365 Dagen Met Philpot

Want wij hebben geen hogepriester, die niet kan medelijden hebben met onze zwakheden, maar Die in alle dingen, gelijk als wij, is verzocht geweest, doch zonder zonde.
Hebreeën 4:15

Hoe groot het aantal of hoe erg de geestelijke smarten en zorgen van Gods kinderen ook zijn; onder welke overtuigingen, lasten, smarten, noden, gewetensnoden, twijfels, angsten en ontzettingen onder Gods toorn zij ook gebukt gaan; of dat zij nu zuchten en steunen onder de vloek van de wet, het verbergen van Zijn gezicht, het uitdoven van de glans van Zijn aangezicht; Jezus, hun gezegende Voorloper, heeft het allemaal ondergaan in de dagen van Zijn vlees, en oneindig veel erger dan een mens zich kan voorstellen. Kan een mens ervaren of uitspreken wat de geliefde Verlosser doorstond in de hof van Gethsemané, toen Zijn ziel diepbedroefd was, zelfs tot de dood toe; toen Hij driemaal smeekte dat de beker aan Hem voorbij mocht gaan en in doodsnood verkerend zo intens bad, dat Zijn zweet als het ware als grote druppels bloed op de grond viel? Kan Hij niet waarlijk zeggen: „Gaat het ulieden niet aan, gij allen, die over de weg gaat? Schouwt het aan en ziet, of er een smart zij gelijk mijn smart, die mij aangedaan is, waarmede de Heere mij bedroefd heeft ten dage der hittigheid Zijns toorns” (Klaagl. 1:12)?

Een ontwaakte zondaar, door God tot leven gewekt, hoeft slechts het gewicht van zijn eigen zonden te dragen, maar Jezus moest de zonden van miljoenen dragen. Er komen op z’n hoogst een paar druppels van de toorn Gods, en dan als deze reeds is bedaard, in het geweten van een bevende zondaar terecht. Jezus kreeg echter al Gods toorn, ten gevolge van miljoenen bevrijde overtreders, te verduren. Het zijn slechts de verre donderslagen van de wet die in een overtuigde ziel van een zondaar weergalmen, maar de hele onweersstorm barstte los op het hoofd van de Borg.

In kleine toorn verbergt God een ogenblik Zijn gezicht voor Zijn Sion, maar in grote toorn verborg Hij Zijn gezicht voor Zijn geliefde Zoon. Dus, wat de geestelijke smarten en moeilijkheden van het bezochte Sion ook zijn, zelfs als zij „door onweder voortgedreven en niet getroost” (Jes. 54:11) wordt, bij alles heeft zij een Hoofd, Dat oneindig veel meer heeft geleden dan alle leden gezamenlijk. Het is dus Zijn persoonlijke ondervinding van deze geestelijke bezoekingen waardoor de gezegende Heere zo’n medelevend Hogepriester aan de rechterhand van God is.

Lezen: Klaagliederen 1:12-22

Want wij hebben geen hogepriester, die niet kan medelijden hebben met onze zwakheden, maar Die in alle dingen, gelijk als wij, is verzocht geweest, doch zonder zonde.
Hebreeën 4:15

Hoe talrijk of hoe zwaar de geestelijke smarten en zorgen van Gods kinderen ook zijn; onder welke overtuigingen, lasten, smarten, noden, gewetensnoden, twijfels, angsten en verschrikkingen onder Gods toorn zij ook gebukt gaan; of zij nu zuchten en steunen onder de vloek van de wet, onder het verbergen van Zijn aangezicht of het uitdoven van de glans van Zijn aangezicht: Jezus, hun gezegende Voorloper, heeft het allemaal ondergaan in de dagen van Zijn vlees, en oneindig veel erger dan een mens zich kan voorstellen. Kan een mens ervaren of uitspreken wat de geliefde Verlosser doorstond in de hof van Gethsémané? Toen was Zijn ziel geheel bedroefd tot de dood toe. Toen smeekte Hij driemaal dat de beker aan Hem voorbij mocht gaan, en in doodsnood bad Hij zo vurig dat Zijn zweet werd als grote druppels bloed, die op de aarde vielen. Kan Hij niet waarlijk zeggen: „Gaat het ulieden niet aan, gij allen, die over de weg gaat? Schouwt het aan en ziet, of er een smart zij gelijk mijn smart, die mij aangedaan is, waarmede de Heere mij bedroefd heeft ten dage der hittigheid Zijns toorns” (Klaagl. 1:12)?

Een ontwaakte zondaar, door God levend gemaakt, hoeft alleen het gewicht van zijn eigen zonden te dragen, maar Jezus moest de zonden van miljoenen dragen. In het geweten van een bevende zondaar komen hoogstens een paar druppels van de toorn Gods terecht, en dan nog wanneer die al getemperd is. Jezus moest echter de volle toorn van God verduren, vanwege miljoenen verloste overtreders. Het zijn slechts de verre donderslagen van de wet die in de overtuigde ziel van een zondaar weergalmen, maar de hele onweersstorm barstte los op het hoofd van de Borg.

In kleine toorn verbergt God een ogenblik Zijn aangezicht voor Zijn Sion, maar in grote toorn verborg Hij Zijn aangezicht voor Zijn geliefde Zoon. Wat de geestelijke smarten en moeiten van het bezochte Sion ook zijn, ook al wordt zij „door onweder voortgedreven en niet getroost” (Jes. 54:11), in alles heeft zij een Hoofd Dat oneindig veel meer heeft geleden dan alle leden samen. Het is dus door Zijn persoonlijke ondervinding van deze geestelijke bezoekingen dat de gezegende Heere zo’n meelevende Hogepriester is aan de rechterhand van God.

Lezen: Klaagliederen 1:12-22

For we have not an High Priest which cannot be touched with the feeling of our infirmities; but was in all points tempted like as we are, yet without sin.
Hebrews 4:15

However numerous or however heavy the spiritual sorrows and cares of God’s children may be; under whatever convictions, burdens, griefs, distresses, troubles of conscience, doubts, fears and terrors under God’s wrath they may be bowed down; whether they sigh and groan under the curse of the law, under the hiding of His face or the withdrawing of the light of His countenance: Jesus, their blessed Forerunner, endured it all in the days of His flesh, and infinitely worse than any man can conceive. Can any man experience or utter what the beloved Redeemer endured in the garden of Gethsemane? Then His soul was exceeding sorrowful, even unto death. Then He thrice besought that the cup might pass from Him, and being in an agony He prayed so earnestly that His sweat was as it were great drops of blood falling down to the ground.

May He not truly say: “Is it nothing to you, all ye that pass by? behold, and see if there be any sorrow like unto My sorrow, which is done unto Me, wherewith the LORD hath afflicted Me in the day of His fierce anger” (Lam. 1:12)?

An awakened sinner, quickened by God, has only to bear the weight of his own sins, but Jesus had to bear the sins of millions. Into the conscience of a trembling sinner come at most a few drops of the wrath of God, and even then when it has already been tempered. Jesus, however, had to endure the full wrath of God, on account of millions of redeemed transgressors. It is but the distant thunder of the law that echoes in the convinced soul of a sinner, but the whole storm burst upon the head of the Surety.

In a little wrath God hides His face from His Zion for a moment, but in great wrath He hid His face from His beloved Son. Whatever the spiritual sorrows and troubles of afflicted Zion may be, though she be “tossed with tempest, and not comforted” (Isa. 54:11), in everything she has a Head Who has suffered infinitely more than all the members together. It is, then, by His personal experience of these spiritual afflictions that the blessed Lord is so sympathising a High Priest at the right hand of God.

Reading: Lamentations 1:12-22

Porque no tenemos un Pontífice que no se pueda compadecer de nuestras flaquezas; mas tentado en todo según nuestra semejanza, pero sin pecado.
Hebreos 4:15

Por numerosos o por pesados que sean los dolores y cuidados espirituales de los hijos de Dios; bajo cualesquiera convicciones, cargas, aflicciones, angustias, turbaciones de conciencia, dudas, temores y terrores bajo la ira de Dios que estén abatidos; ya giman y suspiren bajo la maldición de la ley, bajo el esconderse de Su rostro o el retirarse de la luz de Su semblante: Jesús, su bendito Precursor, lo soportó todo en los días de Su carne, e infinitamente peor de lo que ningún hombre puede concebir. ¿Puede algún hombre experimentar o expresar lo que el amado Redentor soportó en el huerto de Getsemaní? Entonces Su alma estuvo muy triste hasta la muerte. Entonces rogó tres veces que la copa pasara de Él, y puesto en agonía oraba tan intensamente que Su sudor era como grandes gotas de sangre que caían hasta la tierra.

¿No puede Él decir con verdad: “¿No os conmueve a cuantos pasáis por el camino? Atended, y ved si hay dolor como Mi dolor que me ha venido; porque Jehová me ha angustiado en el día de la ira de Su furor” (Lam. 1:12)?

Un pecador despertado, vivificado por Dios, solo tiene que llevar el peso de sus propios pecados, pero Jesús tuvo que llevar los pecados de millones. En la conciencia de un pecador tembloroso entran a lo sumo unas pocas gotas de la ira de Dios, y aun entonces cuando ya ha sido templada. Jesús, en cambio, tuvo que soportar la plena ira de Dios a causa de millones de transgresores redimidos. No es más que el trueno lejano de la ley lo que resuena en el alma convencida de un pecador, pero toda la tormenta estalló sobre la cabeza del Fiador.

Con un poco de ira esconde Dios Su rostro de Su Sion por un momento, pero con gran ira escondió Su rostro de Su Hijo amado. Sean cuales sean los dolores y las angustias espirituales de la afligida Sion, aunque esté “fatigada con tempestad, sin consuelo” (Isa. 54:11), en todo tiene una Cabeza que ha sufrido infinitamente más que todos los miembros juntos. Es, pues, por Su experiencia personal de estas aflicciones espirituales que el bendito Señor es un Sumo Sacerdote tan compasivo a la diestra de Dios.

Lectura: Lamentaciones 1:12-22