15 juli

Maar wij zien Jezus.
Hebreeën 2:9

Hebben uw ogen Hem ooit aanschouwd? Sla een blik in uw geweten — hebben uw ogen Hem daar ooit gezien? Ik bedoel niet uw natuurlijke ogen, de ogen uws lichaams, maar het oog des geloofs, het oog der ziel. Ik zal u zeggen wat gij gevoeld hebt, zo gij ooit Jezus hebt gezien. Uw hart werd verzacht en vertederd; uw genegenheden werden hemelwaarts getrokken; uw ziel werd doordrongen van dankbaarheid en lof; uw geweten werd besprengd met het bloed der verzoening; uw ziel verhief zich boven al het aardse, om in de schoot van de gezegende Immanuël te rusten en te blijven.

Gelooft gij nu Jezus te hebben gezien door het oog des geloofs? Dan hebt gij de volmaakte schoonheid, de meest zuivere beminnelijkheid gezien; gij hebt het beeld gezien van de onzienlijke God; gij hebt al de volmaaktheden, de heerlijke eigenschappen der Godheid zien uitblinken in Hem, Die genageld werd aan het kruis op Golgotha. Ik ben zeker dat zulk een gezicht het verhardste hart moet doen smelten en tranen ontlokken aan de meest versteende ogen; zulk een gezicht door het geloof van de schoonheid en heerlijkheid des eengeboren Zone Gods moet de warmste, heiligste stroom van tedere liefde doen ontbranden.

Lang kan het niet geduurd hebben. Zulke bevindingen zijn dikwijls zeer voorbijgaand. De wereld, de zonde, de verzoeking en het ongeloof werken spoedig; ontrouw valt ons spoedig aan; de dingen des tijds en der zinnelijkheid verlokken; maar zolang het duurde, waren de aandoeningen die het voortbracht, in meerder of minder graad van dien aard. Zo gij nu ooit Jezus gezien hebt door het oog des geloofs, en er ging ooit een tedere liefde van u uit tot Hem, dan zult gij Hem ook zien in Zijn heerlijkheid. Maar gij zult Hem nooit in heerlijkheid aanschouwen zo gij Hem niet in genade aanschouwd hebt; gij zult Hem nooit zien van aangezicht tot aangezicht in de eeuwige zaligheid, zo gij Hem hier op aarde niet hebt gezien in uw hart door het geloof van Gods uitverkorenen.

Zij komen aan, door godd’lijk licht geleid,
om ’t nakroost, dat de Heer wordt toebereid,
te melden ’t heil van zijn gerechtigheid
en grote daden.

Ps. 22:16

Maar wij zien Jezus.
Hebreeën 2:9

Hebben uw ogen Hem ooit aanschouwd? Kijk eens in uw geweten: hebben uw ogen Hem daar ooit gezien? Ik bedoel niet uw natuurlijke ogen, de ogen van uw lichaam, maar het oog van het geloof, het oog van de ziel. Ik zal u zeggen wat u gevoeld hebt als u Jezus ooit gezien hebt. Uw hart werd verzacht en vertederd. Uw genegenheden werden hemelwaarts getrokken. Uw ziel werd vervuld van dankbaarheid en lof. Uw geweten werd besprenkeld met het bloed van de verzoening. Uw ziel verhief zich boven al het aardse, om in de schoot van de gezegende Immanuël te rusten en te blijven.

Gelooft u nu dat u Jezus met het oog van het geloof gezien hebt? Dan hebt u de volmaakte schoonheid gezien, de zuiverste beminnelijkheid. U hebt het beeld van de onzichtbare God gezien. U hebt alle volmaaktheden, de heerlijke eigenschappen van de Godheid, zien uitstralen in Hem Die aan het kruis op Golgotha genageld werd. Ik ben ervan overtuigd dat zo’n gezicht het hardste hart moet doen smelten en tranen moet ontlokken aan de meest versteende ogen. Zo’n gezicht door het geloof op de schoonheid en heerlijkheid van de eniggeboren Zoon van God moet de warmste, heiligste stroom van tedere liefde doen ontbranden.

Lang kan het niet geduurd hebben. Zulke bevindingen zijn vaak erg vluchtig. De wereld, de zonde, de verzoeking en het ongeloof gaan al snel weer aan het werk. Ontrouw overvalt ons al snel, en de dingen van de tijd en van de zinnen lokken ons. Maar zolang het duurde, waren de gevoelens die het voortbracht in meerdere of mindere mate van die aard. Als u Jezus dan ooit met het oog van het geloof gezien hebt, en er ooit een tedere liefde van u naar Hem uitging, dan zult u Hem ook zien in Zijn heerlijkheid. Maar u zult Hem nooit in heerlijkheid aanschouwen als u Hem niet in genade aanschouwd hebt. U zult Hem nooit van aangezicht tot aangezicht zien in de eeuwige zaligheid, als u Hem hier op aarde niet in uw hart gezien hebt door het geloof van Gods uitverkorenen.

Zij komen aan, door godd’lijk licht geleid,
om ’t nakroost, dat de Heer wordt toebereid,
te melden ’t heil van zijn gerechtigheid
en grote daden.

Ps. 22:16

But we see Jesus.
Hebrews 2:9

Did your eyes ever see Him? Do look into conscience—did your eyes ever see Jesus? I do not mean your natural, your bodily eyes; but the eye of faith, the eye of the soul. I will tell you what you have felt, if you ever saw Jesus. Your heart was softened and melted, your affections drawn heavenward, your soul penetrated with thankfulness and praise, your conscience sprinkled with atoning blood, your mind lifted up above all earthly things to dwell and center in the bosom of the blessed Immanuel.

Do you think, then, you have seen Jesus by the eye of faith? Then you have seen the perfection of beauty, the consummation of pure loveliness; you have seen the image of the invisible God; you have seen all the perfections and glorious character of the Godhead shining forth in Him Who was nailed to Calvary’s tree.

I am sure such a sight as that must melt the most obdurate heart, and draw tears from the most flinty eyes; such a sight by faith of the beauty and glory of the only-begotten Son of God must kindle the warmest, holiest stream of tender affection. It might not have lasted long. These feelings are often very transitory. The world, sin, temptation, and unbelief soon work; infidelity soon assails all; the things of time and sense soon draw aside; but while it lasted, such, in a greater or lesser degree, were the sensations produced.

Now, if you have ever seen Jesus by the eye of faith, and ever had a tender affection going out toward Him, you will see Him in glory. But you will never see Him in glory, if you have not seen Him in grace; you will never see Him eye to eye in the open vision of eternal bliss, unless you have seen Him now upon earth by the faith of God’s elect in your heart.

Empero vemos a Jesús.
Hebreos 2:9

¿Le vieron alguna vez sus ojos? Mire en su conciencia: ¿vieron alguna vez sus ojos a Jesús? No me refiero a sus ojos naturales, a sus ojos corporales, sino al ojo de la fe, al ojo del alma. Le diré lo que usted ha sentido, si alguna vez vio a Jesús. Su corazón fue ablandado y derretido, sus afectos atraídos hacia el cielo, su alma penetrada de gratitud y alabanza, su conciencia rociada con la sangre expiatoria, su mente elevada por encima de todas las cosas terrenales para morar y reposar en el seno del bendito Emmanuel.

¿Cree usted, pues, que ha visto a Jesús con el ojo de la fe? Entonces ha visto la perfección de la hermosura, la consumación de la belleza pura; ha visto la imagen del Dios invisible; ha visto todas las perfecciones y el glorioso carácter de la Deidad resplandeciendo en Aquel que fue clavado en el madero del Calvario.

Estoy seguro de que una vista así tiene que derretir el corazón más obstinado y arrancar lágrimas de los ojos más duros como pedernal; una vista tal, por la fe, de la hermosura y la gloria del Hijo unigénito de Dios tiene que encender la más cálida y santa corriente de tierno afecto. Puede que no haya durado mucho. Estos sentimientos son a menudo muy pasajeros. El mundo, el pecado, la tentación y la incredulidad pronto obran; la infidelidad pronto lo asalta todo; las cosas del tiempo y de los sentidos pronto nos desvían; pero mientras duró, tales fueron, en mayor o menor grado, las sensaciones producidas.

Ahora bien, si usted ha visto alguna vez a Jesús con el ojo de la fe, y ha tenido alguna vez un tierno afecto que salía hacia Él, le verá en la gloria. Pero nunca le verá en la gloria si no le ha visto en la gracia; nunca le verá cara a cara en la visión abierta de la dicha eterna, a menos que le haya visto ahora en la tierra por la fe de los escogidos de Dios en su corazón.