4 oktober

Maar wij zijn schuldig altijd God te danken over u, broeders, die van de Heere bemind zijt, dat u God van den beginne verkoren heeft tot zaligheid, in heiligmaking des Geestes, en geloof der waarheid.
2 Thessalonicensen 2:13

Ik wil „de heiligmaking des Geestes” met u bespreken. Merkt u om te beginnen de opvallende kracht op van het woord „in”; het is „in heiligmaking des Geestes” (2 Thess. 2:13). Alle uitverkorenen Gods moeten daarom de heiligmaking volledig doormaken. Het is een pad dat zij niet alleen in moeten slaan, maar waar zij door moeten, zodat, omdat er geen verlossing van de vloek van de wet kan plaatsvinden dan door het bloed en de gehoorzaamheid van de Zoon van God, er ook geen verlossing van de innerlijke ontheiliging en buitensporige kracht van de zonde kan plaatsvinden dan in de heiligmaking des Geestes.

De Bruid moet niet alleen in het bloed van Christus worden gewassen en met de gerechtigheid van Christus worden getooid, opdat zij haar hoofd kan opheffen zonder zonde of schaamte in de aanwezigheid van de Heere, maar ze moet ook deelnemen in die „heiligmaking zonder welke niemand de Heere zal zien” (Hebr. 12:14). Christus’ gerechtigheid is haar bruidsjurk, getooid in welke Hij tegen haar zegt: „Geheel zijt gij schoon, Mijn vriendin, en er is geen gebrek aan u” (Hoogl. 4:7). Dit is haar titel en haar zekerheid voor de hemelse zaligheid. Ze heeft echter innerlijke betamelijkheid nodig, want ze moet zowel een hart hebben als een gewaad bezitten dat een koningin waardig is.

Die twee worden prachtig samengebracht in de woorden van de psalmist: „Des Konings Dochter is geheel verheerlijkt inwendig; haar kleding is van gouden borduursel.” Ze is „geheel verheerlijkt inwendig”, en „haar kleding is van gouden borduursel”. De Geest kleedt haar uitwendig als Hij de bruidsjapon brengt en hem aantrekt. Dezelfde Geest geeft haar tegelijk inwendige heerlijkheid als Hij haar heilig maakt door Zijn bijzondere genade.

Dus Christus „hield niet alleen van de Kerk en gaf Zichzelf ervoor”, maar „heiligt haar, haar gereinigd hebbende met het bad des waters door het Woord, opdat Hij haar Zichzelven heerlijk zou voorstellen” (Ef. 5:26) – heerlijk vanbuiten en heerlijk vanbinnen, „die geen vlek of rimpel heeft”, of iets wat haar uiterlijke schoonheid bezoedelt, om zo ook „heilig en onberispelijk” te zijn, zodat haar inwendige heerlijkheid niet wordt bedorven.

Lezen: 2 Thessalonicensen 2

Maar wij zijn schuldig altijd God te danken over u, broeders, die van de Heere bemind zijt, dat u God van den beginne verkoren heeft tot zaligheid, in heiligmaking des Geestes, en geloof der waarheid.
2 Thessalonicensen 2:13

Ik wil met u spreken over „de heiligmaking des Geestes”. Let om te beginnen op de opvallende kracht van het woordje „in”: het is „in heiligmaking des Geestes” (2 Thess. 2:13). Alle uitverkorenen van God moeten de heiligmaking daarom helemaal doorgaan. Het is een pad dat zij niet alleen moeten inslaan, maar waar zij doorheen moeten. Zoals er geen verlossing van de vloek van de wet kan zijn dan door het bloed en de gehoorzaamheid van de Zoon van God, zo kan er ook geen verlossing zijn van de innerlijke onheiligheid en de overheersende kracht van de zonde dan in de heiligmaking des Geestes.

De Bruid moet niet alleen in het bloed van Christus gewassen en met de gerechtigheid van Christus versierd worden, zodat zij haar hoofd kan opheffen zonder zonde of schaamte in de tegenwoordigheid van de Heere. Zij moet ook deel hebben aan die „heiligmaking zonder welke niemand de Heere zal zien” (Hebr. 12:14). Christus’ gerechtigheid is haar bruidskleed, en terwijl zij daarmee bekleed is, zegt Hij tegen haar: „Geheel zijt gij schoon, Mijn vriendin, en er is geen gebrek aan u” (Hoogl. 4:7). Dit is haar recht en haar zekerheid op de hemelse zaligheid. Maar zij heeft ook innerlijke geschiktheid nodig, want zij moet zowel een hart hebben als een kleed dragen dat een koningin waardig is.

Die twee worden prachtig samengebracht in de woorden van de psalmist: „Des Konings Dochter is geheel verheerlijkt inwendig; haar kleding is van gouden borduursel.” Ze is „geheel verheerlijkt inwendig”, en „haar kleding is van gouden borduursel”. De Geest kleedt haar uitwendig wanneer Hij het bruidskleed brengt en het haar aantrekt. Dezelfde Geest geeft haar tegelijk inwendige heerlijkheid wanneer Hij haar heiligt door Zijn bijzondere genade.

Dus Christus „hield niet alleen van de Kerk en gaf Zichzelf ervoor”, maar Hij „heiligt haar, haar gereinigd hebbende met het bad des waters door het Woord, opdat Hij haar Zichzelven heerlijk zou voorstellen” (Ef. 5:26): heerlijk van buiten en heerlijk van binnen, „die geen vlek of rimpel heeft” of iets wat haar uiterlijke schoonheid bezoedelt, om zo ook „heilig en onberispelijk” te zijn, zodat haar inwendige heerlijkheid niet wordt aangetast.

Lezen: 2 Thessalonicensen 2

But we are bound to give thanks alway to God for you, brethren beloved of the Lord, because God hath from the beginning chosen you to salvation through sanctification of the Spirit and belief of the truth.
2 Thessalonians 2:13

I wish to speak with you about “sanctification of the Spirit”. Notice, to begin with, the striking force of the little word “through”: it is “through sanctification of the Spirit” (2 Thess. 2:13). All the elect of God must therefore pass right through sanctification. It is a path which they must not only enter upon, but go through. As there can be no deliverance from the curse of the law except by the blood and obedience of the Son of God, so there can be no deliverance from inward unholiness and the reigning power of sin except through sanctification of the Spirit.

The Bride must not only be washed in the blood of Christ and adorned with the righteousness of Christ, so that she may lift up her head without sin or shame in the presence of the Lord. She must also be a partaker of that “holiness, without which no man shall see the Lord” (Heb. 12:14). Christ’s righteousness is her wedding garment, and while she is clothed with it, He says to her, “Thou art all fair, My love; there is no spot in thee” (Song 4:7). This is her title and her security for heavenly bliss. But she needs inward fitness as well, for she must have a heart as well as wear a robe worthy of a queen.

These two are beautifully brought together in the words of the psalmist: “The King’s daughter is all glorious within: her clothing is of wrought gold.” She is “all glorious within”, and “her clothing is of wrought gold”. The Spirit clothes her outwardly when He brings the wedding garment and puts it upon her. The same Spirit at the same time gives her inward glory when He sanctifies her by His special grace.

So Christ not only “loved the church, and gave Himself for it”, but He “sanctifies and cleanses it with the washing of water by the Word, that He might present it to Himself a glorious church” (Eph. 5:26-27): glorious without and glorious within, “not having spot, or wrinkle”, or anything that mars her outward beauty, that so she might also be “holy and without blemish”, so that her inward glory is not impaired.

Reading: 2 Thessalonians 2

Mas nosotros debemos siempre dar gracias a Dios por vosotros, hermanos amados del Señor, de que Dios os haya escogido desde el principio para salud, por la santificación del Espíritu y fe de la verdad.
2 Tesalonicenses 2:13

Deseo hablarle de la “santificación del Espíritu”. Observe, para empezar, la notable fuerza de la pequeña palabra “por”: es “por la santificación del Espíritu” (2 Tesalonicenses 2:13). Todos los escogidos de Dios deben, por tanto, pasar de punta a punta por la santificación. Es un camino en el que no solo deben entrar, sino que deben recorrer hasta el final. Así como no puede haber liberación de la maldición de la ley sino por la sangre y la obediencia del Hijo de Dios, así no puede haber liberación de la impiedad interior y del poder dominante del pecado sino por la santificación del Espíritu.

La Esposa no solo debe ser lavada en la sangre de Cristo y adornada con la justicia de Cristo, para que pueda alzar la cabeza sin pecado ni vergüenza en la presencia del Señor. Debe también ser partícipe de esa “santidad, sin la cual nadie verá al Señor” (Hebreos 12:14). La justicia de Cristo es su vestido de bodas, y mientras está vestida de él, Él le dice: “Toda tú eres hermosa, amiga Mía, y en ti no hay mancha” (Cantares 4:7). Este es su título y su garantía para la dicha celestial. Pero necesita también idoneidad interior, porque debe tener un corazón, así como llevar un manto digno de una reina.

Ambas cosas se reúnen hermosamente en las palabras del salmista: “Toda ilustre es de dentro la hija del Rey: de brocado de oro es su vestido.” Ella es “toda ilustre de dentro”, y “de brocado de oro es su vestido”. El Espíritu la viste por fuera cuando trae el vestido de bodas y se lo pone. El mismo Espíritu le da al mismo tiempo gloria interior cuando la santifica por Su gracia especial.

Así Cristo no solo “amó a la iglesia, y se entregó a Sí mismo por ella”, sino que la santifica, “limpiándola en el lavacro del agua por la palabra, para presentársela gloriosa para Sí” (Efesios 5:26-27): gloriosa por fuera y gloriosa por dentro, “que no tuviese mancha ni arruga”, ni cosa alguna que estropee su hermosura exterior, para que así fuese también “santa y sin mancha”, de modo que su gloria interior no quede menoscabada.

Lectura: 2 Tesalonicenses 2