9 september

Maar Deze, een slachtoffer voor de zonde geofferd hebbende, is in eeuwigheid gezeten aan de rechterhand Gods.
Hebreeën 10:12

Het is een fundamenteel artikel van ons allerheiligst geloof, dat de mens Christus Jezus nu is aan de rechterhand Gods; een mens, geen denkbeeldig iets. „Er is één God, er is ook één Middelaar Gods en der mensen, de mens Christus Jezus.” God ziet op Hem met ogen van innig vermaak, met altijd nieuw welbehagen en liefde, en aanschouwt Hem als de Vertegenwoordiger van allen die in Hem gerekend worden. Hij is hun Hoofd, de kerk de leden; Hij is de Bruidegom, de kerk de bruid; Hij is de grote Hogepriester, en de kerk het huis Gods. Daar Hij voor haar leeft aan de rechterhand des Vaders, stelt Hij altijd te haren behoeve de waardigheid van Zijn voorspraak aan de Vader voor.

Het feit, de werkelijkheid, dat Hij daar is, is de blijdschap der kerk, gelijk ook al haar hoop en roem: „Ik leef, en gij zult leven.” Tot Hem dan zenden wij onze gebeden op; op Zijn heerlijke Persoon vestigen wij onze geloofsogen; op Zijn bloed stellen wij onze hoop; onder Zijn gerechtigheid begeren wij te schuilen, en wel om Zijn tegenwoordigheid te genieten, Zijn genade te smaken, Zijn liefde te ondervinden en Zijn kracht te kennen. Dit is het waar onze ziel onder de Goddelijke onderwijzingen naar haakt en verlangt.

Zie hier dan de grond van heilige vrijmoedigheid voor een arm zondaar om in te gaan in het heiligdom. Het bloed is geplengd, welk bloed de waardigheid der Godheid op zich heeft afgedrukt. Een nieuwe en levende weg is ingewijd, waarin een levende ziel mag wandelen. Een grote Hogepriester is er gezet over het huis Gods, Die de verdiensten van Zijn voorspraak voordraagt. Zo worden degenen die de behoefte aan Hem gevoelen, die niet kunnen leven en niet durven sterven zonder Hem, wier ogen op Hem geslagen en wier harten tot Hem gekeerd zijn, bemoedigd om met een heilige vrijmoedigheid in het heiligdom in te gaan, opdat zij gemeenschap mogen hebben met de Vader, de Zoon en de Heilige Geest.

Maar Deze, een slachtoffer voor de zonde geofferd hebbende, is in eeuwigheid gezeten aan de rechterhand Gods.
Hebreeën 10:12

Het is een fundamenteel artikel van ons allerheiligst geloof dat de mens Christus Jezus nu aan de rechterhand van God is; een mens, niet iets denkbeeldigs. „Er is één God, er is ook één Middelaar Gods en der mensen, de mens Christus Jezus.” God ziet op Hem met innig genoegen, met altijd nieuw welbehagen en liefde, en ziet Hem als de Vertegenwoordiger van allen die in Hem gerekend worden. Hij is hun Hoofd, de kerk zijn de leden; Hij is de Bruidegom, de kerk is de bruid; Hij is de grote Hogepriester, en de kerk is het huis van God. Omdat Hij voor haar leeft aan de rechterhand van de Vader, brengt Hij altijd ten behoeve van haar de waardigheid van Zijn voorspraak bij de Vader.

Het feit, de werkelijkheid, dat Hij daar is, is de blijdschap van de kerk, en ook al haar hoop en roem: „Ik leef, en gij zult leven.” Tot Hem zenden wij dan onze gebeden op; op Zijn heerlijke Persoon richten wij onze geloofsogen; op Zijn bloed vestigen wij onze hoop; onder Zijn gerechtigheid verlangen wij te schuilen. Dat doen wij om Zijn tegenwoordigheid te genieten, Zijn genade te proeven, Zijn liefde te ervaren en Zijn kracht te kennen. Daarnaar haakt en verlangt onze ziel onder het Goddelijk onderwijs.

Zie hier dan de grond van heilige vrijmoedigheid voor een arme zondaar om het heiligdom binnen te gaan. Het bloed is vergoten, en op dat bloed is de waardigheid van de Godheid gedrukt. Een nieuwe en levende weg is ingewijd, waarop een levende ziel mag wandelen. Er is een grote Hogepriester gesteld over het huis van God, Die de verdiensten van Zijn voorspraak voordraagt. Zo worden zij bemoedigd die behoefte aan Hem voelen, die niet kunnen leven en niet durven sterven zonder Hem, van wie de ogen op Hem gericht en de harten tot Hem gekeerd zijn. Zij mogen met een heilige vrijmoedigheid het heiligdom binnengaan, om gemeenschap te hebben met de Vader, de Zoon en de Heilige Geest.

But this Man, after He had offered one sacrifice for sins for ever, sat down on the right hand of God.
Hebrews 10:12

It is a fundamental article of our most holy faith, that the man Christ Jesus is now at God’s right hand, a very man, not a shadowy, ethereal substance. “There is one God, and one Mediator between God and men, the man Christ Jesus.” God looks at Him as such with eyes of intense delight, with ever new approbation and love; and views Him as the representative of all that are savingly interested in Him; He being the Head, the Church the members; He the Bridegroom, the Church the bride; He the great High Priest, and the Church the house of God.

As living for her at the right hand of the Father, He is ever presenting on her behalf the validity of His intercession. The fact, the reality that He is there, is the Church’s joy, as it is all her hope and all her boast. “Because I live, you shall live also.”

To Him, then, do we direct our prayers; on His glorious Person we fix our believing eyes; upon His blood we hang our hope; under His righteousness we ever desire to shelter; to feel His presence, taste His grace, experience His love, and know His power, is what our soul, under divine teaching, is ever longing for.

See, then, the grounds of holy boldness for a poor sinner to enter into the holiest. Blood has been shed, which blood has the validity of Godhead stamped upon it. A new and living way has been consecrated, in which a living soul may walk. A great High Priest is set over the house of God, Who is ever presenting the merits of His intercession. Thus, those who feel their need of Him, who cannot live, and dare not die without Him, whose eyes are upon Him and hearts towards Him, are encouraged to enter with all holy boldness into the holiest, that they may have communion with Father, Son, and Holy Spirit.

Pero Este, habiendo ofrecido por los pecados un solo sacrificio para siempre, está sentado a la diestra de Dios.
Hebreos 10:12

Es un artículo fundamental de nuestra santísima fe que el hombre Cristo Jesús está ahora a la diestra de Dios, verdadero hombre, no una sustancia sombría y etérea. “Porque hay un Dios, asimismo un Mediador entre Dios y los hombres, Jesucristo hombre.” Dios le mira como tal con ojos de intenso deleite, con aprobación y amor siempre nuevos; y le contempla como el representante de todos los que tienen un interés salvador en Él; siendo Él la Cabeza, la Iglesia los miembros; Él el Esposo, la Iglesia la esposa; Él el gran Sumo Sacerdote, y la Iglesia la casa de Dios.

Viviendo para ella a la diestra del Padre, Él presenta siempre en favor de ella la validez de Su intercesión. El hecho, la realidad de que Él está allí, es el gozo de la Iglesia, como es toda su esperanza y toda su gloria. “Porque Yo vivo, y vosotros también viviréis.”

A Él, pues, dirigimos nuestras oraciones; en Su gloriosa Persona fijamos nuestros ojos creyentes; de Su sangre colgamos nuestra esperanza; bajo Su justicia deseamos siempre refugiarnos; sentir Su presencia, gustar Su gracia, experimentar Su amor y conocer Su poder es lo que nuestra alma, bajo la enseñanza divina, anhela siempre.

Vea, pues, los fundamentos de la santa libertad con que un pobre pecador puede entrar en el santuario. Se ha derramado sangre, y esa sangre lleva estampada la validez de la Deidad. Se ha consagrado un camino nuevo y vivo, en el cual puede andar un alma viviente. Un gran Sumo Sacerdote está puesto sobre la casa de Dios, el cual presenta siempre los méritos de Su intercesión. Así, los que sienten su necesidad de Él, los que no pueden vivir ni se atreven a morir sin Él, cuyos ojos están puestos en Él y cuyos corazones se vuelven hacia Él, son animados a entrar con toda santa libertad en el santuario, para tener comunión con el Padre, el Hijo y el Espíritu Santo.