21 augustus

Heere, bij deze dingen leeft men, en in alle deze is het leven mijns geestes.
Jesaja 38:16

Toen Hiskia zeide: „Bij deze dingen leeft men”, wilde hij zeggen dat bij deze beproevingen en uitreddingen, bij dat vallen en weer opstaan, bij deze verarming en verrijking, bij dit ledigen en vullen, „bij deze dingen de mens”, dat is, de geestelijke mens, „leeft”. Het is een verborgenheid, maar een grote waarheid, dat juist in evenredigheid als wij de wereld, onszelf, de zinnen, de natuur en de valse godsdienst afsterven, het leven Gods des te meer in ons geweten wordt versterkt. De Heere heeft misschien velen uwer deze waarheid door grote droefenis leren verstaan; maar toen die beproevingen op u aankwamen, scheen het alsof zij u geheel wilden overstelpen; zij rukten u geheel uit uw standpunt, en het scheen alsof zij uw geloof en uw hoop geheel hadden verwoest.

Maar ofschoon die stroom van verzoeking over uw ziel ging, voerde hij niets dan onreinheid mede, die gij tot nu toe had aangezien voor onderwijs van God de Heilige Geest. Verre dus van uw geloof door deze droefenissen geheel overmeesterd te zien, bevond gij juist dat uw geloof door diezelfde stroom was versterkt, die het eerst geheel scheen te overstromen. Het ware geloof wordt door beproevingen evenmin uitgeroeid als de eik gedood wordt door het wegnemen van de klimop, of door de storm, die slechts enige verdorde takken afrukt. Evenals de eik zijn wortels des te dieper in de grond slaat naarmate er meer stormen om hem woeden, zo maken ook de stormen in de ziel dat deze de Waarheid des te vaster omklemt en haar vezels des te dieper in de Persoon, de liefde, het werk en het bloed van de Heere Jezus slaat. Zodat de mens bij deze dingen leeft; want door hen wordt het leven Gods in de ziel onderhouden; de Heilige Geest versterkt het in het geheim door dezelfde dingen die het dreigden te verwoesten.

Gans anders is ’t met hem, die ’t kwaad bemint:
hij is als kaf, dat wegstuift voor de wind.
Geen zondaar zal ’t gewis verderf ontkomen,
als in ’t gericht door God wordt wraak genomen.
Hij, die van deugd en godsvrucht is ontaard,
zal niet bestaan, waar ’t vrome volk vergaart.

Ps. 1:3

Heere, bij deze dingen leeft men, en in alle deze is het leven mijns geestes.
Jesaja 38:16

Toen Hiskia zei: „Bij deze dingen leeft men”, bedoelde hij dat bij deze beproevingen en uitreddingen, bij dat vallen en weer opstaan, bij dat arm en weer rijk worden, bij dat ledigen en vullen, „bij deze dingen de mens”, dat wil zeggen de geestelijke mens, „leeft”. Het is een verborgenheid, maar een grote waarheid, dat juist in de mate waarin wij afsterven aan de wereld, aan onszelf, aan de zinnen, aan de natuur en aan de valse godsdienst, het leven van God des te meer in ons geweten wordt versterkt. Misschien heeft de Heere velen van u deze waarheid door grote droefheid leren verstaan. Maar toen die beproevingen op u afkwamen, leek het alsof zij u helemaal wilden overstelpen. Zij rukten u volledig los van waar u stond, en het leek alsof zij uw geloof en uw hoop helemaal hadden verwoest.

Maar hoewel die stroom van verzoeking over uw ziel ging, voerde hij niets anders mee dan onreinheid, die u tot dan toe had aangezien voor onderwijs van God de Heilige Geest. In plaats van uw geloof door deze droefheden overmeesterd te zien, merkte u juist dat uw geloof versterkt was door dezelfde stroom die het eerst helemaal leek te overspoelen. Het ware geloof wordt door beproevingen evenmin uitgeroeid als de eik gedood wordt doordat de klimop wordt weggenomen, of door de storm, die alleen een paar verdorde takken afrukt. Zoals de eik zijn wortels des te dieper in de grond slaat naarmate er meer stormen om hem heen woeden, zo maken ook de stormen in de ziel dat zij de Waarheid des te vaster omklemt en haar vezels des te dieper in de Persoon, de liefde, het werk en het bloed van de Heere Jezus slaat.

Zo leeft de mens bij deze dingen, want door deze dingen wordt het leven van God in de ziel onderhouden. De Heilige Geest versterkt het in het verborgen door juist de dingen die het dreigden te verwoesten.

Gans anders is ’t met hem, die ’t kwaad bemint:
hij is als kaf, dat wegstuift voor de wind.
Geen zondaar zal ’t gewis verderf ontkomen,
als in ’t gericht door God wordt wraak genomen.
Hij, die van deugd en godsvrucht is ontaard,
zal niet bestaan, waar ’t vrome volk vergaart.

Ps. 1:3

O Lord, by these things men live, and in all these things is the life of my spirit.
Isaiah 38:16

When Hezekiah said, “By these things men live,” he meant that by these trials and deliverances, by these sinkings and risings, strippings and clothings, emptyings and fillings, “by these things men,” that is, spiritual men, “live.” It is a mystery, but a great truth, that just in proportion as we die to the world, to self, to sense, to nature, and to false religion, the more the life of God is strengthened in our conscience. The Lord, perhaps, has taught some of you this truth through great afflictions. But when these trials came upon you at the first, it seemed as though they would entirely overwhelm you; they took away your standing, and it appeared as though they had destroyed your faith and hope.

But though these floods of temptation passed over the soul, they swept away nothing but rubbish, which until then was mistaken for the inward teachings of God the Spirit. So far then from these afflictions overwhelming your faith, you found that faith was secretly strengthened by the very flood that threatened at first to drown it. True faith is no more destroyed by sharp trials, than the oak is destroyed by cutting away the ivy, or by a storm blowing down some of its rotten branches.

And thus, as the oak, the more the winds blow upon it, takes a firmer root in the soil; so the storms and tempests that blow upon the soul, only cause it to take a firmer hold of the truth, and to strike its fibers more deeply into the Person, love, work, and blood of Jesus. So that, “by these things men live,” for through them, the life of God is maintained and kept up in the soul, the Holy Spirit secretly strengthening it by the very things that seemed to threaten it with destruction.

Oh Señor, con estas cosas se vive, y en todas ellas está la vida de mi espíritu.
Isaías 38:16

Cuando Ezequías dijo: “Con estas cosas se vive”, quiso decir que por estas pruebas y liberaciones, por estos hundimientos y levantamientos, despojos y vestiduras, vaciamientos y llenuras, “con estas cosas” viven los hombres, es decir, los hombres espirituales. Es un misterio, pero una gran verdad, que precisamente en la medida en que morimos al mundo, al yo, a los sentidos, a la naturaleza y a la religión falsa, tanto más se fortalece la vida de Dios en nuestra conciencia. Quizá el Señor ha enseñado a algunos de ustedes esta verdad por medio de grandes aflicciones. Pero cuando estas pruebas vinieron sobre ustedes al principio, parecía que iban a abrumarlos por completo; les quitaron el lugar donde estaban firmes, y parecía como si hubieran destruido su fe y su esperanza.

Pero aunque estas inundaciones de tentación pasaron sobre el alma, no arrastraron nada sino escombros, que hasta entonces se habían confundido con las enseñanzas interiores de Dios el Espíritu. Así que, lejos de abrumar su fe estas aflicciones, hallaron que la fe era secretamente fortalecida por la misma inundación que al principio amenazaba con ahogarla. La fe verdadera no es destruida por las pruebas agudas, como tampoco el roble es destruido cuando se le corta la hiedra, o cuando una tormenta derriba algunas de sus ramas podridas.

Y así, como el roble, cuanto más soplan los vientos sobre él, tanto más firme raíz echa en el suelo, así las tormentas y tempestades que soplan sobre el alma solo hacen que se aferre con más firmeza a la verdad, y que hunda sus fibras más profundamente en la Persona, el amor, la obra y la sangre de Jesús. De modo que “con estas cosas se vive”, porque por medio de ellas la vida de Dios es mantenida y sostenida en el alma, fortaleciéndola el Espíritu Santo en secreto por las mismas cosas que parecían amenazarla con la destrucción.