Maar ik zal in het midden van u doen overblijven een ellendig en arm volk; die zullen op de Naam des Heeren betrouwen.
Zefanja 3:12
Iemand die geestelijk niet arm is, kan Gods Woord lezen en de schoonheid en verhevenheid ervan bewonderen, zoals de rijke edelman de vergezichten in zijn park bewondert. Maar degene die arm van geest is, leest Gods Woord om voedsel in zijn hart vanuit de volheid van Christus te ontvangen; enige leniging van zijn nood te verkrijgen, enige troost in zijn smart, een openbaring van Gods genade aan hem, een arme, schuldige zondaar aan de voet van het kruis. De arme van geest wordt dus door werkelijke noodzaak ertoe gedreven Gods Woord diepgaand te onderzoeken; de gezegende Geest laat de waarheid af en toe aan zijn ziel zien, zodat hij merkt dat het echt voedsel is.
Al naar gelang hij bekend is met geestelijke armoede, zal hij voornamelijk de grond bewerken om voedsel voor zijn ziel te verkrijgen. Als hij in verzoeking wordt gebracht, wil hij verlossing; als hij in een strik is geraakt, wil hij uit zijn verstrengeling worden gehaald; en als hij verward is, wil hij de zoete vertroostingen van de Geest in zijn ziel. Net zoals een arme man dus letterlijk zijn grond moet bebouwen om er voedsel van te verkrijgen, zo merkt een geestelijk arm mens dat zijn voornaamste zorg en doel is voedsel voor zijn ziel te krijgen. Hij heeft geen leerstellingen naar de letter van het Woord nodig, noch lege denkbeelden die in zijn geest als bloemen in een tuin ronddrijven, maar het vaste voedsel dat als enige in staat is zijn zinkende ziel te ondersteunen.
Welnu, hoezeer verschilt dit van wat we veronderstelden dat het geval was. We hadden niet gedacht dat armoede, hulpeloosheid en diepgaande kennis van de zondeval allemaal ter voorbereiding zijn op het ontvangen van de waarheid zoals zij in Jezus is, en dat de armen degenen zijn wier mond de Heere ruimschoots zou vullen met het voedsel van het evangelie. We dachten eerder dat de mens iets zou moeten doen om dit goede voedsel te verkrijgen. Maar dat is niet zo. Armoede, hulpeloosheid, schuld en verderf zijn de enige vereisten, want „het ploegen der armen geeft veelheid der spijze” (Spr. 13:23).
Lezen: Psalm 119:137-152
Aan de lezer…
Hoe leest u Gods Woord, waarde lezer? Bewondert u het slechts van een afstand, zoals een rijk man het uitzicht in zijn park, of zoekt u er brood voor een hongerige ziel? Bent u in verzoeking en wilt u verlossing, zit u in een strik en wilt u eruit gehaald worden, bent u verward en verlangt u naar de zoete vertroostingen van de Geest? Dan is uw armoede geen teken dat u buiten staat, maar juist een voorbereiding op het ontvangen van de waarheid zoals zij in Jezus is.
Wij menen zo licht dat wij iets moeten doen of brengen om dat goede voedsel te verkrijgen. Maar armoede, hulpeloosheid, schuld en verderf zijn de enige vereisten. De Heere vult ruimschoots de mond van de armen. Ploeg dan voort in het Woord, met zuchten en smeken, en wacht op Hem; want „het ploegen der armen geeft veelheid der spijze.”
Met een hartelijke groet,
De samenstellers van jcphilpot.nl
Maar ik zal in het midden van u doen overblijven een ellendig en arm volk; die zullen op de Naam des Heeren betrouwen.
Zefanja 3:12
Iemand die geestelijk niet arm is, kan Gods Woord lezen en de schoonheid en verhevenheid ervan bewonderen, zoals een rijke edelman de vergezichten in zijn park bewondert. Maar wie arm van geest is, leest Gods Woord om uit de volheid van Christus voedsel voor zijn hart te ontvangen. Hij zoekt enige verlichting in zijn nood, enige troost in zijn smart, een openbaring van Gods genade aan hem, een arme, schuldige zondaar aan de voet van het kruis. De arme van geest wordt dus door werkelijke nood gedreven om Gods Woord grondig te onderzoeken. De gezegende Geest laat hem de waarheid af en toe in zijn ziel zien, zodat hij merkt dat het echt voedsel is.
Naarmate hij met geestelijke armoede bekend is, zal hij vooral de grond bewerken om voedsel voor zijn ziel te krijgen. Wanneer hij in verzoeking komt, wil hij verlossing; wanneer hij in een strik geraakt is, wil hij eruit bevrijd worden; en wanneer hij in verwarring is, verlangt hij naar de zoete vertroostingen van de Geest in zijn ziel. Zoals een arme man letterlijk zijn grond moet bebouwen om er voedsel van te krijgen, zo merkt een geestelijk arm mens dat zijn voornaamste zorg en doel is voedsel voor zijn ziel te krijgen. Hij heeft geen leerstellingen naar de letter van het Woord nodig, en ook geen lege denkbeelden die als bloemen in een tuin door zijn geest zweven. Hij heeft het vaste voedsel nodig, het enige dat zijn wegzinkende ziel kan staande houden.
Hoe anders is dit dan we hadden gedacht! We hadden niet gedacht dat armoede, hulpeloosheid en een diepe kennis van de zondeval allemaal dienen als voorbereiding op het ontvangen van de waarheid zoals zij in Jezus is. We hadden niet gedacht dat juist de armen degenen zijn wier mond de Heere ruimschoots zou vullen met het voedsel van het evangelie. We dachten eerder dat de mens iets zou moeten doen om dat goede voedsel te verkrijgen. Maar dat is niet zo. Armoede, hulpeloosheid, schuld en verderf zijn de enige vereisten, want „het ploegen der armen geeft veelheid der spijze” (Spr. 13:23).
Lezen: Psalm 119:137-152
Aan de lezer…
Hoe leest u Gods Woord? Bewondert u het alleen van een afstand, zoals een rijk man het uitzicht in zijn park, of zoekt u er brood in voor een hongerige ziel? Bent u in verzoeking en wilt u verlossing, zit u in een strik en wilt u eruit bevrijd worden, bent u in verwarring en verlangt u naar de zoete vertroostingen van de Geest? Dan is uw armoede geen teken dat u buitengesloten bent, maar juist een voorbereiding op het ontvangen van de waarheid zoals zij in Jezus is.
Wij denken zo snel dat wij iets moeten doen of brengen om dat goede voedsel te verkrijgen. Maar armoede, hulpeloosheid, schuld en verderf zijn de enige vereisten. De Heere vult de mond van de armen ruimschoots. Ploeg dan voort in het Woord, met zuchten en smeken, en wacht op Hem, want „het ploegen der armen geeft veelheid der spijze.”
Met een hartelijke groet,
De samenstellers van jcphilpot.nl
I will also leave in the midst of thee an afflicted and poor people, and they shall trust in the Name of the LORD.
Zephaniah 3:12
One who is not spiritually poor may read God’s Word and admire its beauty and sublimity, as a rich nobleman admires the views in his park. But he who is poor in spirit reads God’s Word to receive food for his heart out of the fulness of Christ. He seeks some relief in his distress, some comfort in his sorrow, some manifestation of God’s grace to him, a poor, guilty sinner at the foot of the cross. The poor in spirit, then, is driven by real need to search God’s Word thoroughly. The blessed Spirit lets him see the truth from time to time in his soul, so that he finds it to be real food.
So far as he is acquainted with spiritual poverty, he will chiefly till the ground to get food for his soul. When he is in temptation, he wants deliverance; when he is caught in a snare, he wants to be set free from it; and when he is in perplexity, he longs for the sweet consolations of the Spirit in his soul. As a poor man literally must till his ground to get food from it, so a spiritually poor man finds that his chief care and aim is to get food for his soul. He does not need doctrines in the letter of the Word, nor empty notions floating through his mind like flowers in a garden. He needs the solid food, the only thing that can hold up his sinking soul.
How different this is from what we had thought! We had not thought that poverty, helplessness and a deep knowledge of the fall all serve as a preparation for receiving the truth as it is in Jesus. We had not thought that it is just the poor whose mouths the Lord would fill abundantly with the food of the gospel. We rather thought that man would have to do something to obtain that good food. But it is not so. Poverty, helplessness, guilt and ruin are the only qualifications, for “much food is in the tillage of the poor” (Proverbs 13:23).
Reading: Psalm 119:137-152
To the reader…
How do you read God’s Word? Do you only admire it from a distance, like a rich man the view in his park, or do you seek bread in it for a hungry soul? Are you in temptation and do you want deliverance, are you in a snare and do you want to be set free, are you in perplexity and do you long for the sweet consolations of the Spirit? Then your poverty is no sign that you are shut out, but rather a preparation for receiving the truth as it is in Jesus.
We so quickly think that we must do or bring something to obtain that good food. But poverty, helplessness, guilt and ruin are the only qualifications. The Lord fills the mouth of the poor abundantly. Keep tilling in the Word, then, with sighs and supplications, and wait for Him, for “much food is in the tillage of the poor.”
With warm regards,
The compilers of jcphilpot.nl
Y dejaré en medio de ti un pueblo humilde y pobre, los cuales esperarán en el Nombre de Jehová.
Sofonías 3:12
Uno que no es espiritualmente pobre puede leer la Palabra de Dios y admirar su belleza y sublimidad, como un noble rico admira las vistas de su parque. Pero el que es pobre en espíritu lee la Palabra de Dios para recibir alimento para su corazón de la plenitud de Cristo. Busca algún alivio en su angustia, algún consuelo en su tristeza, alguna manifestación de la gracia de Dios para él, un pobre pecador culpable al pie de la cruz. El pobre en espíritu, pues, es impulsado por una necesidad real a escudriñar a fondo la Palabra de Dios. El bendito Espíritu le deja ver la verdad de vez en cuando en su alma, de modo que la halla verdadero alimento.
En la medida en que conoce la pobreza espiritual, labrará principalmente la tierra para obtener alimento para su alma. Cuando está en tentación, quiere liberación; cuando está atrapado en un lazo, quiere ser librado de él; y cuando está en perplejidad, anhela las dulces consolaciones del Espíritu en su alma. Así como un hombre pobre literalmente debe labrar su tierra para obtener de ella alimento, así un hombre espiritualmente pobre halla que su principal cuidado y propósito es obtener alimento para su alma. No necesita doctrinas en la letra de la Palabra, ni nociones vacías que flotan por su mente como flores en un jardín. Necesita el alimento sólido, lo único que puede sostener su alma que se hunde.
¡Cuán diferente es esto de lo que habíamos pensado! No habíamos pensado que la pobreza, la impotencia y un profundo conocimiento de la caída sirven todos de preparación para recibir la verdad tal como está en Jesús. No habíamos pensado que es precisamente a los pobres a quienes el Señor llenaría abundantemente la boca con el alimento del evangelio. Pensábamos más bien que el hombre tendría que hacer algo para obtener ese buen alimento. Pero no es así. La pobreza, la impotencia, la culpa y la ruina son las únicas condiciones, porque “en el barbecho de los pobres hay mucho pan” (Proverbios 13:23).
Lectura: Salmo 119:137-152
Al lector…
¿Cómo lee usted la Palabra de Dios? ¿Solo la admira de lejos, como un hombre rico la vista de su parque, o busca en ella pan para un alma hambrienta? ¿Está en tentación y quiere liberación, está en un lazo y quiere ser librado, está en perplejidad y anhela las dulces consolaciones del Espíritu? Entonces su pobreza no es señal de que esté excluido, sino más bien una preparación para recibir la verdad tal como está en Jesús.
Tan pronto pensamos que debemos hacer o traer algo para obtener ese buen alimento. Pero la pobreza, la impotencia, la culpa y la ruina son las únicas condiciones. El Señor llena abundantemente la boca del pobre. Siga, pues, labrando en la Palabra, con suspiros y súplicas, y espere en Él, porque “en el barbecho de los pobres hay mucho pan”.
Con un cordial saludo,
Los compiladores de jcphilpot.nl