3 oktober

En wij allen, met ongedekt aangezicht de heerlijkheid des Heeren als in een spiegel aanschouwende, worden naar hetzelve beeld in gedaante veranderd, van heerlijkheid tot heerlijkheid, als van des Heeren Geest.
2 Korinthe 3:18

Wanneer onze begeerten en neigingen opstijgen tot waar de Heere Jezus Christus nu is; wanneer zij zich weten te verheffen boven de nevelen, de mist en de strijd; boven het gewoel en geraas; boven de zorgen en angsten, najagingen en vermaken, zonden en zorgen dezer aarde, kunnen wij in geloof, hoop en liefde leven boven en zonder al wat de aarde geeft, en, de heerlijkheid des Heeren met ongedekt aangezicht aanschouwende, „veranderd worden naar hetzelve beeld van heerlijkheid tot heerlijkheid, als van des Heeren Geest”, dat wil zeggen: tezamen zitten in hemelse plaatsen in Christus Jezus.

Toen de Heere Jezus ten hemel verrees, ging Hij in Zijn heerlijkheid. Als wij Hem dan zien in Zijn heerlijkheid door het geloof en de liefde, dan is daar het afschijnsel Zijner heerlijkheid, en de heiligen, aldus begunstigd, hebben reeds de hemel, al zijn zij nog op aarde, en hebben de voorsmaak der heerlijkheid die geopenbaard zal worden bij de komst des Heeren, voordat zij voor eeuwig met die heerlijkheid zullen bekleed worden.

Er zijn er betrekkelijk weinigen die zo hoog begunstigd zijn, en dat zelfs zeer zelden en voor slechts korte ogenblikken; maar dat neemt niets weg van de waarheid en zekerheid der zaak zelve. Het is een zeer gezegende waarheid dat, zo wij leden zijn van het verborgen lichaam van Christus, het gebrek aan onze ervaring, ofschoon het ons veel van het genot berooft, ons niet berooft van ons deel aan en onze vereniging met ons groot Verbondshoofd en van de vruchten die eruit voortspruiten.

Komt, laat ons samen Isrels Heer,
de rotssteen van ons heil, met eer,
met godgewijde zang ontmoeten!
Laat ons zijn gunstrijk aangezicht
met een verheven lofgedicht
en blijde psalmen juichend groeten!

Ps. 95:1

En wij allen, met ongedekt aangezicht de heerlijkheid des Heeren als in een spiegel aanschouwende, worden naar hetzelve beeld in gedaante veranderd, van heerlijkheid tot heerlijkheid, als van des Heeren Geest.
2 Korinthe 3:18

Wanneer onze begeerten en neigingen opstijgen naar de plaats waar de Heere Jezus Christus nu is, wanneer zij zich weten te verheffen boven de nevels, de mist en de strijd, boven het gewoel en het lawaai, boven de zorgen en angsten, het najagen en de vermaken, de zonden en de zorgen van deze aarde, dan kunnen wij in geloof, hoop en liefde leven boven alles wat de aarde geeft en zonder dat alles. Dan kunnen wij, terwijl wij de heerlijkheid van de Heere met ongedekt aangezicht aanschouwen, „veranderd worden naar hetzelve beeld van heerlijkheid tot heerlijkheid, als van des Heeren Geest”. Dat wil zeggen: wij zitten dan samen in de hemelse plaatsen in Christus Jezus.

Toen de Heere Jezus naar de hemel opsteeg, ging Hij in Zijn heerlijkheid in. Wanneer wij Hem dan door het geloof en de liefde in Zijn heerlijkheid zien, is daar de weerglans van Zijn heerlijkheid. De heiligen die zo begunstigd worden, hebben de hemel al, ook al zijn zij nog op aarde. Zij hebben een voorsmaak van de heerlijkheid die geopenbaard zal worden bij de komst van de Heere, nog voordat zij voor eeuwig met die heerlijkheid bekleed zullen worden.

Er zijn betrekkelijk weinigen die zo hoog begunstigd worden, en dan nog zeer zelden en slechts voor korte ogenblikken. Maar dat doet niets af aan de waarheid en de zekerheid van de zaak zelf. Het is een zeer gezegende waarheid dat, als wij leden zijn van het verborgen lichaam van Christus, het gebrek aan ervaring ons wel veel van het genot ontneemt, maar ons niet berooft van ons deel aan en onze vereniging met ons grote Verbondshoofd, en ook niet van de vruchten die daaruit voortkomen.

Komt, laat ons samen Isrels Heer,
de rotssteen van ons heil, met eer,
met godgewijde zang ontmoeten!
Laat ons zijn gunstrijk aangezicht
met een verheven lofgedicht
en blijde psalmen juichend groeten!

Ps. 95:1

But we all, with open face beholding as in a glass the glory of the Lord, are changed into the same image from glory to glory, even as by the Spirit of the Lord.
2 Corinthians 3:18

When our desires and affections ascend to where the Lord Jesus Christ now is, when raised out of all the smoke and fog, din and strife, noise and bustle, cares and anxieties, pursuits and pleasures, sins and sorrows of this earthly scene, we can in faith and hope, in love and affection, live above and beyond all things here below, and beholding with unveiled face the glory of the Lord, “are changed into the same image from glory to glory, even as by the Spirit of the Lord”—this is being made to sit together in heavenly places in Christ Jesus.

When the Lord Jesus went up on high He entered into His glory. As then we behold Him in His glory in faith and love, there is the reflection of His glory, and saints thus favored enter into heaven when still upon earth, and have the foretaste of the glory which is to be revealed at the Lord’s coming before they are forever clothed with it. There are indeed comparatively few who are so highly favored, and even they only at rare intervals, and for short moments; but that does not affect the truth and certainty of the fact. It is a most blessed truth that if we are members of the mystical body of Christ, the deficiency of our experience, though it deprives us of much of the enjoyment, does not deprive us of our interest in, or union with, our great covenant Head, and of the fruits which spring out of it.

Por tanto, nosotros todos, mirando a cara descubierta como en un espejo la gloria del Señor, somos transformados de gloria en gloria en la misma semejanza, como por el Espíritu del Señor.
2 Corintios 3:18

Cuando nuestros deseos y afectos suben adonde ahora está el Señor Jesucristo, cuando, levantados por encima de todo el humo y la niebla, el estruendo y la contienda, el ruido y el bullicio, los cuidados y las inquietudes, las ocupaciones y los placeres, los pecados y las tristezas de este escenario terrenal, podemos en fe y esperanza, en amor y afecto, vivir por encima y más allá de todas las cosas de aquí abajo, y, mirando a cara descubierta la gloria del Señor, “somos transformados de gloria en gloria en la misma semejanza, como por el Espíritu del Señor”: esto es ser hechos sentar juntamente en los lugares celestiales con Cristo Jesús.

Cuando el Señor Jesús subió a lo alto, entró en Su gloria. Cuando, pues, Le contemplamos en Su gloria con fe y amor, hay un reflejo de Su gloria, y los santos así favorecidos entran en el cielo estando todavía en la tierra, y tienen un anticipo de la gloria que ha de manifestarse en la venida del Señor antes de ser revestidos de ella para siempre. En verdad son relativamente pocos los tan altamente favorecidos, y aun ellos solo a raros intervalos y por breves momentos; pero eso no afecta a la verdad y certeza del hecho. Es una verdad muy bendita que, si somos miembros del cuerpo místico de Cristo, la deficiencia de nuestra experiencia, aunque nos priva de mucho del gozo, no nos priva de nuestra parte en nuestra gran Cabeza del pacto, ni de nuestra unión con Él, ni de los frutos que de ello brotan.