19 januari
Want die naar het vlees zijn, bedenken dat des vleses is; maar die naar de Geest zijn, bedenken dat des Geestes is.
Romeinen 8:5
Alleen zij die deel hebben aan een hemelse geboorte, voelen dat een hemels bestaan hun waar element is, heilige zaken hun zoetste overpeinzingen zijn, en de plechtige aanbidding van God hun hoogste genot is. Beschouw dit kenteken als de toetssteen van Goddelijk leven; want om een geestelijk gezind mens te zijn, moet hij geestelijk zijn, en om geestelijk te zijn, moet hij de Geest ontvangen hebben en deelgenoot gemaakt zijn van het Koninkrijk Gods, „hetwelk is rechtvaardigheid en vrede en blijdschap door de Heilige Geest” (Rom. 14:17).
Hebt u het nooit gevoeld, als u de Schrift las, hoe een stille vrede neerdaalde in uw ziel, wanneer de ene heerlijke belofte kwam na de andere, als de sterren aan de nachtelijke hemel, de ene al helderder en schitterender dan de andere, en u een zalige drang voelde van belangstelling in die Schrift? Wanneer u geknield lag voor de troon der genade, begunstigd met vrijmoedigheid om toe te gaan tot uw hemelse Vriend, hebt u het dan nooit gevoeld, hoe de vrede Gods druppelde in uw ziel en, evenals de olie op de golven, elke opkomende opstand daarbinnen bedaarde? Hebt u het nooit ondervonden, wanneer u met de heilige God in gesprek was, hoe dan hart in hart en ziel in ziel samensmolt, en gevoeld dat het een gezegende geur in uw ziel achterliet?
Hebt u nooit in het huis van het gebed uw hart en uw liefde voelen trekken tot de dingen die Godes zijn; en als u daar zat en u Christus hoorde voorstellen in Zijn Persoon en werk, in Zijn genade en heerlijkheid, het geloof voelen versterken, de hoop haar anker uitwerpen en de liefde ontbranden, zodat u zaligheid in uw ziel, een hemelse kalmte en een heilige vrede ondervond, die elke snaar van uw ziel deed trillen en haar besproeide, als de rivier die door Eden liep en de hof besproeide?
Hoe zoet zijn mij Uw redenen geweest,
geen honig kon ’t gehemelt’ beter smaken.
Ps. 119:52
Aan de lezer…
Waar gaan uw gedachten heen, lezer, wanneer u alleen bent? Dit woord houdt ons een toetssteen voor: die naar het vlees zijn, bedenken dat des vleses is; maar die naar de Geest zijn, bedenken dat des Geestes is. Misschien schrikt u daarvan, omdat u zo veel aardsgezindheid in uzelf vindt. Maar vraag u dan ook eerlijk af: hebt u nooit een stille vrede gekend bij het lezen van de Schrift, een zachte kalmte aan de troon der genade, een hart dat warm werd toen Christus u werd voorgesteld?
Zulke ogenblikken komen niet uit het vlees voort. Zij zijn de vrucht van de Geest, en zij wijzen op een hemelse geboorte. U voelt ze niet altijd, en dat is een smart. Maar wie ze ooit gesmaakt heeft, verlangt ernaar terug, en dat verlangen is zelf al een bedenken van wat des Geestes is. Zoek ze dan opnieuw in het Woord, in het gebed en in het huis van het gebed. Daar wil Hij de ziel nog besproeien met Zijn vrede.
Met een hartelijke groet,
De samenstellers van jcphilpot.nl
Want die naar het vlees zijn, bedenken dat des vleses is; maar die naar de Geest zijn, bedenken dat des Geestes is.
Romeinen 8:5
Alleen wie deel heeft aan een hemelse geboorte, voelt dat een hemels leven zijn ware element is, dat heilige dingen zijn zoetste overdenkingen zijn en dat de eerbiedige aanbidding van God zijn hoogste vreugde is. Beschouw dit kenmerk als de toetssteen van het goddelijk leven. Want om geestelijk gezind te zijn, moet iemand geestelijk zijn. En om geestelijk te zijn, moet hij de Geest ontvangen hebben en deelgenoot gemaakt zijn van het Koninkrijk van God, „hetwelk is rechtvaardigheid en vrede en blijdschap door de Heilige Geest” (Rom. 14:17).
Hebt u het nooit gevoeld bij het lezen van de Schrift, hoe een stille vrede in uw ziel neerdaalde? De ene heerlijke belofte volgde op de andere, als de sterren aan de nachtelijke hemel, de ene nog helderder en schitterender dan de andere, en u voelde een zalige drang om u in die Schrift te verdiepen. Wanneer u geknield lag voor de troon der genade en de vrijmoedigheid ontving om tot uw hemelse Vriend te gaan, hebt u dan nooit gevoeld hoe de vrede van God in uw ziel druppelde en, zoals olie op de golven, elke opkomende opstand daarbinnen tot rust bracht? Hebt u nooit ervaren, wanneer u met de heilige God in gesprek was, hoe hart en hart, ziel en ziel samensmolten, en gevoeld dat het een gezegende geur in uw ziel achterliet?
Hebt u nooit in het huis van het gebed gevoeld hoe uw hart en uw liefde naar de dingen van God werden getrokken? En voelde u daar, terwijl u Christus hoorde voorstellen in Zijn Persoon en werk, in Zijn genade en heerlijkheid, hoe het geloof sterker werd, de hoop haar anker uitwierp en de liefde ontbrandde? Ervoer u toen zaligheid in uw ziel, een hemelse kalmte en een heilige vrede, die elke snaar van uw ziel deed trillen en haar besproeide, zoals de rivier die door Eden liep de hof besproeide?
Hoe zoet zijn mij Uw redenen geweest,
geen honig kon ’t gehemelt’ beter smaken.
Ps. 119:52
Aan de lezer…
Waar gaan uw gedachten heen wanneer u alleen bent? Dit woord houdt ons een toetssteen voor: die naar het vlees zijn, bedenken dat des vleses is; maar die naar de Geest zijn, bedenken dat des Geestes is. Misschien schrikt u daarvan, omdat u zoveel aardsgezindheid in uzelf vindt. Maar vraag u dan ook eerlijk af: hebt u nooit een stille vrede gekend bij het lezen van de Schrift, een zachte kalmte aan de troon der genade, een hart dat warm werd toen Christus u werd voorgesteld?
Zulke ogenblikken komen niet uit het vlees voort. Zij zijn de vrucht van de Geest, en zij wijzen op een hemelse geboorte. U voelt ze niet altijd, en dat doet pijn. Maar wie ze ooit gesmaakt heeft, verlangt ernaar terug, en dat verlangen is zelf al een bedenken van wat des Geestes is. Zoek ze dan opnieuw in het Woord, in het gebed en in het huis van het gebed. Daar wil Hij de ziel nog steeds besproeien met Zijn vrede.
Met een hartelijke groet,
De samenstellers van jcphilpot.nl
For they that are after the flesh do mind the things of the flesh; but they that are after the Spirit the things of the Spirit.
Romans 8:5
None but those who are partakers of a heavenly birth feel heavenly realities to be their choice element, holy things their sweetest meditation, and the solemn worship of God their supreme delight. Look at this mark as a touchstone of divine life; for to be spiritually-minded a man must be spiritual, and to be spiritual he must have received the Spirit and been made a partaker of that “kingdom of God which is righteousness, and peace, and joy in the Holy Ghost” (Rom. 14:17).
Have you never found in reading the Scriptures a sweet peace distill over your soul, as the glorious promises came forth one after another as the stars in the evening sky, each one brighter and clearer, and you felt a blessed persuasion of your interest in them? When at the throne of grace, favored with liberty of spirit and access to your heavenly Friend, have you never felt the peace of God to drop into your heart, and like oil upon the waves, to allay every rising of rebellion within? Have you never found, in conversing with the saints of God, a sweet flowing of heart to heart and soul to soul, and felt that such conversation left behind a blessed fragrance upon your spirit?
Have you never in the house of prayer had your heart and affections drawn up to the things of God; and as you sat and heard Christ, His Person and work, His grace and glory set forth, faith was drawn out to believe, hope to cast forth its anchor, and love and affection to flow, so that you experienced a spirituality of mind, a heavenly calm, and a holy peace that touched every spring of your soul, and watered it as the river that went out of Eden to water the garden?
To the reader…
Where do your thoughts go when you are alone? This word holds up a touchstone before us: they that are after the flesh mind the things of the flesh; but they that are after the Spirit the things of the Spirit. Perhaps that alarms you, because you find so much earthly-mindedness in yourself. But then ask yourself honestly as well: have you never known a quiet peace while reading the Scriptures, a gentle calm at the throne of grace, a heart that grew warm when Christ was set before you?
Such moments do not spring from the flesh. They are the fruit of the Spirit, and they point to a heavenly birth. You do not always feel them, and that hurts. But whoever has once tasted them longs for them again, and that longing is itself already a minding of the things of the Spirit. Seek them again, then, in the Word, in prayer and in the house of prayer. There He still delights to water the soul with His peace.
With warm regards,
The compilers of jcphilpot.nl
Porque los que viven conforme a la carne, de las cosas que son de la carne se ocupan; mas los que conforme al espíritu, de las cosas del espíritu.
Romanos 8:5
Nadie sino los que son participantes de un nacimiento celestial sienten que las realidades celestiales son su elemento predilecto, las cosas santas su más dulce meditación y el culto solemne de Dios su supremo deleite. Mire esta señal como piedra de toque de la vida divina; porque para tener una mente espiritual el hombre ha de ser espiritual, y para ser espiritual ha de haber recibido el Espíritu y haber sido hecho participante de aquel “reino de Dios que es justicia, y paz, y gozo por el Espíritu Santo” (Rom. 14:17).
¿No ha hallado nunca, al leer las Escrituras, una dulce paz que se destilaba sobre su alma, mientras las gloriosas promesas aparecían una tras otra como las estrellas en el cielo de la tarde, cada una más brillante y más clara, y sentía una bendita persuasión de tener parte en ellas? Ante el trono de la gracia, favorecido con libertad de espíritu y acceso a su Amigo celestial, ¿no ha sentido nunca la paz de Dios caer en su corazón y, como aceite sobre las olas, apaciguar todo levantamiento de rebelión interior? ¿No ha hallado nunca, al conversar con los santos de Dios, un dulce fluir de corazón a corazón y de alma a alma, y sentido que tal conversación dejaba una bendita fragancia sobre su espíritu?
¿No ha tenido nunca, en la casa de oración, su corazón y sus afectos atraídos a las cosas de Dios, de modo que, mientras estaba sentado y oía presentar a Cristo, Su Persona y obra, Su gracia y gloria, la fe era movida a creer, la esperanza a echar el ancla, y el amor y el afecto a fluir, de manera que experimentó una espiritualidad de mente, una calma celestial y una paz santa que tocaba cada manantial de su alma y la regaba como el río que salía del Edén para regar el huerto?
Al lector…
¿Adónde van sus pensamientos cuando está a solas? Esta palabra nos pone delante una piedra de toque: los que viven conforme a la carne, de las cosas de la carne se ocupan; mas los que conforme al espíritu, de las cosas del espíritu. Quizá eso le alarma, porque halla en sí mismo tanta mentalidad terrenal. Pero pregúntese también con sinceridad: ¿no ha conocido nunca una paz callada al leer las Escrituras, una calma suave ante el trono de la gracia, un corazón que se encendía cuando Cristo le era presentado?
Tales momentos no brotan de la carne. Son fruto del Espíritu, y señalan a un nacimiento celestial. No siempre los siente, y eso duele. Pero quien una vez los ha gustado los anhela de nuevo, y ese anhelo es ya en sí mismo un ocuparse de las cosas del Espíritu. Búsquelos, pues, de nuevo en la Palabra, en la oración y en la casa de oración. Allí Él se complace todavía en regar el alma con Su paz.
Con un cordial saludo,
Los compiladores de jcphilpot.nl