O HEERE! behoud; die Koning verhore ons, ten dage van ons roepen.
Psalm 20:10
Telkens wanneer de Heere de uitroep „O HEERE! behoud” in de ziel heeft gewerkt, zal Hij die uitroep horen. Wat een kort gebed is dit! Er is uiterste nood! We hebben geen tijd voor lange gebeden als we echt in nood verkeren. Was het gebed van Petrus erg lang toen hij in het water zonk? „Heere, red mij!” omvatte alles; en werd hij niet gehoord? Zegt de Heere niet dat we niet gehoord worden omdat we veel spreken? Deze paar woorden van Petrus doorboorden de oren van de Verlosser en gingen Zijn hart binnen; Hij stak Zijn hand uit en redde hem.
Het gebed van de moordenaar aan het kruis was geen lang, officieel gebed: „Heere, gedenk mijner, als Gij in Uw Koninkrijk zult gekomen zijn” (Luk. 23:42). Maar wat was dat een zegevierend gebed! Het stervende Lam Gods zei onmiddellijk: „Heden zult gij met Mij in het Paradijs zijn.” De tollenaar die gebukt onder schuld en schaamte naar de tempel ging, was nog niet eens in staat zijn ogen naar de hemel op te heffen. Kwam hij met een lang, vaststaand gebed aan? „O God! wees mij zondaar genadig!” (Luk. 18:13) omvatte alles. Werd zijn gebed niet verhoord? Lezen we niet dat „deze gerechtvaardigd afging in zijn huis” (Luk. 18:14)? Gods rechtvaardigheid werd hem toegeschreven, en hij ging naar huis als een vergeven, begenadigde gelovige.
Net zo is het met de woorden van de tekst: „O HEERE! behoud.” Als iemand deze woorden echt kan opbrengen vanuit een diep besef dat hij ze nodig heeft, als iemand die zonder ze zinkt en sterft tenzij het gebed wordt verhoord, dan is die uitroep nooit vergeefs gedaan en zal dit nooit zijn. „O HEERE! behoud! Verlos me van de hel; verlos me van vernietiging; verlos me van de schuld van de zonde; verlos me van mezelf in alle gedaanten en vormen; verlos me door aan mijn ziel toe te passen, aan mijn hart en geweten te openbaren wat de Zoon van God op Golgotha heeft gedaan.”
Lezen: Mattheüs 14:22-36
Aan de lezer…
Meent u dat uw gebed te kort, te arm en te gebrekkig is om door de Heere gehoord te worden? Zie dan op Petrus, die in het water zonk en niet meer kon zeggen dan: „Heere, red mij!” Zie op de moordenaar aan het kruis en op de tollenaar, die zijn ogen niet naar de hemel durfde op te heffen. Hun gebeden waren kort, maar zij kwamen uit uiterste nood, en zij gingen het hart van de Verlosser binnen.
Zo is het ook met dit korte gebed: „O HEERE! behoud.” Waar Hij die uitroep in de ziel werkt, daar zal Hij hem ook horen. Zinkt u, en weet u dat u zonder Hem sterven moet? Dan is uw roepen nooit vergeefs. Vraag niet om veel woorden, maar om een hart dat gelooft wat de Zoon van God op Golgotha heeft gedaan. Hij steekt nog Zijn hand uit naar wie zinken.
Met een hartelijke groet,
De samenstellers van jcphilpot.nl
O HEERE! behoud; die Koning verhore ons, ten dage van ons roepen.
Psalm 20:10
Telkens wanneer de Heere de roep „O HEERE! behoud” in de ziel heeft gewerkt, zal Hij die roep horen. Wat een kort gebed is dit! Er is uiterste nood! We hebben geen tijd voor lange gebeden als we werkelijk in nood zijn. Was het gebed van Petrus erg lang toen hij in het water wegzonk? „Heere, red mij!” omvatte alles. En werd hij niet gehoord? Zegt de Heere niet dat we niet gehoord worden om onze veelheid van woorden? Deze paar woorden van Petrus drongen door tot de oren van de Verlosser en gingen Zijn hart binnen; Hij stak Zijn hand uit en redde hem.
Het gebed van de moordenaar aan het kruis was geen lang, plechtig gebed: „Heere, gedenk mijner, als Gij in Uw Koninkrijk zult gekomen zijn” (Luk. 23:42). Maar wat was dat een zegevierend gebed! Het stervende Lam van God zei direct: „Heden zult gij met Mij in het Paradijs zijn.” De tollenaar die gebukt onder schuld en schaamte naar de tempel ging, kon zijn ogen niet eens naar de hemel opheffen. Kwam hij met een lang, vast gebed aan? „O God! wees mij zondaar genadig!” (Luk. 18:13) omvatte alles. Werd zijn gebed niet verhoord? Lezen we niet dat „deze gerechtvaardigd afging in zijn huis” (Luk. 18:14)? Gods gerechtigheid werd hem toegerekend, en hij ging naar huis als een vergeven, begenadigde gelovige.
Zo is het ook met de woorden van de tekst: „O HEERE! behoud.” Als iemand deze woorden werkelijk kan uitspreken vanuit een diep besef dat hij ze nodig heeft, als iemand die zinkt en sterft als het gebed niet verhoord wordt, dan is die roep nooit tevergeefs geweest en zal hij dat ook nooit zijn. „O HEERE! behoud! Verlos me van de hel; verlos me van vernietiging; verlos me van de schuld van de zonde; verlos me van mezelf in alle gedaanten en vormen; verlos me door aan mijn ziel toe te passen, aan mijn hart en geweten te openbaren wat de Zoon van God op Golgotha heeft gedaan.”
Lezen: Mattheüs 14:22-36
Aan de lezer…
Denkt u dat uw gebed te kort, te arm en te gebrekkig is om door de Heere gehoord te worden? Kijk dan naar Petrus, die in het water wegzonk en niet meer kon zeggen dan: „Heere, red mij!” Kijk naar de moordenaar aan het kruis en naar de tollenaar, die zijn ogen niet naar de hemel durfde op te heffen. Hun gebeden waren kort, maar zij kwamen uit uiterste nood, en zij gingen het hart van de Verlosser binnen.
Zo is het ook met dit korte gebed: „O HEERE! behoud.” Waar Hij die roep in de ziel werkt, daar zal Hij hem ook horen. Zinkt u, en weet u dat u zonder Hem moet sterven? Dan is uw roepen nooit tevergeefs. Vraag niet om veel woorden, maar om een hart dat gelooft wat de Zoon van God op Golgotha heeft gedaan. Hij steekt nog altijd Zijn hand uit naar wie wegzinken.
Met een hartelijke groet,
De samenstellers van jcphilpot.nl
Save, LORD: let the king hear us when we call.
Psalm 20:9
Whenever the Lord has wrought the cry “Save, LORD” in the soul, He will hear that cry. What a short prayer this is! There is extreme need! We have no time for long prayers when we are really in distress. Was Peter’s prayer very long when he was sinking in the water? “Lord, save me!” comprehended all. And was he not heard? Does not the Lord say that we are not heard for our much speaking? These few words of Peter reached the ears of the Redeemer and entered His heart; He stretched forth His hand and saved him.
The prayer of the thief on the cross was no long, solemn prayer: “Lord, remember me when Thou comest into Thy kingdom” (Luke 23:42). But what a victorious prayer it was! The dying Lamb of God said at once, “To day shalt thou be with Me in paradise.” The publican who went up to the temple bowed down with guilt and shame could not so much as lift up his eyes to heaven. Did he come with a long, set prayer? “God be merciful to me a sinner” (Luke 18:13) comprehended all.
Was his prayer not answered? Do we not read that “this man went down to his house justified” (Luke 18:14)? God’s righteousness was imputed to him, and he went home a pardoned, favoured believer.
So it is also with the words of the text: “Save, LORD.” If a man can really utter these words from a deep sense of his need of them, as one who is sinking and dying if the prayer is not answered, then that cry has never been in vain and never will be. “Save, LORD! Save me from hell; save me from destruction; save me from the guilt of sin; save me from self in all its shapes and forms; save me by applying to my soul, by revealing to my heart and conscience, what the Son of God has done on Calvary.”
Reading: Matthew 14:22-36
To the reader…
Do you think your prayer is too short, too poor and too faulty to be heard by the Lord? Then look at Peter, sinking in the water and able to say no more than, “Lord, save me!” Look at the thief on the cross and at the publican, who dared not lift up his eyes to heaven. Their prayers were short, but they came out of extreme need, and they entered the heart of the Redeemer.
So it is with this short prayer too: “Save, LORD.” Where He works that cry in the soul, there He will also hear it. Are you sinking, and do you know that without Him you must die? Then your crying is never in vain. Do not ask for many words, but for a heart that believes what the Son of God has done on Calvary. He still stretches out His hand to those who are sinking.
With warm regards,
The compilers of jcphilpot.nl
Salva, Jehová: que el Rey nos oiga el día que Le invocáremos.
Salmo 20:9
Siempre que el Señor ha obrado en el alma el clamor “Salva, Jehová”, Él oirá ese clamor. ¡Qué oración tan corta es esta! ¡Hay extrema necesidad! No tenemos tiempo para largas oraciones cuando estamos realmente en angustia. ¿Fue muy larga la oración de Pedro cuando se hundía en el agua? “Señor, sálvame” lo comprendía todo. ¿Y no fue oído? ¿No dice el Señor que no somos oídos por nuestra parlería? Estas pocas palabras de Pedro llegaron a los oídos del Redentor y entraron en Su corazón; Él extendió Su mano y le salvó.
La oración del ladrón en la cruz no fue una oración larga y solemne: “Acuérdate de mí, Señor, cuando vinieres a Tu reino” (Lucas 23:42). ¡Pero qué oración tan victoriosa fue! El Cordero de Dios moribundo dijo en seguida: “Hoy estarás conmigo en el paraíso.” El publicano que subió al templo, encorvado por la culpa y la vergüenza, no quería ni aun alzar los ojos al cielo. ¿Vino con una oración larga y preparada? “Dios, sé propicio a mí pecador” (Lucas 18:13) lo comprendía todo.
¿No fue contestada su oración? ¿No leemos que “este descendió a su casa justificado” (Lucas 18:14)? La justicia de Dios le fue imputada, y volvió a su casa como un creyente perdonado y favorecido.
Así es también con las palabras del texto: “Salva, Jehová.” Si un hombre puede de veras pronunciar estas palabras desde un hondo sentir de su necesidad de ellas, como quien se hunde y muere si la oración no es contestada, entonces ese clamor nunca ha sido en vano y nunca lo será. “¡Salva, Jehová! Sálvame del infierno; sálvame de la destrucción; sálvame de la culpa del pecado; sálvame del yo en todas sus formas y figuras; sálvame aplicando a mi alma, revelando a mi corazón y conciencia, lo que el Hijo de Dios ha hecho en el Calvario.”
Lectura: Mateo 14:22-36
Al lector…
¿Piensa que su oración es demasiado corta, demasiado pobre y demasiado defectuosa para ser oída por el Señor? Mire entonces a Pedro, hundiéndose en el agua y sin poder decir más que: “Señor, sálvame.” Mire al ladrón en la cruz y al publicano, que no se atrevía a alzar los ojos al cielo. Sus oraciones fueron cortas, pero salieron de una extrema necesidad, y entraron en el corazón del Redentor.
Así es también con esta corta oración: “Salva, Jehová.” Donde Él obra ese clamor en el alma, allí también lo oirá. ¿Se está hundiendo, y sabe que sin Él tiene que morir? Entonces su clamor nunca es en vano. No pida muchas palabras, sino un corazón que crea lo que el Hijo de Dios ha hecho en el Calvario. Él todavía extiende Su mano a los que se hunden.
Con un cordial saludo,
Los compiladores de jcphilpot.nl