Die onze zielen in het leven stelt.
Psalm 66:9
Het is een onuitsprekelijke genade voor de erfgenamen der belofte, dat het leven, hetwelk hun in Christus geschonken is en door de Heilige Geest aan hun zielen is medegedeeld, niet kan worden uitgeblust. Het moge zeer laag zinken — men kan nauwelijks zeggen hoe laag; maar zo laag, dat het zich aan het gezicht en het gevoel onttrekt — en toch, als het eenmaal door de adem Gods in de ziel is ingeblazen, kan het nooit sterven. Toch is het wenselijk dat dit goddelijk leven krachtig en sterk blijve, en niet zo laag zinke dat het nauwelijks merkbaar is voor ons en voor anderen; want als dit het geval is, hebben wij er weinig vertroosting van in ons eigen gemoed en zijn wij van weinig nut of dienst voor het volk van God.
Het is treurig tevreden te zijn met een lage, schrale, levenloze toestand onzer ziel, of onze godsdienst te doen bestaan in uitwendige werkzaamheid en een ijverig achtgeven op vormen en uitwendigheden, teneinde het uitwendige schoon te houden, terwijl er van binnen niets anders is dan duisternis, slavernij en dood. Hoe schijnt de Heere als het ware verplicht ons beproevingen en bezoekingen te zenden, om ons uit onze vleselijke en dodelijke staat op te wekken en ons te beletten, evenals Moab, op onze droesem te rusten!
Hij geeft m’ opnieuw een danklied tot Zijn eer,
een lofzang. Velen zullen ’t zien
en God eerbiedig hulde biên,
Hem vrezen en vertrouwen op de Heer.
Wel hem, die ’t Opperwezen
dus kinderlijk mag vrezen,
op Hem vertrouwen stelt
en in gevaar geen kracht
van ijd’le trotsaards wacht,
van leugen of geweld.
Psalm 40:2
Aan de lezer…
Misschien is het leven in uw ziel zo laag gezonken dat u het nauwelijks meer kunt bespeuren. Vreest u soms dat het geheel is uitgeblust? Weet dan dat het leven dat God eenmaal door Zijn adem in de ziel heeft ingeblazen, nooit kan sterven. Hij is het Die onze zielen in het leven stelt, en Hij laat het werk dat Hij begon niet uitdoven.
Maar wees ook eerlijk voor Zijn aangezicht: bent u niet tevreden geworden met een schrale, levenloze toestand, met een uitwendige godsdienst, schoon van buiten maar donker van binnen? Verwonder u dan niet als de Heere u beproevingen en bezoekingen zendt. Hij doet het niet om u te verderven, maar om u op te wekken, opdat u niet als Moab op uw droesem rust. Bid dan dat Hij dat leven in u krachtig en sterk make, tot troost van uw eigen ziel en tot nut van Zijn volk.
Met een hartelijke groet,
De samenstellers van jcphilpot.nl
Die onze zielen in het leven stelt.
Psalm 66:9
Het is een onuitsprekelijke genade voor de erfgenamen van de belofte dat het leven dat hun in Christus geschonken is en door de Heilige Geest aan hun zielen is meegedeeld, niet kan worden uitgeblust. Het kan heel laag zinken. Men kan nauwelijks zeggen hoe laag, maar soms zo laag dat het aan ons gezicht en gevoel onttrokken is. En toch: als het eenmaal door de adem van God in de ziel is ingeblazen, kan het nooit sterven. Toch is het wenselijk dat dit goddelijke leven krachtig en sterk blijft, en niet zo laag zinkt dat het voor onszelf en voor anderen nauwelijks merkbaar is. Want als dat zo is, hebben we er in ons eigen gemoed weinig troost van en zijn we van weinig nut of dienst voor het volk van God.
Het is treurig om tevreden te zijn met een lage, schrale, levenloze toestand van onze ziel. Het is treurig om onze godsdienst te laten bestaan uit uitwendige bezigheid en ijverige aandacht voor vormen en uiterlijkheden, om de buitenkant schoon te houden, terwijl er vanbinnen niets anders is dan duisternis, slavernij en dood. Hoe schijnt de Heere als het ware verplicht te zijn ons beproevingen en bezoekingen te zenden, om ons uit onze vleselijke en dodelijke staat op te wekken en te voorkomen dat we, net als Moab, op onze droesem rusten!
Hij geeft m’ opnieuw een danklied tot Zijn eer,
een lofzang. Velen zullen ’t zien
en God eerbiedig hulde biên,
Hem vrezen en vertrouwen op de Heer.
Wel hem, die ’t Opperwezen
dus kinderlijk mag vrezen,
op Hem vertrouwen stelt
en in gevaar geen kracht
van ijd’le trotsaards wacht,
van leugen of geweld.
Psalm 40:2
Aan de lezer…
Misschien is het leven in uw ziel zo laag gezonken dat u het nauwelijks meer kunt bespeuren. Vreest u soms dat het helemaal is uitgeblust? Weet dan dat het leven dat God eenmaal door Zijn adem in de ziel heeft ingeblazen, nooit kan sterven. Hij is het Die onze zielen in het leven stelt, en Hij laat het werk dat Hij begonnen is niet uitdoven.
Maar wees ook eerlijk voor Zijn aangezicht: bent u niet tevreden geworden met een schrale, levenloze toestand, met een uitwendige godsdienst die vanbuiten schoon is maar vanbinnen donker? Verwonder u dan niet als de Heere u beproevingen en bezoekingen zendt. Hij doet dat niet om u te verderven, maar om u op te wekken, zodat u niet als Moab op uw droesem blijft rusten. Bid dan dat Hij dat leven in u krachtig en sterk maakt, tot troost van uw eigen ziel en tot nut van Zijn volk.
Met een hartelijke groet,
De samenstellers van jcphilpot.nl
Which holdeth our soul in life.
Psalm 66:9
It is indeed an unspeakable mercy for the heirs of promise that the life given them in Christ and communicated by the Holy Spirit to their souls cannot be extinguished. It may sink very low—one can hardly say how low, but so low as to sink out of sight and almost out of feeling; and yet if it has once been breathed into the soul from the mouth of God, it can never die.
Still it is most desirable that this divine life should be maintained in strength and vigor, and not sink so low as to be scarcely perceptible either to ourselves or others, for if so, we have little comfort of it in our own breast, and are of little use or service to the people of God. It is a sad thing to be satisfied with a low, lean, and lifeless state of soul, or be placing our religion in external activity and zealous attention to forms and mere externals, just to preserve a clean outside, when within there is little else but darkness, bondage, and death. How the Lord seems, as it were, obliged to plunge us into trials and afflictions to bring us out of carnality and death, and to keep us from settling on our lees like Moab!
To the reader…
Perhaps the life in your soul has sunk so low that you can hardly perceive it any more. Do you sometimes fear that it has gone out altogether? Then know that the life God has once breathed into the soul can never die. It is He Who holds our souls in life, and He does not let the work He has begun be put out.
But be honest before His face as well: have you not grown content with a lean, lifeless state, with an outward religion that is clean on the outside but dark within? Then do not be surprised if the Lord sends you trials and afflictions. He does not do this to destroy you, but to rouse you, so that you do not settle on your lees like Moab. Pray, then, that He would make that life in you strong and vigorous, for the comfort of your own soul and for the good of His people.
With warm regards,
The compilers of jcphilpot.nl
Él es el que puso nuestra alma en vida.
Salmo 66:9
Es en verdad una misericordia indecible para los herederos de la promesa que la vida que les ha sido dada en Cristo y comunicada a sus almas por el Espíritu Santo no pueda ser extinguida. Puede hundirse muy bajo, apenas se puede decir cuán bajo, hasta quedar fuera de la vista y casi fuera del sentir; y sin embargo, si una vez fue soplada en el alma por la boca de Dios, nunca puede morir.
Aun así, es muy de desear que esta vida divina se mantenga con fuerza y vigor, y que no se hunda tan bajo que apenas sea perceptible para nosotros mismos o para otros; porque si es así, tenemos poco consuelo de ella en nuestro propio pecho, y somos de poco uso o servicio para el pueblo de Dios. Es cosa triste contentarse con un estado del alma bajo, flaco y sin vida, o poner nuestra religión en la actividad exterior y en una celosa atención a las formas y a lo meramente externo, solo para conservar limpio lo de afuera, cuando dentro hay poco más que tinieblas, servidumbre y muerte. ¡Cómo el Señor parece, por así decirlo, verse obligado a sumergirnos en pruebas y aflicciones para sacarnos de la carnalidad y de la muerte, y para impedir que reposemos sobre nuestras heces como Moab!
Al lector…
Quizá la vida en su alma se ha hundido tan bajo que apenas puede ya percibirla. ¿Teme a veces que se haya apagado del todo? Sepa entonces que la vida que Dios ha soplado una vez en el alma nunca puede morir. Es Él quien mantiene nuestras almas en vida, y no deja que se apague la obra que ha comenzado.
Pero sea también sincero delante de Su rostro: ¿no se ha contentado con un estado flaco y sin vida, con una religión exterior que está limpia por fuera pero oscura por dentro? No se sorprenda entonces si el Señor le envía pruebas y aflicciones. No lo hace para destruirle, sino para despertarle, para que no repose sobre sus heces como Moab. Ore, pues, que Él haga fuerte y vigorosa esa vida en usted, para consuelo de su propia alma y para bien de Su pueblo.
Con un cordial saludo,
Los compiladores de jcphilpot.nl