen. Het was omdat God, door Christus uit de doden op te wekken, miljoenen verloste zondaren met Hem opwekte (Rom. 6:4). Hij wekte hen ook op uit al hun zonden en ellende, die Zijn heilig hoofd hadden doen buigen, omdat Hij ze allemaal de dood en het graf in had gedragen. Daarom wordt over de Kerk gezegd dat zij „met Christus levend is gemaakt” en „samen met Hem is opgewekt” (Ef. 5:2), en wordt over de gelovigen gesproken als „opgewekt met Christus” (Kol. 3:1).

Wat een levend kind van God nu verlangt te ondervinden, is de kracht van deze opstanding. Hij is in het verborgene en werkelijk samen met Christus levend gemaakt bij en door Zijn opstanding uit de doden. Nu verlangt hij de geestelijke kracht van die opstanding bewust in zijn eigen ziel te ervaren. Daardoor zal hij kunnen opstaan uit de banden van de dood, die hem zo vaak stevig vasthouden. De kracht van Christus die de ziel levend maakt, vernieuwt en verlost, blijkt zo buitengewoon groot dat de apostel haar vergelijkt met de almacht die God uitoefende toen Hij Jezus uit de doden opwekte.

Want hoewel de gelovige werkelijk samen met Jezus levend werd gemaakt toen Hij uit de doden opstond, en al uit het graf van dood en zonde is opgestaan door de kracht die hem nieuw en levend voor God maakt, zinkt hij toch vaak terug in een duister graf van vleselijkheid en dood. Daarom verlangt hij dat er een grote kracht in zijn ziel wordt uitgeoefend: de kracht van Christus’ opstanding. Want hij heeft dezelfde almacht nodig die Jezus uit de doden opwekte, om hem opnieuw op te wekken tot geloof, hoop en liefde. De opstanding van Jezus, en zijn deel daaraan als een levend gemaakt lid van Zijn lichaam, is de zekere belofte dat hij weer gezegend zal worden met deze vernieuwende, levendmakende genade.

Maar o, wat een kracht is het, wanneer men af en toe in het binnenste voelt dat deze kracht de ziel binnengaat, zoals de kracht van God het graf van Christus binnenging en Hem uit de doden opwekte! En door het ondervinden van deze kracht met Christus op te staan tot licht, leven, vrijheid en liefde — dat is het Koninkrijk van God te bezitten, dat niet alleen „gelegen is in woorden”, maar dat „rechtvaardigheid, en vrede, en blijdschap, door de Heilige Geest” is (1 Kor. 4:20; Rom. 14:17).

Lezen: Romeinen 6:1-14

Now if we be dead with Christ, we believe that we shall also live with Him: knowing that Christ being raised from the dead dieth no more; death hath no more dominion over Him.
Romans 6:8,9

The resurrection of the Lord Jesus is viewed as the most wonderful proof of the almighty power of God. Why is that? Not, of course, merely because the dead body of the Lord Jesus was raised to life, for that miracle had already been wrought in the case of Lazarus and of the widow’s son, and in many other instances. It was because God, in raising Christ from the dead, raised up with Him millions of redeemed sinners (Romans 6:4). He raised them also out of all their sins and miseries, which had bowed down His sacred head, because He had carried them all into death and the grave. Therefore it is said of the Church that she is “quickened together with Christ” and “raised up together” with Him (Ephesians 2:5,6), and believers are spoken of as “risen with Christ” (Colossians 3:1).

What a living child of God now longs to experience is the power of this resurrection. He has been secretly and really quickened together with Christ at and by His resurrection from the dead. Now he longs to feel the spiritual power of that resurrection consciously in his own soul. Thereby he will be able to rise out of the bands of death, which so often hold him fast. The quickening, renewing and delivering power of Christ in the soul proves to be so exceedingly great that the apostle compares it with the almighty power which God put forth when He raised Jesus from the dead.

For although the believer was really quickened together with Jesus when He rose from the dead, and has already risen out of the grave of death and sin by the power which makes him new and alive unto God, yet he often sinks back into a dark grave of carnality and death. Therefore he longs that a mighty power may be put forth in his soul: the power of Christ’s resurrection. For he needs the same almighty power which raised Jesus from the dead to raise him up afresh to faith, hope and love. The resurrection of Jesus, and his interest in it as a quickened member of His body, is the sure pledge that he will again be blessed with this renewing, quickening grace.

But O what a power it is, when from time to time one feels within that this power enters the soul, as the power of God entered the tomb of Christ and raised Him from the dead! And by the experience of this power to rise with Christ to light, life, liberty and love, that is to possess the kingdom of God, which is “not in word,” but is “righteousness, and peace, and joy in the Holy Ghost” (1 Corinthians 4:20; Romans 14:17).

Reading: Romans 6:1-14

Y si morimos con Cristo, creemos que también viviremos con Él; sabiendo que Cristo habiendo resucitado de los muertos, ya no muere: la muerte no se enseñoreará más de Él.
Romanos 6:8, 9

La resurrección del Señor Jesús es considerada la prueba más maravillosa del poder omnipotente de Dios. ¿Por qué? No, por supuesto, solo porque el cuerpo muerto del Señor Jesús fue devuelto a la vida, pues ese milagro ya se había obrado en el caso de Lázaro y del hijo de la viuda, y en muchos otros casos. Fue porque Dios, al resucitar a Cristo de los muertos, resucitó con Él a millones de pecadores redimidos (Romanos 6:4). Los levantó también de todos sus pecados y miserias, que habían hecho inclinar Su sagrada cabeza, porque Él los había llevado todos a la muerte y al sepulcro. Por eso se dice de la Iglesia que Dios le “dio vida juntamente con Cristo” y “juntamente la resucitó” con Él (Efesios 2:5, 6), y se habla de los creyentes como “resucitados con Cristo” (Colosenses 3:1).

Lo que un hijo de Dios viviente anhela ahora experimentar es el poder de esta resurrección. Ha sido secreta y realmente vivificado juntamente con Cristo en y por Su resurrección de los muertos. Ahora anhela sentir conscientemente en su propia alma el poder espiritual de esa resurrección. Por ella podrá levantarse de las ligaduras de la muerte, que tantas veces le tienen sujeto. El poder vivificador, renovador y libertador de Cristo en el alma resulta ser tan extraordinariamente grande, que el apóstol lo compara con el poder omnipotente que Dios desplegó cuando resucitó a Jesús de los muertos.

Porque aunque el creyente fue realmente vivificado juntamente con Jesús cuando Él resucitó de los muertos, y ya se ha levantado del sepulcro de la muerte y del pecado por el poder que le hace nuevo y vivo para Dios, sin embargo a menudo vuelve a hundirse en un oscuro sepulcro de carnalidad y muerte. Por eso anhela que se despliegue en su alma un gran poder: el poder de la resurrección de Cristo. Porque necesita el mismo poder omnipotente que resucitó a Jesús de los muertos para levantarle de nuevo a la fe, la esperanza y el amor. La resurrección de Jesús, y su parte en ella como miembro vivificado de Su cuerpo, es la prenda segura de que volverá a ser bendecido con esta gracia renovadora y vivificadora.

¡Pero oh, qué poder es, cuando de tiempo en tiempo uno siente dentro de sí que este poder entra en el alma, como el poder de Dios entró en el sepulcro de Cristo y le resucitó de los muertos! Y por la experiencia de este poder, resucitar con Cristo a la luz, la vida, la libertad y el amor, es decir, poseer el reino de Dios, que “no consiste en palabras”, sino que es “justicia y paz y gozo por el Espíritu Santo” (1 Corintios 4:20; Romanos 14:17).

Lectura: Romanos 6:1-14