365 Dagen Met Philpot

Alzo zegt de Heere, uw Verlosser, de Heilige Israëls: Ik ben de Heere, uw God, Die u leert, wat nut is, Die u leidt op de weg die gij gaan moet.
Jesaja 48:17

De ware leer vernedert de ziel; de valse leer maakt haar verwaand. Vergelijk dit met uw eigen belijdenis en kennis van goddelijke zaken, en kijk wat uw godsdienst in dat opzicht in u heeft gedaan. Heeft uw godsdienst u vernederd? u in uw eigen ogen vernederd? u naar uw eigen mening tot niets teruggebracht? Dan is hij u van nut geweest, en u kunt God dankbaar zijn dat Hij u Zijn eigen bijzondere leer heeft geschonken. Maar heeft uw godsdienst u verwaand gemaakt? u hoog doen opgeven over uzelf? u in gedachten boven de kinderen van God verheven? uw mond met opschepperij, uw hart met hoogmoed gevuld? Dan is dat de leer van de mens; als het de leer van God was, zou deze u hebben vernederd en in het stof hebben doen buigen.

Leringen die ons van nut zijn, zijn dat door ons hart zacht te maken en te doen smelten, zoals Job zegt: „God heeft mijn hart week gemaakt” (23:16); en we lezen deze bijzondere belofte, dat de Heere „het stenen hart uit hun vlees zal wegnemen, en hun een vlesen hart zal geven”, met andere woorden, dat Hij de geest zal doen smelten en verzachten. Kijk nu of u iets van deze gevolgen in uw ziel aantreft, waarvan u gelooft en hoopt dat het een bijzondere lering is. Heeft deze uw geest gesmolten, gebroken, vernederd, opgelost?

Als eeuwige dingen met kracht op uw ziel zijn gekomen; als u glimpen hebt opgevangen van de Heere Jezus Christus; als het Woord Gods met kracht in uw hart is geopend; als u de dienaren van de levende Heere hebt gehoord; als u op uw knieën hebt gelegen voor het aangezicht Gods; als uw ziel zich met goddelijke zaken heeft beziggehouden, is er toen een verzachtend, oplossend, smeltend gevolg opgetreden? Of heeft uw belijdenis daarentegen uw hart verstokt, en in plaats van het zacht te maken in de vreze Gods, een lichtvaardige, lichtzinnige en onverschillige geestesgesteldheid voortgebracht?

Lezen: Ezechiël 11:14-25

Alzo zegt de Heere, uw Verlosser, de Heilige Israëls: Ik ben de Heere, uw God, Die u leert, wat nut is, Die u leidt op de weg die gij gaan moet.
Jesaja 48:17

Het ware onderwijs vernedert de ziel; het valse onderwijs maakt haar verwaand. Vergelijk dit met uw eigen belijdenis en kennis van goddelijke zaken, en kijk wat uw godsdienst in dat opzicht in u heeft gewerkt. Heeft uw godsdienst u vernederd? Heeft hij u klein gemaakt in uw eigen ogen? Heeft hij u naar uw eigen oordeel tot niets teruggebracht? Dan is hij u tot nut geweest, en kunt u God dankbaar zijn dat Hij u Zijn eigen bijzondere onderwijs heeft gegeven. Maar heeft uw godsdienst u verwaand gemaakt? Heeft hij u hoog over uzelf doen denken, u in gedachten boven de kinderen van God verheven, uw mond met grootspraak en uw hart met hoogmoed gevuld? Dan is het het onderwijs van een mens; als het het onderwijs van God was, zou het u hebben vernederd en in het stof hebben doen buigen.

Onderwijs dat ons tot nut is, is dat doordat het ons hart zacht maakt en doet smelten, zoals Job zegt: „God heeft mijn hart week gemaakt” (23:16). En we lezen de bijzondere belofte dat de Heere „het stenen hart uit hun vlees zal wegnemen, en hun een vlesen hart zal geven”, met andere woorden, dat Hij de geest zal doen smelten en verzachten. Kijk nu of u iets van deze uitwerkingen aantreft in uw ziel, in wat u gelooft en hoopt dat bijzonder onderwijs is. Heeft het uw geest doen smelten, verbroken, vernederd, doen wegvloeien?

Als eeuwige dingen met kracht op uw ziel zijn gekomen, als u blikken hebt opgevangen van de Heere Jezus Christus, als het Woord van God met kracht in uw hart is geopend, als u de dienaren van de levende Heere hebt gehoord, als u op uw knieën hebt gelegen voor het aangezicht van God, als uw ziel zich met goddelijke zaken heeft beziggehouden: is daar toen een verzachtende, oplossende, smeltende uitwerking van uitgegaan? Of heeft uw belijdenis juist uw hart verhard, en heeft zij, in plaats van het zacht te maken in de vreze Gods, een lichtvaardige, lichtzinnige en onverschillige gesteldheid van de geest voortgebracht?

Lezen: Ezechiël 11:14-25

Thus saith the LORD, thy Redeemer, the Holy One of Israel; I am the LORD thy God which teacheth thee to profit, which leadeth thee by the way that thou shouldest go.
Isaiah 48:17

True teaching humbles the soul; false teaching puffs it up. Compare this with your own profession and knowledge of divine things, and see what your religion has wrought in you in this respect. Has your religion humbled you? Has it made you little in your own eyes? Has it brought you down to nothing in your own estimation? Then it has profited you, and you may thank God that He has given you His own special teaching.

But has your religion puffed you up? Has it made you think highly of yourself, lifted you up in your thoughts above the children of God, filled your mouth with boasting and your heart with pride? Then it is the teaching of man; if it were the teaching of God, it would have humbled you and made you bow down in the dust.

Teaching that profits us does so because it softens and melts our heart, as Job says, “God maketh my heart soft” (23:16). And we read the special promise that the Lord “will take the stony heart out of their flesh, and will give them an heart of flesh”; in other words, that He will melt and soften the spirit. Now see whether you find anything of these effects in your soul, in what you believe and hope is special teaching. Has it melted, broken, humbled your spirit, made it flow down?

When eternal things have come with power to your soul, when you have caught glimpses of the Lord Jesus Christ, when the Word of God has been opened with power to your heart, when you have heard the servants of the living Lord, when you have been on your knees before the face of God, when your soul has been occupied with divine things: has there gone forth from it a softening, dissolving, melting effect? Or has your profession rather hardened your heart, and instead of making it tender in the fear of God, has it produced a light, trifling and careless frame of spirit?

Reading: Ezekiel 11:14-25

Así ha dicho Jehová, Redentor tuyo, el Santo de Israel: Yo Jehová Dios tuyo, que te enseña provechosamente, que te encamina por el camino que andas.
Isaías 48:17

La enseñanza verdadera humilla el alma; la enseñanza falsa la envanece. Compare esto con su propia profesión y conocimiento de las cosas divinas, y vea lo que su religión ha obrado en usted a este respecto. ¿Le ha humillado su religión? ¿Le ha hecho pequeño a sus propios ojos? ¿Le ha reducido a nada en su propia estima? Entonces le ha aprovechado, y puede dar gracias a Dios de que le haya dado Su propia enseñanza especial.

Pero ¿le ha envanecido su religión? ¿Le ha hecho tener un alto concepto de sí mismo, le ha elevado en sus pensamientos por encima de los hijos de Dios, ha llenado su boca de jactancia y su corazón de orgullo? Entonces es enseñanza de hombre; si fuera enseñanza de Dios, le habría humillado y le habría hecho inclinarse en el polvo.

La enseñanza que nos aprovecha lo hace porque ablanda y derrite nuestro corazón, como dice Job: “Dios ha ablandado mi corazón” (23:16). Y leemos la promesa especial de que el Señor “quitará el corazón de piedra de su carne, y les dará corazón de carne”; en otras palabras, que derretirá y ablandará el espíritu. Vea ahora si halla algo de estos efectos en su alma, en lo que usted cree y espera que es enseñanza especial. ¿Ha derretido, quebrantado y humillado su espíritu, lo ha hecho deshacerse?

Cuando las cosas eternas han venido con poder a su alma, cuando ha vislumbrado al Señor Jesucristo, cuando la Palabra de Dios ha sido abierta con poder a su corazón, cuando ha oído a los siervos del Señor viviente, cuando ha estado de rodillas delante del rostro de Dios, cuando su alma ha estado ocupada en las cosas divinas: ¿ha salido de ello un efecto que ablanda, disuelve y derrite? ¿O más bien su profesión ha endurecido su corazón, y en vez de hacerlo tierno en el temor de Dios, ha producido un estado de espíritu ligero, frívolo y descuidado?

Lectura: Ezequiel 11:14-25