14 juli
Maar geliefden, bouwt gij uzelf op in uw allerheiligst geloof, biddende in de Heilige Geest.
Judas 20
Onder de woorden „allerheiligst geloof” kunnen wij hoofdzakelijk de grote waarheden van het eeuwigdurend Evangelie verstaan, die geopenbaard worden aan en omhelsd worden door het geloof. En zij worden het allerheiligst geloof genoemd, omdat ze vervuld zijn met de heiligheid van God, en niet alleen daarom, maar ook omdat zij in gelovige harten worden ontvangen en daaraan heiligheid mededelen; want zij hebben een vrijmakende, heiligende kracht en werking. Het woord „opbouwen” geeft te kennen dat er een fundament gelegd is. Christus is dit fundament, hetwelk God in Sion gelegd heeft, een hoeksteen, uitverkoren en dierbaar. En waar Christus door Goddelijke genade aan de ziel wordt geopenbaard, daar wordt een fundament in het hart gelegd, waarop elke opvolgende waarheid gebouwd wordt.
De grote zaak waarom het ons gaan moet, is of Christus als fundament in onze ziel gelegd is of niet; en zo ja, dan zijn wij van alle andere fundamenten afgedreven en kunnen geen rust of vrede vinden dan alleen in Hem. Is Hij door almachtige genade ooit aan onze zielen geopenbaard, dan hebben wij gezien en gevoeld dat in Hem een fundament is waarop wij ons kunnen gronden, en dat voor een eeuwigheid. Als de Zoon des Vaders in waarheid en liefde is Hij gekomen om het werk uit te voeren hetwelk de Vader Hem te doen gegeven had. Door Zijns Zelfs offerande heeft Hij de zonde tenietgedaan en heeft Hij een eeuwigdurende gerechtigheid aangebracht, waarin wij als gerechtvaardigd kunnen staan. Het is een fundament waarop een arme, schuldige ziel rusten mag. Wanneer dit fundament nabij gebracht wordt en wij door de kracht van de genade Gods daarop mogen rusten, dan kunnen wij zeggen:
Wat sterk een fundament, gij heiligen, hoort,
Is voor uw geloof gelegd in Zijn Woord.
„Want niemand kan een ander fundament leggen dan hetgeen gelegd is, hetwelk is Jezus Christus,” 1 Cor. 3:11.
Aan de lezer…
Lezer, waarop bouwt u? Dat is de grote zaak waarom het ons gaan moet: is Christus als fundament in uw ziel gelegd, of niet? Misschien voelt u vooral hoe alle andere fundamenten onder u wegzakken, hoe u geen rust of vrede vindt in uw eigen vroomheid, uw voornemens of uw gevoelens. Wees daar niet al te bang voor. Zo drijft de Heere de ziel van alle andere gronden af, opdat zij alleen in Hem zou rusten.
Hij heeft het werk volbracht dat de Vader Hem te doen gegeven had; door Zijns Zelfs offerande heeft Hij de zonde tenietgedaan. Daarom is Hij een fundament waarop een arme, schuldige ziel rusten mag, en dat voor een eeuwigheid. Smeek dan dat dit fundament u nabij gebracht wordt, en bouw u daarop op in het allerheiligst geloof, biddende in de Heilige Geest. Niemand kan een ander fundament leggen.
Met een hartelijke groet,
De samenstellers van jcphilpot.nl
Maar geliefden, bouwt gij uzelf op in uw allerheiligst geloof, biddende in de Heilige Geest.
Judas 20
Onder de woorden „allerheiligst geloof” kunnen wij vooral de grote waarheden van het eeuwigdurend Evangelie verstaan, die aan het geloof geopenbaard en door het geloof omhelsd worden. Zij worden het allerheiligst geloof genoemd omdat ze vervuld zijn van de heiligheid van God. En niet alleen daarom, maar ook omdat zij in gelovige harten worden ontvangen en daaraan heiligheid meedelen, want zij hebben een vrijmakende, heiligende kracht en werking. Het woord „opbouwen” geeft te kennen dat er een fundament gelegd is. Christus is dit fundament, dat God in Sion gelegd heeft, een hoeksteen, uitverkoren en dierbaar. En waar Christus door Goddelijke genade aan de ziel wordt geopenbaard, daar wordt een fundament in het hart gelegd, waarop elke volgende waarheid gebouwd wordt.
De grote zaak waar het ons om moet gaan, is of Christus als fundament in onze ziel gelegd is of niet. Als dat zo is, dan zijn wij van alle andere fundamenten afgedreven en kunnen wij nergens rust of vrede vinden dan alleen in Hem. Is Hij door almachtige genade ooit aan onze zielen geopenbaard, dan hebben wij gezien en gevoeld dat in Hem een fundament is waarop wij ons kunnen gronden, en dat voor een eeuwigheid. Als de Zoon van de Vader in waarheid en liefde is Hij gekomen om het werk uit te voeren dat de Vader Hem te doen gegeven had. Door de offerande van Zichzelf heeft Hij de zonde tenietgedaan en een eeuwigdurende gerechtigheid aangebracht, waarin wij gerechtvaardigd kunnen staan. Het is een fundament waarop een arme, schuldige ziel mag rusten. Wanneer dit fundament dichtbij gebracht wordt en wij door de kracht van Gods genade daarop mogen rusten, dan kunnen wij zeggen:
Wat sterk een fundament, gij heiligen, hoort,
Is voor uw geloof gelegd in Zijn Woord.
„Want niemand kan een ander fundament leggen dan hetgeen gelegd is, hetwelk is Jezus Christus,” 1 Cor. 3:11.
Aan de lezer…
Lezer, waarop bouwt u? Dat is de grote zaak waar het ons om moet gaan: is Christus als fundament in uw ziel gelegd, of niet? Misschien voelt u vooral hoe alle andere fundamenten onder u wegzakken, hoe u geen rust of vrede vindt in uw eigen vroomheid, uw voornemens of uw gevoelens. Wees daar niet al te bang voor. Zo drijft de Heere de ziel van alle andere gronden af, zodat zij alleen in Hem zou rusten.
Hij heeft het werk volbracht dat de Vader Hem te doen gegeven had; door de offerande van Zichzelf heeft Hij de zonde tenietgedaan. Daarom is Hij een fundament waarop een arme, schuldige ziel mag rusten, en dat voor een eeuwigheid. Smeek dan of dit fundament u dichtbij gebracht mag worden, en bouw uzelf daarop op in het allerheiligst geloof, biddend in de Heilige Geest. Niemand kan een ander fundament leggen.
Met een hartelijke groet,
De samenstellers van jcphilpot.nl
“But ye, beloved, building up yourselves on your most holy faith, praying in the Holy Ghost.”
Jude 20
By the words “most holy faith,” we may understand chiefly the grand truths of the everlasting gospel which are revealed unto and embraced by faith. And they are called “our most holy faith,” because they are imbued with all the holiness of God; and not only so, but as they are received into believing hearts, communicate sanctification, because they have a liberating, sanctifying efficacy. The words “build up” assume that there is a foundation laid. Christ is that foundation which God has laid in Zion, a chief corner-stone, elect, precious; and where Christ is revealed to the soul by a divine power, a foundation is laid in the heart on which every subsequent truth is to be built up.
The grand thing to be clear of in our own experience is, whether Christ has been laid as a foundation in our souls or not, and if He has, we have been driven from every other as finding no rest or peace but in Him. If ever He has been revealed to our souls by the mighty power of God, then we have seen and felt that in Him there is a foundation on which we can stand, and that for eternity. As the Son of the Father in truth and love; having come to finish the work which the Father gave Him to do; having put away sin by the sacrifice of Himself, and brought in an everlasting righteousness in which we may stand justified, there is a foundation on which a poor, guilty soul may rest. When this foundation is brought near, and we, by the power of God’s grace, are lifted up to rest upon it, we can say, “How firm a foundation, you saints of the Lord, is laid for your faith in His excellent Word.”
“Other foundation can no man lay than that is laid, which is Jesus Christ” (1 Cor. 3:11).
To the reader…
Reader, on what are you building? That is the great matter that must concern us: has Christ been laid as a foundation in your soul, or not? Perhaps you feel above all how every other foundation gives way beneath you, how you find no rest or peace in your own piety, your resolutions, or your feelings. Do not be too afraid of that. This is how the Lord drives the soul away from every other ground, so that it may rest in Him alone.
He has finished the work which the Father gave Him to do; by the sacrifice of Himself He has put away sin. Therefore He is a foundation on which a poor, guilty soul may rest, and that for eternity. Plead, then, that this foundation may be brought near to you, and build yourself up on it in your most holy faith, praying in the Holy Ghost. Other foundation can no man lay.
With warm regards,
The compilers of jcphilpot.nl
“Mas vosotros, oh amados, edificándoos sobre vuestra santísima fe, orando por el Espíritu Santo.”
Judas 20
Por las palabras “santísima fe” podemos entender principalmente las grandes verdades del evangelio eterno que son reveladas a la fe y abrazadas por ella. Y se llaman “nuestra santísima fe” porque están impregnadas de toda la santidad de Dios; y no solo eso, sino que, al ser recibidas en corazones creyentes, comunican santificación, porque tienen una eficacia libertadora y santificadora. Las palabras “edificándoos” suponen que hay un fundamento puesto. Cristo es ese fundamento que Dios ha puesto en Sión, piedra del ángulo, escogida, preciosa; y donde Cristo es revelado al alma por un poder divino, se pone en el corazón un fundamento sobre el cual ha de edificarse toda verdad posterior.
Lo principal en que hemos de tener claridad en nuestra propia experiencia es si Cristo ha sido puesto o no como fundamento en nuestras almas; y si lo ha sido, hemos sido echados de todo otro, al no hallar descanso ni paz sino en Él. Si alguna vez Él ha sido revelado a nuestras almas por el gran poder de Dios, entonces hemos visto y sentido que en Él hay un fundamento sobre el cual podemos estar firmes, y eso para la eternidad. Como el Hijo del Padre en verdad y amor; habiendo venido a acabar la obra que el Padre Le dio que hiciese; habiendo quitado el pecado por el sacrificio de Sí mismo, y traído una justicia eterna en la cual podemos estar justificados, hay un fundamento sobre el cual una pobre alma culpable puede descansar. Cuando este fundamento se acerca, y nosotros, por el poder de la gracia de Dios, somos levantados para descansar en él, podemos decir: “¡Qué firme fundamento, oh santos del Señor, se ha puesto para vuestra fe en Su excelente Palabra!”
“Nadie puede poner otro fundamento que el que está puesto, el cual es Jesucristo” (1 Cor. 3:11).
Al lector…
Lector, ¿sobre qué está edificando? Esa es la gran cuestión que debe ocuparnos: ¿ha sido puesto Cristo como fundamento en su alma, o no? Quizá siente sobre todo cómo todo otro fundamento cede bajo sus pies, cómo no halla descanso ni paz en su propia piedad, en sus propósitos o en sus sentimientos. No tema demasiado por ello. Así echa el Señor al alma de todo otro suelo, para que descanse solo en Él.
Él ha acabado la obra que el Padre Le dio que hiciese; por el sacrificio de Sí mismo ha quitado el pecado. Por eso Él es un fundamento sobre el cual una pobre alma culpable puede descansar, y eso para la eternidad. Ruegue, pues, que este fundamento le sea acercado, y edifíquese sobre él en su santísima fe, orando por el Espíritu Santo. Nadie puede poner otro fundamento.
Con un cordial saludo,
Los compiladores de jcphilpot.nl