28 december

En nu, broeders, ik beveel u Gode en den Woorde Zijner genade; Die machtig is u op te bouwen en u een erfdeel te geven onder al de geheiligden.
Handelingen 20:32

Niet alleen beval Paulus de kerk van Efeze aan God, maar ook in een bijzondere zin „aan het Woord Zijner genade”. Niets dan genade kan de ziel behouden, niets dan overvloeiende genade kan onze zware ongerechtigheden voor het oog der gerechtigheid uitwissen en wegdoen. Maar het „Woord Zijner genade” is dat Woord hetwelk de genade in het hart brengt, dat leven en kracht aan de ziel schenkt, dat de Geest door Zijn inwendige onderwijzing op de consciëntie verzegelt en door welke Hij die gunst openbaart en uitstort, waarvan Hij getuigt. Dit is het, hetgeen Gods volk nodig heeft.

Het is het Woord der genade dat hun ziel bereikt. Het is niet het lezen over genade in het Woord van God dat de vrede in hun harten brengt; het is hét „Woord der genade”, wanneer het Hem behaagt dat Woord met een Goddelijke kracht tot hun zielen te spreken; dit alleen brengt de zaligheid met zich. Nu, het volk van God is gedurig in deze beproevende wegen en omstandigheden, waaruit niets hen kan verlossen dan het Woord der genade Gods.

Indien de ziel door zware beproevingen heen moet, kan het horen van genade hen daaruit niet verlossen. Indien zij bezet is met krachtige verzoekingen, is het niet het lezen over genade dat hun hart verbreken kan. Maar het „Woord der genade”, wanneer het de Heere behaagt met Zijn gezegende lippen te spreken en enige belofte door Zijn Goddelijke kracht toe te passen, dit ondersteunt onder beproeving, verlost uit verzoeking, breekt de strikken in stukken, maakt het kromme recht en de oneffenheden vlak, brengt de gevangene uit de gevangenis en neemt het juk af uit kracht van de zalving die ermee vergezeld gaat.

En nu, broeders, ik beveel u Gode en den Woorde Zijner genade; Die machtig is u op te bouwen en u een erfdeel te geven onder al de geheiligden.
Handelingen 20:32

Paulus beval de gemeente van Efeze niet alleen aan God aan, maar in bijzondere zin ook „aan het Woord Zijner genade”. Niets dan genade kan de ziel behouden; niets dan overvloeiende genade kan onze zware ongerechtigheden voor het oog van de gerechtigheid uitwissen en wegdoen. Maar het „Woord Zijner genade” is het Woord dat de genade in het hart brengt, dat leven en kracht aan de ziel schenkt, dat de Geest door Zijn inwendige onderwijs op het geweten verzegelt en waardoor Hij de gunst openbaart en uitstort waarvan Hij getuigt. Dat is wat Gods volk nodig heeft.

Het is het Woord van de genade dat hun ziel bereikt. Het is niet het lezen over genade in het Woord van God dat vrede in hun harten brengt; het is hét „Woord der genade”, wanneer het Hem behaagt dat Woord met goddelijke kracht tot hun zielen te spreken; dat alleen brengt de zaligheid mee. Nu verkeert het volk van God voortdurend in beproevende wegen en omstandigheden waaruit niets hen kan verlossen dan het Woord van Gods genade.

Als de ziel door zware beproevingen heen moet, kan het horen over genade haar daaruit niet verlossen. Als zij bestookt wordt door krachtige verzoekingen, is het niet het lezen over genade dat haar hart kan breken. Maar het „Woord der genade”, wanneer het de Heere behaagt met Zijn gezegende lippen te spreken en een belofte door Zijn goddelijke kracht toe te passen, dat ondersteunt onder beproeving, verlost uit verzoeking, breekt de strikken in stukken, maakt het kromme recht en het oneffene vlak, haalt de gevangene uit de gevangenis en neemt het juk weg door de kracht van de zalving die ermee gepaard gaat.

“And now, brethren, I commend you to God, and to the word of his grace, which is able to build you up, and to give you an inheritance among all them which are sanctified.”
Acts 20:32

Not only did Paul “commend” the church at Ephesus “to God,” but he commended them also in an especial manner “to the word of His grace.” There is a difference between “grace” and “the word of His grace.” Nothing but grace can save the soul; nothing but super-abounding grace can blot out and hide from the view of justice our aggravated iniquities. But “the word of His grace” is that word which brings this grace into the heart, which communicates life and power to the soul, which the Spirit by His inward teaching and testimony seals on the conscience, and by which He reveals and sheds abroad that favor of which He testifies.

This is what the Lord’s people need. It is “the word of grace” that reaches their soul. It is not reading of grace in God’s word that brings peace into their hearts; it is “the word of His grace,” when He is pleased to speak that word with a divine power to their souls, that brings salvation with it.

Now, the Lord’s people are continually in those trying states and circumstances, out of which nothing can deliver them but “the word of God’s grace.” If the soul has to pass through severe trials, it is not hearing of grace that can deliver it out of them. If it be beset with powerful temptations, it is not reading about grace that can break them to pieces. But “the word of His grace,” when the Lord Himself is pleased to speak with His own blessed lips, and apply some promise with His own divine power, supports under trial, delivers from temptation, breaks snares to pieces, makes crooked things straight and rough places plain, brings the prisoner out of the prison-house, and takes off the yoke by reason of the anointing.

“Y ahora, hermanos, os encomiendo a Dios, y a la palabra de Su gracia: el cual es poderoso para sobreedificar, y daros heredad con todos los santificados.”
Hechos 20:32

Pablo no solo “encomendó” a la iglesia de Éfeso “a Dios”, sino que la encomendó también de manera especial “a la palabra de Su gracia”. Hay una diferencia entre “la gracia” y “la palabra de Su gracia”. Nada sino la gracia puede salvar el alma; nada sino la gracia sobreabundante puede borrar nuestras agravadas iniquidades y ocultarlas de la vista de la justicia. Pero “la palabra de Su gracia” es aquella palabra que trae esta gracia al corazón, que comunica vida y poder al alma, que el Espíritu, por Su enseñanza y testimonio interiores, sella en la conciencia, y por la cual revela y derrama aquel favor del que da testimonio.

Esto es lo que necesita el pueblo del Señor. Es “la palabra de gracia” la que alcanza su alma. No es leer acerca de la gracia en la palabra de Dios lo que trae paz a su corazón; es “la palabra de Su gracia”, cuando a Él Le place hablar esa palabra con poder divino a su alma, la que trae consigo la salvación.

Ahora bien, el pueblo del Señor está continuamente en aquellos estados y circunstancias de prueba de los cuales nada puede librarlo sino “la palabra de la gracia de Dios”. Si el alma ha de pasar por pruebas severas, no es oír hablar de la gracia lo que puede librarla de ellas. Si está asediada por poderosas tentaciones, no es leer acerca de la gracia lo que puede hacerlas pedazos. Pero “la palabra de Su gracia”, cuando el Señor mismo tiene a bien hablar con Sus propios benditos labios y aplicar alguna promesa con Su propio poder divino, sostiene en la prueba, libra de la tentación, hace pedazos los lazos, endereza lo torcido y allana lo áspero, saca de la cárcel al preso y quita el yugo a causa de la unción.