10 januari

Wij hebben een Voorspraak bij de Vader, Jezus Christus, de Rechtvaardige.
1 Joh. 2:1

Die Voorspraak wordt hier, als overal elders, gezegd „de zaak van de gelovige te bepleiten”, en aan haar is bevrijding verbonden, want zulk een Voorspraak kan nimmer falen. „Heere! Gij hebt de twistzaken mijner ziel getwist, Gij hebt mijn leven verlost” (Klaagliederen 3:58). Het beeld is ontleend aan een rechtsgeleerde die de zaak eens misdadigers bepleit, en al zijn pogingen aanwendt om hem te doen vrijspreken.

Zulk een pleitbezorging kan echter om twee redenen falen: 1. de onbekwaamheid van de advocaat, of 2. de slechtheid der zaak. Maar zulke beletselen zijn er niet als Christus de Pleitbezorger is. Hoe kan Hij Zijn eigen lijden, Zijn bloed en Zijn gehoorzaamheid bepleiten! Zijn Persoon Zelf, als de Zoon van God en toch de Zoon des mensen, geeft een onuitsprekelijke waarde en geldigheid aan alle rechtzaak van de Pleitbezorger. Welk een waarde heeft Zijn tussenkomst dan in het gerechtshof des hemels!

Het is waar, Hij kan de waarheid der beschuldiging, door de beschuldiger tegen Zijn cliënt ingebracht, niet loochenen; maar Hij kan Zijn eigen verdienstelijk lijden en de smarten die Hij voor de schuldige verdragen heeft, voorleggen. Op deze grond kan Hij als zijn Borg en Plaatsvervanger optreden en bij de Vader bepleiten dat Hij in zijn plaats heeft geleden. Op de vaste, onwrikbare grond van recht en gerechtigheid kan Hij ten zijnen behoeve eisen: „Laat hem gaan, want Ik heb de straf voor hem gedragen.”

Zie mij, Heer, wie elk moet duchten,
tot U vluchten.
O mijn God, verlaat mij niet!
Blijf niet wegens mijn gebreken
ver geweken;
toon, dat Gij mijn rampen ziet!

Ps. 38:21

Wij hebben een Voorspraak bij de Vader, Jezus Christus, de Rechtvaardige.
1 Joh. 2:1

Van die Voorspraak wordt hier, zoals overal elders, gezegd dat Hij er is om „de zaak van de gelovige te bepleiten”, en daaraan is bevrijding verbonden, want zo’n Voorspraak kan nooit falen. „Heere! Gij hebt de twistzaken mijner ziel getwist, Gij hebt mijn leven verlost” (Klaagliederen 3:58). Het beeld is ontleend aan een advocaat die de zaak van een misdadiger bepleit en alles in het werk stelt om hem vrijgesproken te krijgen.

Zo’n verdediging kan echter om twee redenen mislukken: 1. door de onbekwaamheid van de advocaat, of 2. doordat de zaak slecht is. Maar zulke belemmeringen zijn er niet als Christus de Pleitbezorger is. Hoe kan Hij Zijn eigen lijden, Zijn bloed en Zijn gehoorzaamheid aanvoeren! Zijn Persoon Zelf, als de Zoon van God en toch de Zoon des mensen, geeft een onuitsprekelijke waarde en geldigheid aan alles wat Hij als Pleitbezorger aanvoert. Wat een waarde heeft Zijn tussenkomst dan in het gerechtshof van de hemel!

Het is waar dat Hij de waarheid van de beschuldiging die de aanklager tegen Zijn cliënt inbrengt, niet kan ontkennen. Maar Hij kan Zijn eigen verdienstelijk lijden voorleggen, en de smarten die Hij voor de schuldige heeft gedragen. Op die grond kan Hij als zijn Borg en Plaatsvervanger optreden en bij de Vader aanvoeren dat Hij in zijn plaats heeft geleden. Op de vaste, onwrikbare grond van recht en gerechtigheid kan Hij voor hem eisen: „Laat hem gaan, want Ik heb de straf voor hem gedragen.”

Zie mij, Heer, wie elk moet duchten,
tot U vluchten.
O mijn God, verlaat mij niet!
Blijf niet wegens mijn gebreken
ver geweken;
toon, dat Gij mijn rampen ziet!

Ps. 38:21

We have an advocate with the Father, Jesus Christ the righteous.
1 John 2:1

This advocacy is here called, as elsewhere, “pleading the cause” of the believer, and is connected with deliverance, for such an advocate can never fail—“O Lord, Thou hast pleaded the causes of my soul; Thou hast redeemed my life” (Lam. 3:58). The figure is taken from a lawyer pleading the cause of a criminal, and using his best endeavors to bring him off uninjured. But such advocacy may fail for two reasons: 1. the incompetency of the advocate; or 2. the badness of the cause.

But there are no such hindrances to the success of the advocacy of Christ. How He can plead His own sufferings, blood, and obedience. His very Person as the Son of God, and yet Son of man, gives unspeakable value and validity to every plea of the great Intercessor. What validity, then, has His intercession in the court of heaven!

It is true that He cannot deny the truth of the charge brought by the accuser of the brethren against His client; but He can present His own meritorious sufferings, and the sorrows He endured for the culprit. On this ground He can stand up as his Surety and Representative, and plead with the Father that He has suffered in his place and stead. On the firm, solid ground, then, of justice and equity, He can plead on his behalf, “Let him go, for I endured the penalty due to him.”

Abogado tenemos para con el Padre, a Jesucristo el justo.
1 Juan 2:1

Esta abogacía se llama aquí, como en otros lugares, “abogar por la causa” del creyente, y está unida a la liberación, pues tal abogado nunca puede fallar: “Abogaste, oh Señor, la causa de mi alma; redimiste mi vida” (Lam. 3:58). La figura está tomada de un abogado que defiende la causa de un reo y emplea sus mejores esfuerzos para sacarlo libre sin daño. Pero tal defensa puede fracasar por dos razones: 1. la incompetencia del abogado; o 2. la maldad de la causa.

Pero no hay tales obstáculos para el éxito de la abogacía de Cristo. ¡Cómo puede Él alegar Sus propios sufrimientos, Su sangre y Su obediencia! Su misma Persona, como Hijo de Dios y a la vez Hijo del hombre, da un valor y una validez indecibles a cada alegato del gran Intercesor. ¡Qué validez tiene, pues, Su intercesión en el tribunal del cielo!

Es cierto que Él no puede negar la verdad de la acusación que el acusador de los hermanos presenta contra Su cliente; pero puede presentar Sus propios sufrimientos meritorios y los dolores que soportó por el culpable. Sobre esta base puede levantarse como su Fiador y Representante, y alegar ante el Padre que Él ha sufrido en su lugar y en su vez. Sobre el terreno firme y sólido, pues, de la justicia y la equidad, puede abogar en su favor: “Déjale ir, porque Yo sufrí la pena que a él le correspondía”.