Want de Zoon des mensen is gekomen, om te zoeken en zalig te maken, dat verloren was.
Lukas 19:10
„De Zoon des mensen is gekomen.” Wat een zalige komst! De Heere Jezus heeft, met de tederste tegemoetkoming aan onze behoeften, die genadige titel „de Zoon des mensen” aangenomen. Hij was de Zoon van God, en wel van alle eeuwigheid; maar Hij heeft Zich niet geschaamd Zich de Zoon des mensen te noemen. We hebben iemand nodig zoals wijzelf, Die dezelfde natuur heeft; Die in Zijn borst hetzelfde menselijke hart draagt; iemand Die „in alle dingen, gelijk als wij, is verzocht geweest, doch zonder zonde”, en daarom medelijden kan hebben met en kan bijstaan degenen die worden verleid.
„De Zoon des mensen is gekomen!” We hebben er nooit om gevraagd. Hadden we het durven vragen? Wie zou dit hebben durven voorleggen in de hemel? Hier is een mens weggezonken in de verwoesting van de zondeval, een vijand, een vreemdeling. Wie zou zijn verzoening en herstel durven voorstellen? De uitverkoren engelen zagen dat hun mede-engelen uit de hemel werden geworpen zonder medelijden en zonder barmhartigheid; waarom zou de mens niet hetzelfde lot ondergaan? De mens heeft met hen in de zonde gedeeld; waarom zou de mens niet met hen in smart delen?
Maar o, de tedere barmhartigheid, de hemelse genade, het medelevend mededogen van de Drie-enige Heere! Toen de mens in de onderste diepten van de zondeval was weggezonken — verwoest, en vervreemd van het leven Gods — werd de verborgen raad van de eeuwigheid aan het licht gebracht, dat de Zoon van God de Zoon des mensen zou worden, om te lijden, bloeden en sterven voor zulke stakkers; en zo een Middelaar te worden, Die volkomenlijk zalig kan maken degenen die door Hem tot God gaan! „De Zoon des mensen” is gekomen! De Middelaar is in het vlees verschenen, opdat „een iegelijk, die in Hem gelooft, niet verderve, maar het eeuwige leven hebbe” (Joh. 3:15).
Lezen: Johannes 3:1-21
Aan de lezer…
Hoe dikwijls hebt u stilgestaan bij deze vier woorden: „De Zoon des mensen is gekomen”? Wij hebben er nooit om gevraagd. Wie zou het hebben durven vragen voor een mens die weggezonken was in de verwoesting van de val, een vijand en een vreemdeling? En toch is Hij gekomen.
Hij, Die de Zoon van God was van eeuwigheid, heeft Zich niet geschaamd de Zoon des mensen te heten. Hij draagt hetzelfde menselijke hart, is in alle dingen verzocht zoals wij, doch zonder zonde, en kan daarom medelijden hebben met wie verzocht worden. Voelt u zich ver weg en verloren? Juist voor zulken is de Middelaar in het vlees verschenen, Die volkomenlijk zalig kan maken wie door Hem tot God gaan, „opdat een iegelijk, die in Hem gelooft, niet verderve, maar het eeuwige leven hebbe.”
Met een hartelijke groet,
De samenstellers van jcphilpot.nl
Want de Zoon des mensen is gekomen, om te zoeken en zalig te maken, dat verloren was.
Lukas 19:10
„De Zoon des mensen is gekomen.” Wat een zalige komst! De Heere Jezus heeft, in de tederste zorg voor wat wij nodig hebben, die genadige titel „de Zoon des mensen” aangenomen. Hij was de Zoon van God, en dat van alle eeuwigheid; maar Hij heeft Zich niet geschaamd Zich de Zoon des mensen te noemen. Wij hebben iemand nodig zoals wijzelf, Die dezelfde natuur heeft, Die in Zijn borst hetzelfde menselijke hart draagt; iemand Die „in alle dingen, gelijk als wij, is verzocht geweest, doch zonder zonde”, en daarom medelijden kan hebben met hen die verzocht worden en hen kan bijstaan.
„De Zoon des mensen is gekomen!” Wij hebben er nooit om gevraagd. Hadden we het durven vragen? Wie zou dit in de hemel hebben durven voorleggen? Hier is een mens, weggezonken in de verwoesting van de zondeval, een vijand, een vreemdeling. Wie zou zijn verzoening en herstel durven voorstellen? De uitverkoren engelen zagen hoe hun mede-engelen uit de hemel geworpen werden, zonder medelijden en zonder barmhartigheid; waarom zou de mens niet hetzelfde lot ondergaan? De mens heeft met hen gedeeld in de zonde; waarom zou hij niet met hen delen in de smart?
Maar o, de tedere barmhartigheid, de hemelse genade, het meelevend mededogen van de Drie-enige Heere! Toen de mens in de diepste diepten van de zondeval was weggezonken, verwoest en vervreemd van het leven van God, werd de verborgen raad van de eeuwigheid aan het licht gebracht: dat de Zoon van God de Zoon des mensen zou worden, om te lijden, te bloeden en te sterven voor zulke stakkers, en zo een Middelaar te worden, Die volkomenlijk zalig kan maken degenen die door Hem tot God gaan! „De Zoon des mensen” is gekomen! De Middelaar is in het vlees verschenen, opdat „een iegelijk, die in Hem gelooft, niet verderve, maar het eeuwige leven hebbe” (Joh. 3:15).
Lezen: Johannes 3:1-21
Aan de lezer…
Hoe vaak hebt u stilgestaan bij deze vier woorden: „De Zoon des mensen is gekomen”? Wij hebben er nooit om gevraagd. Wie zou het hebben durven vragen voor een mens die weggezonken was in de verwoesting van de val, een vijand en een vreemdeling? En toch is Hij gekomen.
Hij, Die van eeuwigheid de Zoon van God was, heeft Zich niet geschaamd de Zoon des mensen te heten. Hij draagt hetzelfde menselijke hart, is in alle dingen verzocht zoals wij, maar zonder zonde, en kan daarom medelijden hebben met wie verzocht worden. Voelt u zich ver weg en verloren? Juist voor zulke mensen is de Middelaar in het vlees verschenen, Die volkomen zalig kan maken wie door Hem tot God gaan, „opdat een iegelijk, die in Hem gelooft, niet verderve, maar het eeuwige leven hebbe.”
Met een hartelijke groet,
De samenstellers van jcphilpot.nl
For the Son of man is come to seek and to save that which was lost.
Luke 19:10
“The Son of man is come.” What a blessed coming! The Lord Jesus, in the tenderest care for what we need, has taken upon Himself that gracious title, “the Son of man.” He was the Son of God, and that from all eternity; but He was not ashamed to call Himself the Son of man. We need One like ourselves, Who has the same nature, Who carries in His breast the same human heart; One Who “was in all points tempted like as we are, yet without sin,” and is therefore able to sympathise with and to succour them that are tempted.
“The Son of man is come!” We never asked for it. Would we have dared to ask it? Who would have dared to propose this in heaven? Here is man, sunk in the ruins of the fall, an enemy, an alien. Who would have dared to propose his reconciliation and restoration? The elect angels saw their fellow angels cast out of heaven, without pity and without mercy; why should man not suffer the same doom? Man shared with them in the sin; why should he not share with them in the sorrow?
But oh, the tender mercy, the heavenly grace, the compassionate pity of the Triune Jehovah! When man had sunk into the lowest depths of the fall, ruined and alienated from the life of God, the secret counsel of eternity was brought to light: that the Son of God should become the Son of man, to suffer, bleed and die for such wretches, and so become a Mediator, Who is able to save to the uttermost them that come unto God by Him! “The Son of man” is come! The Mediator has appeared in the flesh, “that whosoever believeth in Him should not perish, but have eternal life” (John 3:15).
Reading: John 3:1-21
To the reader…
How often have you paused over these words: “The Son of man is come”? We never asked for it. Who would have dared to ask it for a man sunk in the ruins of the fall, an enemy and an alien? And yet He came.
He Who was the Son of God from eternity was not ashamed to be called the Son of man. He carries the same human heart, was tempted in all points like as we are, yet without sin, and can therefore have compassion on those who are tempted. Do you feel far away and lost? It is for just such people that the Mediator appeared in the flesh, Who is able to save to the uttermost those who come unto God by Him, “that whosoever believeth in Him should not perish, but have eternal life.”
With warm regards,
The compilers of jcphilpot.nl
Porque el Hijo del hombre vino a buscar y salvar lo que se había perdido.
Lucas 19:10
“El Hijo del hombre vino.” ¡Qué venida bendita! El Señor Jesús, con el más tierno cuidado por lo que necesitamos, ha tomado sobre Sí ese título lleno de gracia, “el Hijo del hombre”. Él era el Hijo de Dios, y eso desde toda la eternidad; pero no se avergonzó de llamarse el Hijo del hombre. Necesitamos a Uno como nosotros, que tenga la misma naturaleza, que lleve en Su pecho el mismo corazón humano; a Uno que fue “tentado en todo según nuestra semejanza, pero sin pecado”, y que por eso puede compadecerse de los que son tentados y socorrerlos.
“¡El Hijo del hombre vino!” Nunca lo pedimos. ¿Nos habríamos atrevido a pedirlo? ¿Quién se habría atrevido a proponer esto en el cielo? He aquí al hombre, hundido en las ruinas de la caída, un enemigo, un extraño. ¿Quién se habría atrevido a proponer su reconciliación y restauración? Los ángeles escogidos vieron a sus compañeros ángeles echados del cielo, sin compasión y sin misericordia; ¿por qué no habría de sufrir el hombre la misma condena? El hombre tuvo parte con ellos en el pecado; ¿por qué no habría de tener parte con ellos en el dolor?
¡Pero oh, la tierna misericordia, la gracia celestial, la compasión entrañable del Trino Jehová! Cuando el hombre se había hundido en las más bajas profundidades de la caída, arruinado y ajeno a la vida de Dios, salió a la luz el consejo secreto de la eternidad: que el Hijo de Dios se hiciera el Hijo del hombre, para sufrir, sangrar y morir por tales miserables, y así llegar a ser un Mediador que puede salvar eternamente a los que por Él se allegan a Dios. ¡“El Hijo del hombre” vino! El Mediador se ha manifestado en la carne, “para que todo aquel que en Él creyere, no se pierda, sino que tenga vida eterna” (Juan 3:15).
Lectura: Juan 3:1-21
Al lector…
¿Cuántas veces se ha detenido usted en estas palabras: “El Hijo del hombre vino”? Nunca lo pedimos. ¿Quién se habría atrevido a pedirlo para un hombre hundido en las ruinas de la caída, un enemigo y un extraño? Y sin embargo Él vino.
Aquel que era el Hijo de Dios desde la eternidad no se avergonzó de ser llamado el Hijo del hombre. Lleva el mismo corazón humano, fue tentado en todo según nuestra semejanza, pero sin pecado, y por eso puede compadecerse de los que son tentados. ¿Se siente lejos y perdido? Es precisamente para gente así que se manifestó en la carne el Mediador, que puede salvar eternamente a los que por Él se allegan a Dios, “para que todo aquel que en Él creyere, no se pierda, sino que tenga vida eterna”.
Con un cordial saludo,
Los compiladores de jcphilpot.nl