October 30

Verlos mij van al mijn overtredingen.
Psalm 39:9

Het is een verborgenheid en het zal altijd een verborgenheid blijven, dat dezelfde man die plechtig zijn toevlucht tot God nam, zodat hij alleen wachtte op Zijn glimlach en de getuigenissen van Zijn goedkeuring – zodat al zijn hoop op Hem was gericht, en al zijn geestelijke aandoeningen naar Hem toestroomden en in Hem rustten – dat dezelfde man zo sterk verleid was in zijn ziel, zo sterk beproefd in zijn geest en zo sterk geplaagd door de onophoudelijke strijd tussen de natuur en de genade, dat hij als een ontroostbaar zondaar aan de voetenbank van genade uitriep: „Verlos mij van al mijn overtredingen.” Is het geen heerlijke bemoediging voor een arme, met zonden belaste ziel, dat deze heilige man op die wijze werd geoefend?

Stel dat u alleen de lichte kant van Davids karakter kende – zijn heiligheid, zijn geestelijkheid, zijn hemelse geestesgesteldheid en zijn liefde voor God – en niet zijn donkere kanten: zijn verdorvenheden, verzoekingen, onrust en strijd. Stel dat de Heilige Geest slechts één deel van Davids ervaring had geopenbaard, zijn zegeningen en bekendmakingen, en had verzuimd de uitroepen en het gekerm van zijn verontruste ziel te vermelden, zouden Gods arme, beproefde en verleide kinderen zich dan tot de Psalmen hebben gewend als tot een borst vol troost?

Maar de Geest des Heeren heeft op barmhartige wijze beide delen van Davids beleving ontvouwd: de heldere lichte kleuren en de donkere tinten – de werkingen van de genade en de werkingen van de natuur – het diepe zinken en de zoete verlossing, hem aan onze blik overgeleverd precies zoals hij was: de mens niet verheerlijkt, maar de genade van God in hem uitvergroot. We kunnen in de Psalmen zijn ervaring vinden, en dezelfde werkingen in ons eigen gemoed ervaren. Voor dit doel werden zij geopenbaard, opdat ze een blijvende troost, een borst met altijd vloeiende melk zijn voor de armen en hulpbehoevenden die hongeren en dorsten naar de gerechtigheid; opdat bij Gods kinderen op die wijze in hun hart een zoet getuigenis wordt opgewekt, dat ze in de voetstappen van de kudde treden en dat hun toestand de toestand van Gods kinderen is.

Lezen: Psalm 32

Verlos mij van al mijn overtredingen.
Psalm 39:9

Het is een verborgenheid en het zal altijd een verborgenheid blijven. Dezelfde man die plechtig zijn toevlucht tot God nam, zodat hij alleen wachtte op Zijn glimlach en de getuigenissen van Zijn goedkeuring – zodat al zijn hoop op Hem gericht was en al zijn geestelijke aandoeningen naar Hem toestroomden en in Hem rustten – diezelfde man werd in zijn ziel zo sterk verzocht, in zijn geest zo zwaar beproefd en door de onophoudelijke strijd tussen natuur en genade zo geplaagd, dat hij als een ontroostbare zondaar aan de voetbank van de genade uitriep: „Verlos mij van al mijn overtredingen.” Is het geen heerlijke bemoediging voor een arme, met zonden beladen ziel, dat deze heilige man zo geoefend werd?

Stel dat u alleen de lichte kant van Davids karakter kende – zijn heiligheid, zijn geestelijkheid, zijn hemelsgezindheid en zijn liefde tot God – en niet zijn donkere kanten: zijn verdorvenheden, verzoekingen, onrust en strijd. Stel dat de Heilige Geest slechts één deel van Davids bevinding had geopenbaard, zijn zegeningen en ontdekkingen, en het roepen en kermen van zijn verontruste ziel niet had vermeld. Zouden Gods arme, beproefde en verzochte kinderen zich dan tot de Psalmen hebben gewend als tot een borst vol troost?

Maar de Geest van de Heere heeft in Zijn barmhartigheid beide kanten van Davids bevinding ontvouwd: de heldere, lichte kleuren en de donkere tinten – de werkingen van de genade en de werkingen van de natuur – het diepe zinken en de zoete verlossing. Hij heeft hem ons laten zien precies zoals hij was: niet de mens verheerlijkt, maar de genade van God in hem groot gemaakt. We kunnen in de Psalmen zijn bevinding vinden en dezelfde werkingen in ons eigen gemoed ervaren. Daartoe werden zij geopenbaard: om een blijvende troost te zijn, een borst met altijd vloeiende melk voor de armen en hulpbehoevenden die hongeren en dorsten naar de gerechtigheid. Zo wordt bij Gods kinderen een zoet getuigenis in hun hart gewekt, dat zij in de voetstappen van de kudde gaan en dat hun toestand de toestand van Gods kinderen is.

Lezen: Psalm 32

Deliver me from all my transgressions.
Psalm 39:8

It is a mystery, and it will always remain a mystery. The same man who solemnly made his appeal to God, so that he waited only for His smile and the testimonies of His approbation (so that all his hope was centred in Him and all his spiritual affections flowed out to Him and rested in Him), that same man was so powerfully tempted in his soul, so sorely tried in his spirit and so harassed by the ceaseless conflict between nature and grace, that he cried out as a disconsolate sinner at the footstool of mercy, “Deliver me from all my transgressions.” Is it not a blessed encouragement to a poor, sin-burdened soul that this holy man was so exercised?

Suppose you knew only the bright side of David’s character (his holiness, his spirituality, his heavenly-mindedness and his love to God) and not his dark sides: his corruptions, temptations, disquiet and conflicts. Suppose the Holy Ghost had revealed only one part of David’s experience, his blessings and discoveries, and had not recorded the cries and groans of his troubled soul. Would God’s poor, tried and tempted children then have turned to the Psalms as to a breast full of consolation?

But the Spirit of the Lord in His mercy has unfolded both sides of David’s experience: the bright, light colours and the dark shades; the workings of grace and the workings of nature; the deep sinking and the sweet deliverance. He has shown him to us just as he was: not man exalted, but the grace of God in him magnified. We may find his experience in the Psalms and feel the same workings in our own mind.

For this end they were revealed: to be a lasting consolation, a breast of ever-flowing milk for the poor and needy who hunger and thirst after righteousness. So a sweet testimony is raised up in the hearts of God’s children, that they are going in the footsteps of the flock and that their case is the case of God’s children.

Reading: Psalm 32

Líbrame de todas mis rebeliones.
Salmo 39:8

Es un misterio, y siempre seguirá siendo un misterio. El mismo hombre que solemnemente apeló a Dios, de modo que esperaba solo Su sonrisa y los testimonios de Su aprobación (de modo que toda su esperanza estaba centrada en Él y todos sus afectos espirituales fluían hacia Él y descansaban en Él), ese mismo hombre era tan poderosamente tentado en su alma, tan duramente probado en su espíritu y tan acosado por el incesante conflicto entre la naturaleza y la gracia, que clamó como un pecador desconsolado ante el estrado de la misericordia: “Líbrame de todas mis rebeliones.” ¿No es un bendito estímulo para un alma pobre y cargada de pecado que este santo hombre fuera así ejercitado?

Supongamos que usted conociera solo el lado luminoso del carácter de David (su santidad, su espiritualidad, su mente puesta en el cielo y su amor a Dios) y no sus lados oscuros: sus corrupciones, tentaciones, inquietudes y conflictos. Supongamos que el Espíritu Santo hubiera revelado solo una parte de la experiencia de David, sus bendiciones y descubrimientos, y no hubiera dejado constancia de los clamores y gemidos de su alma turbada. ¿Se habrían vuelto entonces los hijos pobres, probados y tentados de Dios a los Salmos como a un pecho lleno de consolación?

Pero el Espíritu del Señor, en Su misericordia, ha desplegado ambos lados de la experiencia de David: los colores claros y luminosos y las sombras oscuras; las obras de la gracia y las obras de la naturaleza; el hondo hundimiento y la dulce liberación. Nos lo ha mostrado tal como era: no exaltando al hombre, sino engrandeciendo la gracia de Dios en él. Podemos hallar su experiencia en los Salmos y sentir las mismas obras en nuestra propia mente.

Con este fin fueron revelados: para ser una consolación duradera, un pecho de leche que fluye siempre para los pobres y necesitados que tienen hambre y sed de justicia. Así se levanta en el corazón de los hijos de Dios un dulce testimonio de que van en las pisadas del rebaño y de que su caso es el caso de los hijos de Dios.

Lectura: Salmo 32