30 december

Het einde eens dings is beter dan zijn beginsel.
Prediker 7:8

Alzo spreekt de wijze man, en het is dikwijls waar in het natuurlijke, maar immer waar in het geestelijke. Zelden kunnen wij in den beginne de uitslag voorzien ener zaak die wij ondernemen. Wij mogen haar met veel hoop aanvangen, en aan het einde die hoop deerlijk bedrogen zien. Wij mogen ze somtijds met vrees beginnen en bij de uitkomst bevinden dat deze vrees geheel ongegrond was. Wat wij ook ondernemen, het is zeer zelden dat het einde aan onze verwachting beantwoordt, want wij moeten telkens en telkens leren dat „de mens zijn weg overdenkt, maar dat de Heere zijn gangen bestuurt”, en dat er vele beraadslagingen zijn in het hart eens mensen, maar dat evenwel de raad des Heeren, en die alleen, zal bestaan.

Maar zoverre als wij behoren tot de kinderen Gods, en dus onder een bijzonder bestuur en Goddelijke lering en leiding zijn, hetzij onze eerste verwachtingen vervuld worden of niet, het einde zet op al de wegen Gods met ons, zowel in de voorzienigheid als in de genade, de stempel van wijsheid en goedheid. Hoe belemmerd het pad van een kind Gods ook geweest zij; hoe zijn plannen, ook de gedachten van zijn hart, zoals Job zegt, ook verijdeld zijn; hoewel hetgeen hij zelf goed achtte ten kwade uitliep, en hij, naar licht uitziende, niets dan duisternis ontwaarde; welke bittere dingen God tegen hem scheen te schrijven, wanneer Hij hem de zonden zijner jeugd toerekende: hij zal vroeger of later toch kunnen zeggen: „O hoe groot is Uw goedheid, die Gij weggelegd hebt voor degenen, die U vrezen!” En dat zal hem de vrijmoedigheid geven erbij te voegen: „Waarlijk, goedheid en barmhartigheid zullen mij al de dagen mijns levens volgen, zoals zij mij reeds gevolgd zijn, en ik zal in het huis des Heeren wonen eeuwiglijk en altoos.”

Laat ieder ’s Heeren goedheid loven,
want goed is d’ Oppermajesteit:
zijn goedheid gaat het al te boven,
zijn goedheid duurt in eeuwigheid!
Laat Isrel nu Gods goedheid loven
en zeggen: „Roemt Gods majesteit!
Zijn goedheid gaat het al te boven,
zijn goedheid duurt in eeuwigheid!”

Ps. 118:1

Het einde eens dings is beter dan zijn beginsel.
Prediker 7:8

Zo spreekt de wijze man, en het is vaak waar in het natuurlijke, maar altijd waar in het geestelijke. Zelden kunnen wij bij het begin de afloop voorzien van iets wat wij ondernemen. Wij kunnen het met veel hoop beginnen, en aan het einde zien hoe die hoop deerlijk bedrogen uitkomt. Soms beginnen wij het met vrees, en merken wij bij de afloop dat die vrees volkomen ongegrond was. Wat wij ook ondernemen, het gebeurt maar zelden dat het einde aan onze verwachting beantwoordt. Want wij moeten telkens weer leren dat „de mens zijn weg overdenkt, maar dat de Heere zijn gangen bestuurt”, en dat er veel overleggingen zijn in het hart van een mens, maar dat toch de raad van de Heere, en die alleen, zal bestaan.

Maar voor zover wij tot de kinderen van God behoren, en dus onder een bijzondere regering en Goddelijk onderwijs en leiding staan, drukt het einde op alle wegen van God met ons, zowel in de voorzienigheid als in de genade, de stempel van wijsheid en goedheid, of onze eerste verwachtingen nu vervuld worden of niet. Hoe belemmerd het pad van een kind van God ook geweest is; hoe zeer zijn plannen, ja de gedachten van zijn hart, zoals Job zegt, ook verijdeld zijn; hoewel wat hij zelf goed vond ten kwade uitliep, en hij, uitziend naar licht, niets dan duisternis zag; welke bittere dingen God ook tegen hem leek te schrijven, toen Hij hem de zonden van zijn jeugd toerekende: vroeg of laat zal hij toch kunnen zeggen: „O hoe groot is Uw goedheid, die Gij weggelegd hebt voor degenen, die U vrezen!” En dat zal hem de vrijmoedigheid geven om eraan toe te voegen: „Waarlijk, goedheid en barmhartigheid zullen mij al de dagen mijns levens volgen, zoals zij mij reeds gevolgd zijn, en ik zal in het huis des Heeren wonen eeuwiglijk en altoos.”

Laat ieder ’s Heeren goedheid loven,
want goed is d’ Oppermajesteit:
zijn goedheid gaat het al te boven,
zijn goedheid duurt in eeuwigheid!
Laat Isrel nu Gods goedheid loven
en zeggen: „Roemt Gods majesteit!
Zijn goedheid gaat het al te boven,
zijn goedheid duurt in eeuwigheid!”

Ps. 118:1

Better is the end of a thing than the beginning thereof.
Ecclesiastes 7:8

Thus says the wise man, and it is often true in natural things, but invariably so in divine. Rarely at first can we foresee what will be the outcome of any matter which we take in hand. We may begin it with much hope, and find in the end those hopes sadly disappointed. We may begin it with much fear, and find from the event those fears utterly groundless. Whatever we take in hand it is very rare that our expectations are fully carried out, for we have again and again to learn that “man’s heart devises his way, but the Lord directs his steps,” and that there are many devices in a man’s heart, nevertheless the counsel of the Lord, that and that only, shall stand.

But so far as we are among the family of God, and as such are under especial guidance and divine teaching and leading, whether our first expectations are accomplished or not, the end stamps wisdom and goodness upon all the dealings of God with us both in providence and in grace.

However chequered his path has been; however, as Job speaks, his purposes have been broken off, even the thoughts of his heart; however when he looked for good, then evil came unto him, and when he waited for light there came darkness; whatever bitter things God seemed to write against him when He made him to possess the sins of his youth, yet sooner or later every child of God will be able to say, “O how great is Your goodness which You have laid up for those who fear You!” and this will embolden him to add, “Surely goodness and mercy shall follow me, as they have already followed me, all the days of my life, and I shall dwell in the house of the Lord forever.”

Mejor es el fin del negocio que su principio.
Eclesiastés 7:8

Así dice el sabio, y con frecuencia es verdad en las cosas naturales, pero invariablemente lo es en las divinas. Rara vez podemos prever al principio cuál será el resultado de cualquier asunto que emprendemos. Podemos comenzarlo con mucha esperanza, y hallar al final esas esperanzas tristemente defraudadas. Podemos comenzarlo con mucho temor, y hallar por el desenlace que esos temores carecían por completo de fundamento. Sea lo que sea que emprendamos, es muy raro que nuestras expectativas se cumplan del todo, porque una y otra vez tenemos que aprender que “el corazón del hombre piensa su camino: mas Jehová endereza sus pasos”, y que muchos pensamientos hay en el corazón del hombre, mas el consejo de Jehová, ese y solo ese, permanecerá.

Pero en cuanto estamos entre la familia de Dios, y como tales bajo una guía especial y una enseñanza y dirección divinas, se cumplan o no nuestras primeras expectativas, el fin imprime el sello de la sabiduría y la bondad sobre todos los tratos de Dios con nosotros, tanto en la providencia como en la gracia.

Por accidentado que haya sido su camino; por mucho que, como dice Job, sus pensamientos hayan sido arrancados, los designios de su corazón; por mucho que, cuando esperaba el bien, le vino el mal, y cuando esperaba luz vino la oscuridad; sean cuales sean las cosas amargas que Dios pareció escribir contra él cuando le hizo cargo de los pecados de su mocedad, tarde o temprano todo hijo de Dios podrá decir: “¡Cuán grande es Tu bien, que has guardado para los que Te temen!”, y esto le dará ánimo para añadir: “Ciertamente el bien y la misericordia me seguirán, como ya me han seguido, todos los días de mi vida: y en la casa de Jehová moraré por largos días”.