En nu, wat verwacht ik, o Heere? Mijn hoop, die is op U.
Psalm 39:8
Als u een kind van God bent, heeft u vast geen bezwaar tegen een onderzoek. U zult uw ziel soms blootleggen voor God om het geweten te onderzoeken, en zeggen: „Doorgrond mij, o God! en ken mijn hart; beproef mij, en ken mijn gedachten. En zie, of bij mij een schadelijke weg zij” (Ps. 139:23-24). Kunnen we dan stap voor stap samen met deze heilige man van God wandelen? „En nu, wat verwacht ik, o Heere?” Weten we wat het betekent om op de Heere te wachten, om bij Hem te pleiten en met Hem te worstelen aan Zijn voetenbank, opdat Hij voor ons verschijnt? Kunnen we onze gevoelens naast de gevoelens van David neerleggen? Dan roept dezelfde Geest Die Davids gevoelens opriep, ook die van u op.
Kunnen we een stap verder gaan? „Mijn hoop, die is op U.” Het is een groot woord: we kunnen het ondoordacht zeggen – we kunnen het misleidend zeggen – we kunnen het schijnheilig zeggen. Kunnen we het éérlijk zeggen? Dat is de vraag.
Welke bekendmakingen, welke getuigenissen, welke openbaringen hebben we gehad? Wat is er uitgegaan, wat is er binnengekomen? Welke uitroepen en welke antwoorden? Welke tranen en welk wegvegen van tranen uit onze ogen? Welke bezoekingen en welke vertroostingen? We moeten een paar van deze dingen kennen om te kunnen zeggen: „Mijn hoop, die is op U.”
Aldus zal onze persoonlijke ervaring samenvallen met die van de psalmist. We zullen bewijs hebben dat dezelfde Geest ons leert, Die hem heeft onderwezen. We zullen zij aan zij verder reizen en onze ervaring in zijn ervaring bezien, want „gelijk in het water het aangezicht is tegen het aangezicht, alzo is des mensen hart tegen de mens” (Spr. 27:19). Aldus zullen we God zegenen en prijzen omdat Hij David ooit over deze paden heeft geleid en ons bewijs geeft dat dezelfde Geest Die hem heeft geleid, ons leidt, en ons uiteindelijk naar dezelfde plaats zal brengen waar David nu is, wanneer God de tranen van alle gezichten zal afwissen en ons van aangezicht tot aangezicht de heerlijkheid van het Lam zal laten zien.
Lezen: Psalm 139
Aan de lezer…
Er zijn dagen dat de vraag op u afkomt of u het eerlijk kunt zeggen: „Mijn hoop, die is op U.” Het is een groot woord, en het is licht gezegd. Maar vraag uzelf eens in stilte af wat er tussen de Heere en uw ziel is voorgevallen. Zijn er tranen geweest, en is er een hand geweest die ze wegveegde? Zijn er uitroepen geweest, en zijn er antwoorden gekomen? Vreest u dat het weinig is, leg dan uw ziel bloot voor Hem en bid met David: „Doorgrond mij, o God! en ken mijn hart.”
Een oprechte ziel schuwt dat onderzoek niet, want zij wil niet bedrogen worden. En vindt u dan in uw eigen hart iets van wat David kende, het wachten, het pleiten en het worstelen aan Zijn voetenbank, weet dan dat dezelfde Geest Die hem leidde, ook u leidt. Hij zal u langs dezelfde paden brengen naar dezelfde plaats, waar alle tranen afgewist worden en u de heerlijkheid van het Lam van aangezicht tot aangezicht zult zien.
Met een hartelijke groet,
De samenstellers van jcphilpot.nl
En nu, wat verwacht ik, o Heere? Mijn hoop, die is op U.
Psalm 39:8
Als u een kind van God bent, hebt u vast geen bezwaar tegen een onderzoek. U zult uw ziel soms voor God openleggen om het geweten te laten onderzoeken, en zeggen: „Doorgrond mij, o God! en ken mijn hart; beproef mij, en ken mijn gedachten. En zie, of bij mij een schadelijke weg zij” (Ps. 139:23-24). Kunnen we dan stap voor stap met deze heilige man van God meegaan? „En nu, wat verwacht ik, o Heere?” Weten we wat het is om op de Heere te wachten, om aan Zijn voetbank bij Hem te pleiten en met Hem te worstelen, opdat Hij voor ons verschijnt? Kunnen we onze gevoelens naast die van David leggen? Dan wekt dezelfde Geest Die Davids gevoelens opwekte, ook de uwe op.
Kunnen we een stap verder gaan? „Mijn hoop, die is op U.” Dat is een groot woord: we kunnen het ondoordacht zeggen – we kunnen het misleidend zeggen – we kunnen het schijnheilig zeggen. Kunnen we het éérlijk zeggen? Dat is de vraag.
Welke ontdekkingen, welke getuigenissen, welke openbaringen hebben we ontvangen? Wat is er van ons uitgegaan, wat is er bij ons binnengekomen? Welke uitroepen en welke antwoorden? Welke tranen, en welk afwissen van tranen uit onze ogen? Welke bezoekingen en welke vertroostingen? We moeten iets van deze dingen kennen om te kunnen zeggen: „Mijn hoop, die is op U.”
Zo zal onze persoonlijke bevinding samenvallen met die van de psalmist. We zullen bewijs hebben dat dezelfde Geest Die hem heeft onderwezen, ook ons onderwijst. We zullen zij aan zij verder reizen en onze bevinding in de zijne weerspiegeld zien, want „gelijk in het water het aangezicht is tegen het aangezicht, alzo is des mensen hart tegen de mens” (Spr. 27:19). Zo zullen we God zegenen en prijzen omdat Hij David eens langs deze paden heeft geleid, en omdat Hij ons het bewijs geeft dat dezelfde Geest Die hem leidde, ook ons leidt. Hij zal ons ten slotte naar dezelfde plaats brengen waar David nu is, wanneer God de tranen van alle aangezichten zal afwissen en ons van aangezicht tot aangezicht de heerlijkheid van het Lam zal laten zien.
Lezen: Psalm 139
Aan de lezer…
Er zijn dagen dat de vraag op u afkomt of u het eerlijk kunt zeggen: „Mijn hoop, die is op U.” Het is een groot woord, en het is gemakkelijk gezegd. Maar vraag uzelf eens in stilte af wat er tussen de Heere en uw ziel is voorgevallen. Zijn er tranen geweest, en is er een hand geweest die ze afwiste? Zijn er uitroepen geweest, en zijn er antwoorden gekomen? Vreest u dat het weinig is, leg dan uw ziel open voor Hem en bid met David: „Doorgrond mij, o God! en ken mijn hart.”
Een oprechte ziel schuwt dat onderzoek niet, want zij wil niet bedrogen worden. En vindt u dan in uw eigen hart iets van wat David kende, het wachten, het pleiten en het worstelen aan Zijn voetbank, weet dan dat dezelfde Geest Die hem leidde, ook u leidt. Hij zal u langs dezelfde paden brengen naar dezelfde plaats, waar alle tranen afgewist worden en u de heerlijkheid van het Lam van aangezicht tot aangezicht zult zien.
Met een hartelijke groet,
De samenstellers van jcphilpot.nl
And now, Lord, what wait I for? my hope is in Thee.
Psalm 39:7
If you are a child of God, you will surely have no objection to an examination. You will sometimes lay your soul open before God to have the conscience searched, and say, “Search me, O God, and know my heart: try me, and know my thoughts: and see if there be any wicked way in me” (Ps. 139:23-24). Can we then go step by step with this holy man of God? “And now, Lord, what wait I for?” Do we know what it is to wait upon the Lord, to plead with Him at His footstool and wrestle with Him, that He may appear for us? Can we lay our feelings alongside David’s? Then the same Spirit Who stirred up David’s feelings stirs up yours too.
Can we go a step further? “My hope is in Thee.” That is a great word: we may say it thoughtlessly, we may say it deceptively, we may say it hypocritically. Can we say it honestly? That is the question.
What discoveries, what testimonies, what manifestations have we received? What has gone out from us, what has come in to us? What cries and what answers? What tears, and what wiping away of tears from our eyes? What visitations and what consolations? We must know something of these things to be able to say, “My hope is in Thee.”
So our personal experience will coincide with that of the psalmist. We shall have evidence that the same Spirit Who taught him teaches us also. We shall travel on side by side and see our experience reflected in his, for “as in water face answereth to face, so the heart of man to man” (Prov. 27:19). So we shall bless and praise God because He once led David along these paths, and because He gives us the evidence that the same Spirit Who led him leads us too. He will at last bring us to the same place where David now is, when God shall wipe away the tears from off all faces and show us the glory of the Lamb face to face.
Reading: Psalm 139
To the reader…
There are days when the question comes upon you whether you can honestly say, “My hope is in Thee.” It is a great word, and it is easily said. But ask yourself quietly what has passed between the Lord and your soul. Have there been tears, and has there been a hand that wiped them away? Have there been cries, and have answers come? If you fear that it is little, then lay your soul open before Him and pray with David: “Search me, O God, and know my heart.”
An upright soul does not shun that examination, for it does not want to be deceived. And if you then find in your own heart something of what David knew, the waiting, the pleading and the wrestling at His footstool, know that the same Spirit Who led him leads you too. He will bring you along the same paths to the same place, where all tears are wiped away and you shall see the glory of the Lamb face to face.
With warm regards,
The compilers of jcphilpot.nl
Y ahora, Señor, ¿qué esperaré? Mi esperanza en Ti está.
Salmo 39:7
Si usted es un hijo de Dios, ciertamente no tendrá objeción a un examen. A veces abrirá su alma delante de Dios para que la conciencia sea escudriñada, y dirá: “Examíname, oh Dios, y conoce mi corazón: pruébame y conoce mis pensamientos: y ve si hay en mí camino de perversidad” (Sal. 139:23-24). ¿Podemos, pues, ir paso a paso con este santo hombre de Dios? “Y ahora, Señor, ¿qué esperaré?” ¿Sabemos lo que es esperar en el Señor, suplicarle a Su estrado y luchar con Él, para que se manifieste a nuestro favor? ¿Podemos poner nuestros sentimientos junto a los de David? Entonces el mismo Espíritu que despertó los sentimientos de David despierta también los suyos.
¿Podemos dar un paso más? “Mi esperanza en Ti está.” Esa es una gran palabra: podemos decirla irreflexivamente, podemos decirla engañosamente, podemos decirla hipócritamente. ¿Podemos decirla con sinceridad? Esa es la cuestión.
¿Qué descubrimientos, qué testimonios, qué manifestaciones hemos recibido? ¿Qué ha salido de nosotros, qué ha entrado en nosotros? ¿Qué clamores y qué respuestas? ¿Qué lágrimas, y qué enjugar de lágrimas de nuestros ojos? ¿Qué visitaciones y qué consolaciones? Debemos conocer algo de estas cosas para poder decir: “Mi esperanza en Ti está.”
Así nuestra experiencia personal coincidirá con la del salmista. Tendremos evidencia de que el mismo Espíritu que le enseñó a él nos enseña también a nosotros. Caminaremos lado a lado y veremos nuestra experiencia reflejada en la suya, porque “como en el agua el rostro corresponde al rostro, así el corazón del hombre al otro” (Prov. 27:19). Así bendeciremos y alabaremos a Dios porque Él guió una vez a David por estas sendas, y porque nos da la evidencia de que el mismo Espíritu que le guió a él nos guía también a nosotros. Él nos llevará al fin al mismo lugar donde David está ahora, cuando Dios enjugará las lágrimas de todos los rostros y nos mostrará la gloria del Cordero cara a cara.
Lectura: Salmo 139
Al lector…
Hay días en que le sobreviene la pregunta de si puede decir con sinceridad: “Mi esperanza en Ti está.” Es una gran palabra, y se dice con facilidad. Pero pregúntese con calma qué ha pasado entre el Señor y su alma. ¿Ha habido lágrimas, y ha habido una mano que las enjugó? ¿Ha habido clamores, y han llegado respuestas? Si teme que sea poco, abra entonces su alma delante de Él y ore con David: “Examíname, oh Dios, y conoce mi corazón.”
Un alma sincera no rehúye ese examen, pues no quiere ser engañada. Y si entonces halla en su propio corazón algo de lo que David conoció, el esperar, el suplicar y el luchar a Su estrado, sepa que el mismo Espíritu que le guió a él le guía también a usted. Él le llevará por las mismas sendas al mismo lugar, donde todas las lágrimas son enjugadas y verá la gloria del Cordero cara a cara.
Con un cordial saludo,
Los compiladores de jcphilpot.nl