365 Dagen Met Philpot

Hebt de wereld niet lief, noch hetgeen in de wereld is; zo iemand de wereld liefheeft, de liefde des Vaders is niet in hem. Want al wat in de wereld is, namelijk de begeerlijkheid des vleses, en de begeerlijkheid der ogen en de grootsheid des levens, is niet uit de Vader, maar is uit de wereld. En de wereld gaat voorbij, en haar begeerlijkheid, maar die de wil van God doet, blijft in der eeuwigheid.
1 Johannes 2:15-17

Kijk eens naar de zegen die rust op degene die „de wil van God doet” (1 Joh. 2:17). Hij blijft in der eeuwigheid. Plaats tegenover de ellendige wereldling het gelovige, gehoorzame kind der genade, dat de wil van God doet door uit de wereld te gaan, door zich ervan af te scheiden, zich te onthouden van haar gezelschap en haar te verlaten, voor zover hij kan, overeenkomstig zijn levensroeping; en bovenal doordat de liefde van God in zijn hart wordt uitgestort. Let op hoe hij poogt de wereld niet lief te hebben, noch hetgeen in de wereld is, maar zich door de kracht van Gods genade ervan af te scheiden naar lichaam, ziel en geest. Deze man doet de wil van God, want Gods gebod is: „Gaat uit het midden van hen, en scheidt u af, en raakt niet aan hetgeen onrein is” (2 Kor. 6:17).

Hij doet de wil van God door eruit te gaan en zich af te scheiden; hij doet ook de wil van God door in Zijn geliefde Zoon te geloven; hij doet ook de wil van God door berouw over zijn zonden te hebben met een godvruchtige smart; hij doet de wil van God door zich nauwgezet aan Zijn Woord te houden en altijd te verlangen Zijn wil te kennen en te doen. Hij doet de wil van God door ernaar te streven getuigenissen, tekenen en openbaringen van de vergevende genade en liefde van God aan zijn ziel te verkrijgen, waarbij hij de toepassing van verzoenend bloed hoger waardeert dan grote hoeveelheden goud en zilver. Hij doet de wil van God als hij verkiest de bezoekingen met Gods mensen te verdragen in plaats van een tijdje van de geneugten van de zonde te genieten.

Hij doet de wil van God als hij liever wordt vervolgd dan dat hij zijn Meester verloochent; als hij liever schaamte en hoon verdraagt dan zich te onderwerpen aan de grondregels en verlokkingen van een goddeloze wereld; en als hij liever alleen zou leven, met de Bijbel in zijn hand en Gods aanwezigheid in zijn ziel, dan te worden voorgesteld aan de hoogste kringen of zich te mengen onder het meest verfijnde en ontwikkelde of het elegantste gezelschap op aarde. Hij doet de wil van God als hij ernaar streeft te leven overeenkomstig de geopenbaarde wil van God, als hij berouw heeft over zijn zonden zodra hij erin verstrikt raakt, en zoekt het bloed van het Lam op zijn geweten te laten sprenkelen om het te zuiveren van de schuld. En hij doet de wil van God door ondanks alles te geloven dat hetgeen God gezegd heeft waar is, wat er ook gebeurt en wat hij ook moet doorstaan.

Lezen: Psalm 125

Hebt de wereld niet lief, noch hetgeen in de wereld is; zo iemand de wereld liefheeft, de liefde des Vaders is niet in hem. Want al wat in de wereld is, namelijk de begeerlijkheid des vleses, en de begeerlijkheid der ogen en de grootsheid des levens, is niet uit de Vader, maar is uit de wereld. En de wereld gaat voorbij, en haar begeerlijkheid, maar die de wil van God doet, blijft in der eeuwigheid.
1 Johannes 2:15-17

Kijk eens naar de zegen die rust op hem die „de wil van God doet” (1 Joh. 2:17). Hij blijft in der eeuwigheid. Zet tegenover de ellendige wereldling het gelovige, gehoorzame kind van de genade. Dat doet de wil van God door uit de wereld uit te gaan, door zich ervan af te scheiden, zich van haar gezelschap te onthouden en haar te verlaten, voor zover hij dat in zijn levensroeping kan; en bovenal doordat de liefde van God in zijn hart wordt uitgestort. Let erop hoe hij ernaar streeft de wereld niet lief te hebben, noch wat in de wereld is, maar zich door de kracht van Gods genade ervan af te scheiden naar lichaam, ziel en geest. Deze man doet de wil van God, want Gods gebod is: „Gaat uit het midden van hen, en scheidt u af, en raakt niet aan hetgeen onrein is” (2 Kor. 6:17).

Hij doet de wil van God door uit te gaan en zich af te scheiden. Hij doet ook de wil van God door in Zijn geliefde Zoon te geloven, en door met een godvruchtige droefheid berouw te hebben over zijn zonden. Hij doet de wil van God door zich nauwgezet aan Zijn Woord te houden en altijd te verlangen Zijn wil te kennen en te doen. Hij doet de wil van God door te zoeken naar getuigenissen, tekenen en openbaringen van Gods vergevende genade en liefde aan zijn ziel, waarbij hij de toepassing van het verzoenend bloed hoger waardeert dan grote hoeveelheden goud en zilver. Hij doet de wil van God wanneer hij liever met Gods volk verdrukt wordt dan voor een tijd de genietingen van de zonde te hebben.

Hij doet de wil van God wanneer hij liever vervolgd wordt dan dat hij zijn Meester verloochent; wanneer hij liever schaamte en hoon verdraagt dan zich te onderwerpen aan de grondregels en verlokkingen van een goddeloze wereld; en wanneer hij liever alleen leeft, met de Bijbel in zijn hand en Gods tegenwoordigheid in zijn ziel, dan geïntroduceerd te worden in de hoogste kringen of zich te mengen in het meest verfijnde, ontwikkelde of elegante gezelschap op aarde. Hij doet de wil van God wanneer hij ernaar streeft te leven naar de geopenbaarde wil van God, wanneer hij berouw heeft over zijn zonden zodra hij erin verstrikt raakt, en het bloed van het Lam op zijn geweten zoekt te laten sprenkelen om het van de schuld te reinigen. En hij doet de wil van God door ondanks alles te geloven dat wat God gezegd heeft waar is, wat er ook gebeurt en wat hij ook moet doorstaan.

Lezen: Psalm 125

Love not the world, neither the things that are in the world. If any man love the world, the love of the Father is not in him. For all that is in the world, the lust of the flesh, and the lust of the eyes, and the pride of life, is not of the Father, but is of the world. And the world passeth away, and the lust thereof: but he that doeth the will of God abideth for ever.
1 John 2:15-17

Look at the blessing that rests upon him that “doeth the will of God” (1 John 2:17). He abideth for ever. Set over against the miserable worldling the believing, obedient child of grace. He does the will of God by coming out of the world, by separating himself from it, by abstaining from its company and forsaking it, so far as he can in his calling in life; and above all by the love of God being shed abroad in his heart. Mark how he strives not to love the world, neither the things that are in the world, but by the power of God’s grace to be separate from it in body, soul and spirit. This man does the will of God, for God’s command is, “Come out from among them, and be ye separate, and touch not the unclean thing” (2 Cor. 6:17).

He does the will of God by coming out and being separate. He does the will of God also by believing in His dear Son, and by repenting of his sins with a godly sorrow. He does the will of God by cleaving closely to His Word and by ever desiring to know and to do His will. He does the will of God by seeking testimonies, tokens and manifestations of God’s pardoning grace and love to his soul, prizing the application of the atoning blood above great quantities of gold and silver. He does the will of God when he would rather suffer affliction with the people of God than enjoy the pleasures of sin for a season.

He does the will of God when he would rather be persecuted than deny his Master; when he would rather bear shame and reproach than submit to the maxims and allurements of an ungodly world; and when he would rather live alone, with the Bible in his hand and God’s presence in his soul, than be introduced into the highest circles or mingle in the most refined, cultivated or elegant society on earth. He does the will of God when he strives to live according to the revealed will of God, when he repents of his sins whenever he is entangled in them, and seeks to have the blood of the Lamb sprinkled upon his conscience to purge it from guilt. And he does the will of God by believing, in spite of everything, that what God has said is true, whatever may happen and whatever he may have to pass through.

Reading: Psalm 125

No améis al mundo, ni las cosas que están en el mundo. Si alguno ama al mundo, el amor del Padre no está en él. Porque todo lo que hay en el mundo, la concupiscencia de la carne, y la concupiscencia de los ojos, y la soberbia de la vida, no es del Padre, mas es del mundo. Y el mundo se pasa, y su concupiscencia; mas el que hace la voluntad de Dios, permanece para siempre.
1 Juan 2:15-17

Mire la bendición que reposa sobre “el que hace la voluntad de Dios” (1 Juan 2:17). Permanece para siempre. Ponga frente al miserable mundano al hijo de la gracia, creyente y obediente. Él hace la voluntad de Dios saliendo del mundo, apartándose de él, absteniéndose de su compañía y abandonándolo, en cuanto le es posible en su vocación en la vida; y sobre todo, porque el amor de Dios está derramado en su corazón. Note cómo se esfuerza por no amar al mundo, ni las cosas que están en el mundo, sino por el poder de la gracia de Dios estar separado de él en cuerpo, alma y espíritu. Este hombre hace la voluntad de Dios, porque el mandato de Dios es: “Salid de en medio de ellos, y apartaos, y no toquéis lo inmundo” (2 Corintios 6:17).

Hace la voluntad de Dios saliendo y apartándose. Hace también la voluntad de Dios creyendo en Su amado Hijo, y arrepintiéndose de sus pecados con una tristeza que es según Dios. Hace la voluntad de Dios adhiriéndose estrechamente a Su Palabra y deseando siempre conocer y hacer Su voluntad. Hace la voluntad de Dios buscando testimonios, señales y manifestaciones de la gracia y el amor perdonadores de Dios hacia su alma, estimando la aplicación de la sangre expiatoria por encima de grandes cantidades de oro y plata. Hace la voluntad de Dios cuando prefiere ser afligido con el pueblo de Dios antes que gozar de los deleites temporales del pecado.

Hace la voluntad de Dios cuando prefiere ser perseguido antes que negar a su Maestro; cuando prefiere sufrir vergüenza y oprobio antes que someterse a las máximas y halagos de un mundo impío; y cuando prefiere vivir solo, con la Biblia en la mano y la presencia de Dios en su alma, antes que ser introducido en los círculos más altos o mezclarse con la sociedad más refinada, culta o elegante de la tierra. Hace la voluntad de Dios cuando se esfuerza por vivir conforme a la voluntad revelada de Dios, cuando se arrepiente de sus pecados siempre que se ve enredado en ellos, y procura que la sangre del Cordero sea rociada sobre su conciencia para purgarla de culpa. Y hace la voluntad de Dios creyendo, a pesar de todo, que lo que Dios ha dicho es verdad, suceda lo que suceda y pase por lo que pase.

Lectura: Salmo 125